Rozdzial

1501 17|           teraz pójdziemy do mnie.~- O nie, ja idę do siebie.~- Koniecznie
1502 17|              Cóż co ciebie obchodzi?~- Nie, nie - upierała się.~- Na
1503 17|                ciebie obchodzi?~- Nie, nie - upierała się.~- Na chwilę,
1504 17|               prosił - czy ty mnie już nie kochasz? Przytuliła się
1505 17|           szepnęła:~- Więc dobrze, ale nie teraz.~- Teraz.~- Nie. Jutro.
1506 17|              ale nie teraz.~- Teraz.~- Nie. Jutro. Powiemy, że idziemy
1507 17|             Zapłacił, wbrew zwyczajowi nie sprawdzając rachunku, i
1508 17|         minutach upatrzył sobie jedną. Nie chciał jej zabierać do domu,
1509 17|               brak. Szybko zawrócił i, nie zamykając drzwi, wpadł do
1510 17|             zbiegowisko zrobić?! Drzwi nie możesz zamknąć?!~Obejrzał
1511 17|               porcygar, słyszysz!~- Ja nie brałam - wzruszyła ramionami.
1512 17|            schował!~- Łżesz! - ryknął.~Nie odpowiedziała. Otworzył
1513 17|           Druga taka sama - pomyślał - nie ma głupich.~Szedł tak szybko,
1514 17|         jednakże widocznie postanowiła nie dać za wygraną, gdyż odwróciwszy
1515 17|               przystanęła koło jakiejś nie oświetlonej wystawy sklepowej.
1516 17|                 Ani Nikodem, ani stróż nie zauważyli sylwetki dziewczyny,
1517 17|                wciąż kocha i zapomnieć nie może, Nikodem szykuje wielką
1518 17|              tam na woźnego? Ale chyba nie, po cóż by przychodził w
1519 17|         Nikodem okłamał ją, zapomniał, nie wrócił, ale jeszcze może
1520 17|               u nich na Łuckiej, nawet nie śniło się jej, że ten Dyzma
1521 17|            nareszcie. O, teraz już jej nie ucieknie. Pewna była, że
1522 17|               że w ciągu dnia tutaj go nie zobaczy, ale przyjdzie wieczorem,
1523 17|          niepokoić się: a może on dziś nie przyjdzie?... Jednakże będzie
1524 17|               krokiem ruszyła za nimi.~Nie zdziwił ją fakt istnienia
1525 17|             istnienia rywalki. Przecie nie mogła przypuszczać, by nie
1526 17|             nie mogła przypuszczać, by nie miał żadnej kobiety. Przestraszyła
1527 17|             tym jakaś tajemnica. Gdyby nie to, może dopędziłaby ich
1528 17|               przyjaciela, a ja jednak nie mam, chociaż pierwszorzędni
1529 17|                Ach, to ty - powiedział nie ukrywając niezadowolenia.~-
1530 17|              szeroko otwartymi oczyma. Nie wiedziała, co ma mówić.~-
1531 17|        chwyciła go za rękaw.~- Puść!~- Nie puszczę. Musisz mnie wysłuchać.~-
1532 17|             Widzisz, Nikodem, ty pewno nie wiesz, że ja bardzo za tobą
1533 17|               wiesz, że nawet kochanka nie mam, wciąż czekam na ciebie...
1534 17|        myślałam, że jednak wrócisz, że nie zapomniałeś.~Wzruszył ramionami.~-
1535 17|                wrócisz!~- Ślubu z tobą nie brałem. Mało co się mówi.~-
1536 17|              Dobrze, dobrze, już tylko nie bujaj.~- Prawdę mówię. Chyba
1537 17|            Prawdę mówię. Chyba nikt mi nie pozazdrości. Psie życie.~-
1538 17|            obchodzi?~- Wróć do mnie!~- Nie. Nic z tego.~- Możesz mieszkać
1539 17|               z głowy.~- Dlaczego mnie nie chcesz? Czy już ci nie podobam
1540 17|            mnie nie chcesz? Czy już ci nie podobam się?~- A odczep
1541 17|               ty sobie głowę zawracał. Nie takie ja teraz mam kobiety.~-
1542 17|                z nią szedł?~- Z tą czy nie z tą, nie twojej babki interes.~-
1543 17|            szedł?~- Z tą czy nie z tą, nie twojej babki interes.~-
1544 17|                 A teraz odczep się, bo nie mam czasu. Znowu chwyciła
1545 17|             zaczniesz, no mówię ci, że nie mogę. Dziś nie nogę. Gdybym
1546 17|            mówię ci, że nie mogę. Dziś nie nogę. Gdybym nawet chciał.~-
1547 17|               jak "zrobienie" banku to nie byle co i że ona, Mańka,
1548 17|             ona, Mańka, wobec tego nic nie znaczy.~- Ale później -
1549 17|              go zatrzymała.~- Nikodem, nie pocałujesz mnie?~- Ojej!
1550 17|                policzek. Mańka wszakże nie dała się tym zbyć i objąwszy
1551 17|             dziewczyna, ale to jeszcze nie powód, by łaziła za nim...~
1552 17|             obsztorcuje, że już więcej nie ośmieli się.~W mieszkaniu
1553 17|              zmęczony i senny.~W ogóle nie lubił knajpy. Wypić od czasu
1554 17|         stoliku i zalać się na trupa - nie. Jeżeli dawniej birbantował
1555 17|       pieniądze, a tych obecnie Dyzmie nie brakowało.~Dni upływały
1556 17|              upływały jeden za drugim, nie przynosząc ważniejszych
1557 17|                kwestie, którym podołać nie umiał. Wówczas jedynym ratunkiem
1558 17|              Nikodema.~Pani Przełęska, nie wiedząc o tym, głośno i
1559 17|               Nikodemowi. O swoim mężu nie myślała prawie wcale. Zresztą
1560 17|          myślała prawie wcale. Zresztą nie miała na to czasu. Wir towarzyski
1561 17|           Niepokój zaś ten uzasadniały nie tyle zalety tamtego, ile
1562 17|             bez trudu, tym bardziej że nie starała się swej sympatii
1563 17|             Dyzmy wzrastał. Na dobitek nie miał pod ręka Krzepickiego,
1564 17|           wszystkim, odpowiedzi jednak nie mógł się doczekać.~Tymczasem
1565 17|                fiksie", dansingu. A że nie prowadził żadnych interesów,
1566 17|               Taki stan rzeczy trwałby nie wiadomo jak długo, gdyby
1567 17|          rozmowie między Hellem a Niną nie padło raz przypadkowo imię
1568 17|               podnieciła ta wiadomość. Nie miała dotychczas pojęcia,
1569 17|                 Wesoły gość.~- Wesoły, nie wesoły, pies z nim tańcował!
1570 17|                  Kiedy widzisz... Mnie nie o to chodzi. Chodzi o babę.
1571 17|              Hm... między nami mówiąc, nie ma żadnego powodu.~- A może
1572 17|           powiedział Dyzma.~- A jeżeli nie? Niby dlaczego ma być zaraz
1573 17|                zaraz szpiegiem?~- Może nie być, a może i być. Nikt
1574 17|             być, a może i być. Nikt go nie zna. Skąd ma forsę? Co?
1575 17|            porządku, będzie fiasko. To nie jest sposób...~Wypił kieliszek
1576 17|                    No?~- Tobie przecie nie chodzi o to, żeby go wsadzić,
1577 17|                to pomoże?~- Jak to co? Nie kapujesz?~- Nie.~- No przecie
1578 17|             Jak to co? Nie kapujesz?~- Nie.~- No przecie to proste.
1579 17|              odparł po pauzie:~- Chyba nie.~- Że w ogóle takiego będą
1580 17|          przyjmować w towarzystwie?... Nie, bracie, po takim szpasie
1581 17|                rację. Plan był gotów i nie zwlekając z jego wykonaniem
1582 17|                we trójkę. Przed Jarcem nie wyjaśnili całej sprawy,
1583 17|               całej sprawy, gdyż Dyzma nie chciał wtajemniczać go w
1584 17|            narzeczeńskie. Zresztą Jarc nie interesował się nimi. Wystarczyło
1585 17|                tego cudzoziemca, który nie ma tu żadnego znaczenia,
1586 17|                w podnieconym nastroju. Nie mógł się doczekać pism popołudniowych
1587 17|            dowiedzieć się, czy jeszcze nie wyszły.~Wreszcie woźny przyniósł
1588 17|         przeglądać. W dwóch pierwszych nie było ani słowa o Hellu.
1589 17|        luksusowym hotelu".~We wzmiance nie było - jak się ułożyli -
1590 17|               że nikt, kto znał Hella, nie mógł mieć najmniejszych
1591 17|             porządku. Z żadna opozycja nie spotkałem się ani z sabotażem.
1592 17|               którym Pan Prezes pisze, nie znam i nic o mm nie słyszałem.
1593 17|             pisze, nie znam i nic o mm nie słyszałem. Jeżeli chodzi
1594 17|            moją radę, to radzę zbytnio nie przejmować się. Ale ostrożność
1595 17|         przejmować się. Ale ostrożność nie zawadzi nigdy. Toteż zdaje
1596 17|            wysoka, majaczy, wcale mnie nie poznał. Tak myślę, że może
1597 17|          weksle, o ile Krzepicki sam w nie wierzy, i zadzwonił do pani,
1598 17|               poznał, lecz nazwisk ich nie pamiętał.~Zaraz po powitaniach
1599 17|        aresztowaniu?~- O jakim?~- Nic, nie wiemy.~- Kogo aresztowali?~-
1600 17|            dzisiejszych czasach nikogo nie można być pewnym. A taki
1601 17|        sympatyczny facet.~- Ale kto? - nie mogła wytrzymać pani Przełęska.~-
1602 17|             Jak to nikomu dziś wierzyć nie można - sentencjonalnie
1603 17|                wielkie bagnisko!~- No, nie trzeba przesadzać - rzekł
1604 17|               wysoce podejrzanie.~Nina nie słyszała rozmowy. Myślała
1605 17|             sama jest i bezbronna, jak nie przygotowana na niespodziewane
1606 17|             człowiek tak... obcy, może nie obcy, lecz jakby jej daleki,
1607 17|          pustyni, której żaden huragan nie poruszy... Pan Hell też
1608 17|                ale...~Wolała już o nim nie myśleć.~Podano do stołu.
1609 17|          dobrze.~- Trzy dni - mówiła - nie byliśmy razem...~- Dobrze -
1610 17|                przejść, udając, że jej nie spostrzega, lecz zastąpiła
1611 17|                   Czego?!~- Nikodem... Nie gniewaj się... Ale ja bez
1612 17|                  Ale ja bez ciebie żyć nie mogę...~- Poszła wont! Pluję
1613 17|               wont! Pluję na ciebie! I nie leź, ścierwo jedna, bo ci
1614 17|                stertę brudnego śniegu.~Nie wstawała. Patrzyła za odchodzącym.~-
1615 17|                będę miała, ale i tamta nie! Już ja cię urządzę."~Chęć
1616 17|          wszechwładnie. Prawie biegła.~Nie zawahała się, gdy stojący
1617 17|             zajęty pisaniem przodownik nie podnosząc oczu. Rozejrzała
1618 17|                  A wiesz, że tu żartów nie ma? Jeżeli zełgałaś, pójdziesz
1619 17|                wstawać. Telefon jednak nie przestawał dzwonić.~- Co
1620 17|             dzwonić.~- Co za cholera?!~Nie nakładając pantofli wyskoczył
1621 17|         Komisarz wybuchnął śmiechem.~- Nie wygląda na wariatkę, ale
1622 17|        początkowo, że jest pijana, ale nie. Ona nie wie, że pan jest
1623 17|              jest pijana, ale nie. Ona nie wie, że pan jest prezesem
1624 17|           chociaż jej to powiedziałem, nie chce cofnąć zeznania. Musi
1625 17|              Ależ Boże broń! Jak żyję, nie mieszkałem.~- Byłem tego
1626 17|        zrozumiałe, panie prezesie. Ale nie wiem, co mam z mą zrobić?~-
1627 17|           pośpiesznie zapytał Dyzma. - Nie trzeba żadnego protokołu.~-
1628 17|           Posiedzi ze trzy miesiące.~- Nie warto. Najlepiej niech pan
1629 17|                żeby dała spokój.~- Ba! Nie zgodzi się. Zacięta bestia.~-
1630 17|               jak pan będzie radził.~- Nie rozumiem, panie prezesie?~-
1631 17|               cofnij swoje zeznanie.~- Nie cofnę - powiedziała z uporem -
1632 17|               Mańką.~- No? Cofniesz?~- Nie - odpowiedziała krótko i
1633 17|        oskarżeń na dostojników państwa nie kalkuluje się.~- Rozkaz,
1634 17|              Do aresztu? - zapytała.~- Nie. Na dancing do "Oazy".~W
1635 17|               to inne ręce. Początkowo nie wydawało jej się to rzeczą
1636 17|            policjantów tak mocno, żeby nie mógł jej odepchnąć. Jednakże
1637 17|        policjantów zatknął jej usta.~- Nie śpiewaj, aniołku, tu nie
1638 17|               Nie śpiewaj, aniołku, tu nie opera!~- Za co mnie bijecie,
1639 17|                  no prędzej!. Ponieważ nie usłuchała, chwycił ją za
1640 17|                jej skórę jak ogniem.~- Nie bijcie mnie, darujcie, nie
1641 17|             Nie bijcie mnie, darujcie, nie bijcie - skamlała.~- Zakneblować-
1642 17|         bezwstydna pijaczka!~Mańka nic nie odpowiedziała.~
1643 18|                wielki portret papieża.~Nie przerywając mówienia, adwokat
1644 18|             Jakby w odpowiedzi na jego nie wymówione pytanie mecenas
1645 18|              ci świadkowie przecie już nie żyją. Adwokat uśmiechnął
1646 18|               dręczył go niepokój, czy nie ponowi ona próby oskarżenia
1647 18|                lub przeciw projektowi, nie wiedział zaś, jak ma postąpić.
1648 18|           sytuację. Co robić?! Pojęcia nie mam, jak postąpić! Czy można
1649 18|         Nikodem zrobił poważną minę.~- Nie tylko słyszałem, lecz wszystko
1650 18|              Powiedz temu panu, że nas nie ma w domu i że w ogóle dla
1651 18|               w ogóle dla pewnych osób nie będzie nas nigdy.~Z przedpokoju
1652 18|             sądzę?... Ano sądzę, że to nie jest najlepszy interes.~-
1653 18|                wspominała o tym. Dyzma nie miał ostatecznie nic przeciw
1654 18|     ostatecznie nic przeciw temu. Żorż nie był przecie aż takim wariatem,
1655 18|          Tworek. Obawiał się tylko, by nie zaczął go sypać z tym Oksfordem.~
1656 18|      Krzepickim z tego rodzaju obawami nie zdradzał się. Ten zaś był
1657 18|                się okaże, że Żorż jest nie do zniesienia, umieści się
1658 18|                własnej woli, że jednak nie myśli być malowanym ministrem
1659 18|              czegoś niespodziewanego i nie zawiedziono się. Gdy premier
1660 18|             Proszę panów. Ja tam gadać nie lubię. Powiem krótko. Chodzi
1661 18|           lubię. Powiem krótko. Chodzi nie o nas, a o dobro państwa
1662 18|               czy na inne fintifluszki nie czas. To, co tu gada się,
1663 18|            poczerwieniał.~- Nigdy tego nie mówiłem!~- Owszem, mówił
1664 18|             krzyknął Jaszuński. - Może nie tymi słowami pan mówił,
1665 18|             opozycją?~Nikodem wstał.~- Nie mam więcej nic do gadania.
1666 18|                się do dymisji.~- Ee... nie warto, chciałem podać się
1667 18|             prezes miałby rację, gdyby nie to, że i tak od razu następcy
1668 18|              że i tak od razu następcy nie będą mieli. Zresztą na pewno
1669 18|                mieli. Zresztą na pewno nie zechcą takiego człowieka
1670 18|        zarzynającego Bank Zbożowy, pan nie chciał ponosić za to żadnej
1671 19|                 długo prosił Dyzmę, by nie zaostrzał sytuacji i dymisję
1672 19|                okoliczności ani namowy nie zmienią tej decyzji.~Gdy
1673 19|                  Na miły Bóg, pan tego nie zrobi!~Przekładał, tłumaczył,
1674 19|             jako do przyjaciela, który nie powinien jemu, Jaszuńskiemu,
1675 19|           innym podstawiać nogi.~Dyzma nie zdążył jeszcze nic powiedzieć,
1676 19|               Nigdy swoich postanowień nie zmieniam. W poczekalni zebrał
1677 19|              stanęły po stronie Dyzmy, nie szczędząc superlatywów dla
1678 19|                do siebie żal, że jakoś nie umiała pojąć jego wielkości.
1679 19|         zdumienie, trwające póty, póki nie wytłumaczyła sobie, że Nikodem
1680 19|               smutek uśmiechem, by jej nie martwić.~Powitała go gorącymi
1681 19|        prezesurze banku i wówczas...~- Nie ma o czym mówić - przerwał
1682 19|                 że zyskałby,~- Więc?~- Nie znasz się, Nineczko, na
1683 19|     patetycznym westchnieniem:~- Nawet nie wiesz, droga Ninuś nawet
1684 19|               wiesz, droga Ninuś nawet nie zdajesz sobie sprawy, jak
1685 19|     siedemdziesiąt pięć procent kobiet nie ma taktu za grosz. Jestem
1686 19|               tylko kobietą.~- Sądzę - nie ustępowała pani Przełęska -
1687 19|               że pan prezes absolutnie nie zgodzi się na twój zamiar.
1688 19|              tak sobie myślę: czemu by nie w Warszawie?~- Brawo, brawo -
1689 19|                tym, że twój narzeczony nie jest prywatnym człowiekiem...~-
1690 19|             tam - machnął ręką Dyzma - nie trzeba przesadzać. Ale pani
1691 19|          jakieś ukryte powody, których nie chce ujawnić, a ona od dawna
1692 19|             biedy mógł się posługiwać, nie dałby sobie rady.~- Czy
1693 19|            dawać dobry przykład innym. Nie, za granicę nie pojedziemy.
1694 19|        przykład innym. Nie, za granicę nie pojedziemy. Możemy podróżować
1695 19|            panienki.~- Do mnie? Kto?~- Nie chce powiedzieć nazwiska.
1696 19|               krew uderzyła do twarzy. Nie wiedziała, co ma zrobić.
1697 19|            natura w niej zamknęła...~- Nie przywitasz się ze mną? -
1698 19|             Nina oprzytomniała.~- Ależ nie, Kasiu, bynajmniej... Bardzo
1699 19|         przyciągnęła Ninę do siebie.~- Nie, tak oficjalnie witać się
1700 19|            oficjalnie witać się z tobą nie potrafię. Otoczyła ramieniem
1701 19|                nieoczekiwanie, że Nina nie miała czasu na odsunięcie
1702 19|                soczyste niż dawniej... Nie poprosisz, bym usiadła?...~-
1703 19|               palisz - bąknęła Nina.~- Nie pytasz mnie, skąd się tu
1704 19|       Koborowie podano ci mój adres?~- Nie, pisał do mnie pan Oskar
1705 19|                  zdziwiła się Kasia.~- Nie wiem, czy słyszałaś - powiedziała
1706 19|                   Możliwe. Nic to mnie nie obchodzi. O tyle jestem
1707 19|                   Tak, a właściwie już nie. Uzyskałam unieważnienie
1708 19|         zostawił ci Koborowo. Doprawdy nie mogłam tego pojąć. Skąd
1709 19|               uśmiechnęła się blado.~- Nie, Kasiu, nie mogę...~- Tu
1710 19|               się blado.~- Nie, Kasiu, nie mogę...~- Tu niebo wisi
1711 19|               O, wy nędzne niewolnice! Nie potraficie żyć bez jarzma,
1712 19|                  wybuchnęła nagle - ty nie możesz tego zrobić! Nino,
1713 19|              tego zrobić! Nino, czy ty nie zdajesz sobie sprawy z tego,
1714 19|              co się ze mną dzieje? Czy nie masz już dla mnie iskierki
1715 19|             Pomyśl, zastanów się!...~- Nie męcz mnie, Kasiu, wiesz,
1716 19|              sobie, że nigdy do ciebie nie wrócę...~- Nino, błagam
1717 19|              do przeświadczenia, że on nie jest godzien ciebie... O
1718 19|                godzien ciebie... O nic nie proszę, tylko o zwłokę,
1719 19|             głowy.~- Mylisz się, to ja nie jestem jego warta. Mało
1720 19|             siedzisz wciąż za granicą, nie zdajesz sobie sprawy z tego,
1721 19|          zdrowa - powiedziała Nina - i nie myśl źle o mnie... Kasia
1722 19|            diabli znowu przynieśli? Ja nie życzę sobie widywać... Nie
1723 19|             nie życzę sobie widywać... Nie dokończył, gdyż Kasia wybuchnęła
1724 19|          Nikodem.~Nina rozpłakała się. Nie mógł się z nią dogadać i
1725 19|                uspokoiła się, lecz nic nie chciała powiedzieć. Zapewniała
1726 19|                i że Kasia nigdy więcej nie wróci.~- Co ma piernik do
1727 20|             wiecie, dlaczego, a może i nie wiecie, ale to wszystko
1728 20|               was prawdziwym ojcem i - nie chwaląc się - niejeden pod
1729 20|                ręką sporo nauczył się. Nie wiem jeszcze, kto będzie
1730 20|          szanować trzeba, chociaż to i nie będzie na pewno żaden wielki
1731 20|           opuszczać, bo chociaż może i nie byłem z wami delikatny,
1732 20|                i pytań, gdyż wiadomość nie była dla nikogo niespodzianką.~
1733 20|              gospodarczych, gabinetowi nie wróżono długotrwałego żywota.
1734 20|                w razie upadku gabinetu nie zabiegałby o jaką tekę w
1735 20|            kategorycznie zaprzeczył:~- Nie, panie, ja jadę do siebie
1736 20|           salony, nikt jednak uwierzyć nie chciał, by była prawdziwa.~
1737 21|           owacji dla narzeczonego omal nie rozpłakała się ze wzruszenia.~-
1738 21|               Zagrzmiały organy.~Dawno nie widziano tak wspaniałego
1739 21|               obiedzie toastom również nie było końca. Odczytywanie
1740 21|              takim szykiem, że goście, nie znający jego sukcesów łyskowskich,
1741 21|             się tańcem.~- Ba, dlaczego nie ma się bawić? Żona jak cacko,
1742 21|                w podbródek. Absolutnie nie mógł znaleźć odpowiedzi
1743 21|                   Eeee tam - burknął - nie masz większego zmartwienia?!...
1744 21|               podpowiadaj ani rusz ust nie mogła otworzyć. Nina wycałowała
1745 21|             się, żeby nikt z was nigdy nie żałował lego, że tak serdecznie
1746 21|             kazał się obudzić o ósmej.~Nie zawiódł się. Zajrzawszy
1747 21|             jeszcze śpi. Zresztą nigdy nie wstawała wcześnie.~Nikodem
1748 21|              się kolega o moje zdrowie nie troszczy.~- Ja nie troszczę
1749 21|             zdrowie nie troszczy.~- Ja nie troszczę się jak kolega -
1750 21|               hrabio, że ze mną żartów nie ma. Powiadam, że ożeniłem
1751 21|          kryminalisty Kunika? Co?~- No nie. W każdym razie... Przypuszczam,
1752 21|                figurą wysoce obskurną, nie będziesz większym łajdakiem
1753 21|                    Tak, dziękuj! Bo ja nie będę znęcać się nad panem
1754 21|          wierzą w ten absurd?~- Czemuż nie mają wierzyć?~- No, przecie
1755 21|              Dyzma zmarszczył czoło.~- Nie pański interes. Dość, że
1756 21|            drugie, po cichu, żeby nikt nie wiedział, musisz mnie trochę
1757 21|               wolisz?~- Proszę do mnie nie mówić na ty - wyniośle odparł
1758 21|           Ponimirski. - Czy pan jednak nie zdaje sobie sprawy z dystansu,
1759 21|             pamiętaj, że ze mną żartów nie ma! A i w mordę potrafię
1760 21|                są takie uderzenia, ale nie zdarzyło mi się widzieć.
1761 21|               pan strugasz wariata. Ja nie Antoniemu dam w mordę, a
1762 21|        posiedzi, bo mi nudno samemu.~- Nie będziesz sam. Jeszcze dzisiaj
1763 21|           podbiegł do Nikodema:~- Nic! Nie! Ja zgadzam się na wszystko.~-
1764 21|               Zgadzasz się?~- Tak.~- I nie rozpuścisz pyska?~- Nic.~-
1765 21|            mnie po imieniu.~- Kiedy ja nie pamiętam tego imienia. To
1766 22|           Zmysły Niny, które tak długo nie znajdowały naturalnego ujścia
1767 22|              tym wywoływał przy stole. Nie tylko Nina, lecz i Krzepicki
1768 22|                zachowywał się w sposób nie dający Nikodemowi powodów
1769 22|              szwagra. Z siostrą prawie nie rozmawiał. Czuł do niej
1770 22|                używał w pełni od dawna nie posiadanej swobody, jeździł
1771 22|                mu dwa palce i z reguły nie odpowiadał na jego pytania,
1772 22|                na jego pytania, jeżeli nie zawierały "proszę pana hrabiego".
1773 22|          przyjaciół i wiadomości wcale nie pocieszające.~Kryzys gospodarczy
1774 22|               kraju nadchodziły wieści nie lepsze. Rolnicy zaprzestali
1775 23|            trzeci~Od dawna w Koborowie nie obchodzono dożynek tak hucznie
1776 23|                niemal zapomniał, że to nie on jest właścicielem Koborowa.
1777 23|                 byli dlań pobłażliwi i nie przeczyli mu w niczym.~Nikodem
1778 23|            Pomimo obecności wielu osób nie zmienił zwyczaju zamykania
1779 23|              brydżystów, którzy prawie nie wstawali od stolików. W
1780 23|              Istne szaleństwo: maszyny nie tylko wulgaryzują nasze
1781 23|            szorstkim dźwięku, brzmiała nie radość dokonanych żniw,
1782 23|                zapewne od tysięcy lat. Nie wiedziała dlaczego, lecz
1783 23|             mieć mięśnie brzucha i ud! Nie wiedziałem, hrabio, że na
1784 23|             moich czcigodnych przodków nie był przeciwnikiem uświadamiania
1785 23|          arystokracja.~- W takim razie nie zrozumieliśmy się. Ja mówiłem
1786 23|            Pozostał tylko Dyzma, który nie tyle z obowiązku, ile dla
1787 23|               najwięcej z przodownicą. Nie zwracając uwagi na ponurą
1788 23|               poprowadził do parku.~Ta nie opierała się panu dziedzicowi.
1789 23|         refleksję:~"Więc miałem rację, nie tylko stara arystokracja,
1790 24|            trzeci~Od dawna w Koborowie nie obchodzono dożynek tak hucznie
1791 24|                niemal zapomniał, że to nie on jest właścicielem Koborowa.
1792 24|                 byli dlań pobłażliwi i nie przeczyli mu w niczym.~Nikodem
1793 24|            Pomimo obecności wielu osób nie zmienił zwyczaju zamykania
1794 24|              brydżystów, którzy prawie nie wstawali od stolików. W
1795 24|              Istne szaleństwo: maszyny nie tylko wulgaryzują nasze
1796 24|            szorstkim dźwięku, brzmiała nie radość dokonanych żniw,
1797 24|                zapewne od tysięcy lat. Nie wiedziała dlaczego, lecz
1798 24|             mieć mięśnie brzucha i ud! Nie wiedziałem, hrabio, że na
1799 24|             moich czcigodnych przodków nie był przeciwnikiem uświadamiania
1800 24|          arystokracja.~- W takim razie nie zrozumieliśmy się. Ja mówiłem
1801 24|            Pozostał tylko Dyzma, który nie tyle z obowiązku, ile dla
1802 24|               najwięcej z przodownicą. Nie zwracając uwagi na ponurą
1803 24|               poprowadził do parku.~Ta nie opierała się panu dziedzicowi.
1804 24|         refleksję:~"Więc miałem rację, nie tylko stara arystokracja,
1805 25|        stanowisk. Toteż o niczym innym nie mówiono, a Ulanicki chodził
1806 25|            wszystkie: rząd upadł, gdyż nie umiał opanować kryzysu gospodarczego,
1807 25|           która - co należy przyznać - nie wywołała u nikogo większych
1808 25|                  Jednakże?~- Hm... jak nie Troczyński, to może Jaszuński?...~
1809 25|          stuknął kieliszkiem w stół,~- Nie, Nikodem, wiesz, kto powinien
1810 25|               salonu. W ogólnym gwarze nie słyszano sumitacji pułkownika.~-
1811 25|                 westchnął Nikodem - że nie mam pod rękę mandoliny.~-
1812 25|               panie prezesie?~- A może nie? - odpowiedział pytaniem
1813 25|              najważniejszą rzeczą jest nie to, jak się robi, ile to,
1814 25|               prosiły panie.~- Ależ ja nie mam głosu - z irytacją bronił
1815 25|         twierdził, że śpiewasz, jak...~Nie dokończył.~Nikodem machnął
1816 25|       sekretariatu, lecz ich znajomość nie miała takiego charakteru,
1817 25|                troska.~- Pan prezydent nie wątpi - ciągnął Litwinek -
1818 25|               Litwinek - że pan prezes nie odmówi mu, zwłaszcza dziś,
1819 25|          właśnie pan, który cieszy się nie tylko jego, lecz całego
1820 25|              wywołać potężne wrażenie, nie zawiódł się.~Na wszystkich
1821 25|              Żorża Ponimirskiego.~Nikt nie ośmielił się usiąść.~Pierwszy
1822 25|               serdeczne życzenia, lecz nie powinszowania, bo te w danej
1823 25|          odpowiedzialne stanowisko. Tu nie jakiś tam bank, to całe
1824 25|            tego?~- A to, że mogę sobie nie dać z tym rady.~- Da pan
1825 25|             jakiś pomysł, już o to się nie boję. Co jak co, a szczęśliwych
1826 25|             szczęśliwych pomysłów panu nie brak. I niech pan prezes
1827 25|                koniunktura!...~- A jak nie przyjdzie?... Hę, panie,
1828 25|              do drzwi. Była to Nina.~- Nie przeszkodzę ci? - zapytała
1829 25|                  zapytała nieśmiało.~- Nie, owszem, chodź.~- Proszę
1830 25|             waha!~- Uważasz, Nineczko, nie jest to takie proste. A
1831 25|              mnie dobry! Ale, Niku, ja nie jestem taką egoistką, żeby
1832 25|                jest twoim obowiązkiem. Nie posądzaj mnie tylko, broń
1833 25|         pożyczkę zagraniczną, kto inny nie dostałby, ale pan ma przecież
1834 25|            uzyskać pożyczkę?~Krzepicki nie zdawał sobie sprawy, że
1835 25|            stanowczości - premierostwa nie przyjmuję.~- Panie prezesie,
1836 25|             ależ...~- Żadnego gadania! Nie przyjmuję i już. Fertig!
1837 25|              się na równe nogi.~Dyzma, nie zamykając za sobą drzwi,
1838 25|                dziękuję, ale premierem nie zostanę.~- Panie prezesie!... -
1839 25|             wykrzykników.~- Dlaczego?! Nie rozumiem dlaczego?!~- Ależ
1840 25|       rozpaczliwym położeniu! Doprawdy nie widzę nikogo, kto by prezesa
1841 25|                osobiście, ten człowiek nie jest zdolny do kierowania
1842 25|            zdaje. Ale w gruncie rzeczy nie jest tak źle. Jestem pewien,
1843 25|   ekonomicznych lepiej od nas rozumie, nie widzi jeszcze tak wielkiego
1844 25|          siedział cicho, a że nikt nań nie zwracał uwagi, nie zauważono
1845 25|            nikt nań nie zwracał uwagi, nie zauważono jego ironicznej
1846 25|            ręce mu tak się trzęsły, że nie mógł sobie dać z mm rady.
1847 25|           ostatnich granic.~- Z czego? Nie z czego, moi państwo, tylko
1848 25|              kompletny kretyn! Idiota, nie mający zielonego pojęcia
1849 25|               mający zielonego pojęcia nie tylko o ekonomii, lecz o
1850 25|            zero! Daję słowo honoru, że nie tylko w żadnym Oksfordzie
1851 25|              tylko w żadnym Oksfordzie nie był, lecz żadnego języka
1852 25|               był, lecz żadnego języka nie zna! Wulgarna figura spod
1853 25|    rzezimieszka. Sapristi! Czy wy tego nie widzicie? Źle powiedziałem,