Rozdzial

 1 2 |  sprawdziło. Panie Dyzma, panie Nikodemie złoty, akurat okoliczności
 2 3 |         zechce pan, drogi panie Nikodemie, obejrzeć inne pokoje na
 3 3 |      projekt...~- Kochany panie Nikodemie! Ależ to genialna myśl!
 4 3 |    pański kłopot, kochany panie Nikodemie.~Obiad jedli we dwójkę,
 5 3 |        pan teraz, kochany panie Nikodemie, co?~- Wie pan, że rzeczywiście...~-
 6 4 |       papierów.~- Kochany panie Nikodemie - zawołał z udanym oburzeniem -
 7 4 |      przyzna pan, kochany panie Nikodemie, że cały materiał utrzymany
 8 5 |       papierów.~- Kochany panie Nikodemie - zawołał z udanym oburzeniem -
 9 5 |      przyzna pan, kochany panie Nikodemie, że cały materiał utrzymany
10 6 |      Terkowskiego! Witam, panie Nikodemie, gdzie pan przepadł? - ścisnął
11 6 | pułkownik zapytał:~- Pan, panie Nikodemie, zdaje się, jest wspólnikiem
12 6 |         pogniewa się pan, panie Nikodemie, że przy panu będę się ubierał?~-
13 6 |   daruje, wielce szanowny panie Nikodemie, ale nie wierzę. Toteż sądzę,
14 7 |       mnie pan minister...~- E! Nikodemie! Nie udawaj skromnisia! -
15 7 |  uboczna. W każdym razie, panie Nikodemie, realizacja pańskiego projektu
16 7 |         jest na bakier,~- Panie Nikodemie - powiedział minister -
17 7 |   zaczął czytać.~Szanowny Panie Nikodemie!~Zdziwi pana mój list, a
18 7 |        Pańskiego powrotu, Panie Nikodemie, pardon, znowu użyłam tego
19 8 |      Jaka szkoda, kochany panie Nikodemie! Niech pan sobie wyobrazi,
20 8 |            Wie pan, drogi panie Nikodemie - zawołał w końcu - że to
21 8 |        ja uważam, kochany panie Nikodemie, że przydałaby się panu
22 8 |        Ja?~- Pan, kochany panie Nikodemie. Oczywiście kosztować to
23 8 |      pana proszę, kochany panie Nikodemie, nie zadawaj pan sobie trudu
24 8 |       też leci na mnie!~- Panie Nikodemie - zaczęła filuternie - rozumiem,
25 8 |       Tak? Nie, czarujący panie Nikodemie, upewniam go, że zachowałam
26 8 |       więc jakże, kochany panie Nikodemie?~Dyzma opowiedział pokrótce
27 8 |      przeszkoda... Ale... Panie Nikodemie, a co by pan sądził o takim
28 8 |      Dlaczego?~- Wie pan, panie Nikodemie, niech pan go lepiej nie
29 9 |     chwycił go za rękę.~- Panie Nikodemie, przepraszam pana bardzo
30 9 |       Mówię panu, kochany panie Nikodemie, dziś jeszcze wypędzę ją
31 9 |         wpływach, kochany panie Nikodemie, można dobrego ludziom zrobić!~-
32 9 |      będzie.~- Cóż znowu! Panie Nikodemie! Ja przecież żadnego nacisku
33 9 |          Kochany, kochany panie Nikodemie! Nareszcie, nareszcie! Serdeczne
34 9 |        pan siada, kochany panie Nikodemie, kochany panie prezesie!
35 9 |     prezes banku, kochany panie Nikodemie, to nie urzędnik państwowy,
36 10|         zawołał:~- Serwus panie Nikodemie, to ja.~Dyzma poczerwieniał.
37 10|        starej znajomości, panie Nikodemie...~- Panie Boczek - przerwał
38 10|      Rady Ministrów mówi "panie Nikodemie", a pan możesz wysilić się
39 11|      Nikodema.~- Czy pan, panie Nikodemie, jest zwolennikiem Obrządku
40 12|     Czego pan piekli się, panie Nikodemie - pojednawczo zaczął Boczek -
41 12|     Boczek usiadł.~- Sza, panie Nikodemie. Czy nie lepiej nam żyć
42 12|    Dyzma.~- Co pan kpisz, panie Nikodemie, a niby dlaczego pana zrobili
43 12|        Tylko bez bujania, panie Nikodemie, już ja wiem, że jak się
44 13|         człowiek, kochany panie Nikodemie, lat ma coraz więcej, a
45 13|        pan łaskę, kochany panie Nikodemie, no, mój drogi, nie odmówi
46 14|      Dzięki Bogu! Kochany panie Nikodemie, pan mi z nieba spadł.~-
47 14|        się Kunicki - ale, panie Nikodemie, może jakie koszty?... Służę
48 14|        żałować smaru! To, panie Nikodemie, najlepsza zasada we wszystkich
49 14|   proszę, proszę, kochany panie Nikodemie - podskoczył Kunicki.~-
50 14|        Ratuj pan, kochany panie Nikodemie, radź, co zrobić? Co począć?~-
51 14|       nie chodzą.~- Drogi panie Nikodemie - wybuchnął Kunicki - pan
52 14|      jednemu mogę zaufać. Panie Nikodemie kochany, królu złoty, niechże
53 14|     młodym wieku! Kochany panie Nikodemie, niech pan machnie się do
54 14|        niech pan, kochany panie Nikodemie, nie zapomni dobrze zamknąć
55 14|     dobry. Przywiozłem.~- Panie Nikodemie, doprawdy nie rozumiem,
56 14|       wcale nie wyjeżdża. Panie Nikodemie, on wcale nie miał zamiaru
57 15|         Krzepicki.~- Oho, panie Nikodemie! - zawołał ze śmiechem. -
58 21|    Nikodem.~- Teraz już wiem... Nikodemie.~- Więc sztama?~- Co?~-