Rozdzial

 1 1 |           tym bałwanem Terkowskim.~- Ach! To pan? Co ty mówisz? -
 2 1 |                 zdziwił się Dyzma.~- Ach, ja się nie narzucam, ale
 3 3 |             Pół do ósmej.~- Co? Już? Ach, to muszę iść do pawilonu,
 4 4 |     pomyślała. - Dziwne. A jednak... Ach, ty wieczna marzycielko!...--
 5 4 |         lekarzem chorób kobiecych.~- Ach tak? To szkoda. Ja cierpię
 6 5 |     pomyślała. - Dziwne. A jednak... Ach, ty wieczna marzycielko!...--
 7 5 |         lekarzem chorób kobiecych.~- Ach tak? To szkoda. Ja cierpię
 8 6 |           plenipotentem jego żony.~- Ach tak? Co pan mówi? Tej, tej
 9 6 |            chwyciła oburącz głowę.~_ Ach, niech pan wybaczy, mam
10 6 |              kochany Jaś Ulanicki.~- Ach, przyjdzie ta kopalnia kawałów? -
11 6 |    szanownego pana. Nieprawdaż?...~- Ach, co za szczęście - zawołała
12 6 |            bąknęła pani Przełęska.~- Ach - machnął ręką Krzepicki
13 7 |      Ulanicki.~- No i nasz człowiek. Ach, gdyby to okazało się rzeczą
14 7 |             z lasów państwowych...~- Ach, prawda - przerwał minister -
15 7 |              szeregu dni jest takie. Ach, przecie Pan wie, jak je
16 8 |              Kunicki zmieszał się.~- Ach, myśli pan o tym procesie?
17 8 |              do którego pan zmierza? Ach, z jakąż rozkoszą obiłabym
18 8 | odpowiedziała z wyzywającą ironią:~- Ach, był pan łaskaw zauważyć
19 8 |          zmięła serwetkę i wstała.~- Ach, co mnie to obchodzi. Do
20 8 |            Zawahała się.~- Za co?... Ach, czy ja wiem... Może za
21 8 |           coś.~Pani Nina zawołała:~- Ach, jakież to świetne. I to
22 8 |         zdania.~- Owszem - bąknął.~- Ach, pan nie lubi mówić o sobie.~-
23 8 |             nienawidzę!~- No więc?~- Ach, udajesz, że mnie nie rozumiesz.
24 8 |            nic mi o tym nie mówił.~- Ach, po co o nim wspominasz!
25 8 |            Dyzma.~- Z panią Niną?... Ach, prawda. Zapomniałem o niej.
26 9 |         zasnąć, zapalił papierosa.~- Ach - mówiła - i dzieci będziemy
27 9 |            odparł:~- Bardzo lubię.~- Ach, to cudownie! Będziemy mieli
28 10|       angielsku?~- Wolę po polsku.~- Ach, to bardzo patriotyczne.
29 10|            tylko oni nie umieją...~- Ach, rozumiem, teoria bankrutuje
30 10|      zagranicy, a mówić po polsku.~- Ach - zawołała hrabina Koniecpolska -
31 10|             zwróciła się do Dyzmy:~- Ach, sagen Się, bitte, Herr
32 10|            bitte, Herr Praesident... ach, pardon... Mosze mi pan
33 10|             w muzice Strawiński...~- Ach - wyjaśnił łysy pan - pani
34 10|              Dziękuję, niezgorzej.~- Ach, to pan zna Ponimirskiego? -
35 10|           zapytała siwiejąca dama.~- Ach, tak. Ten prezes Dyzma...
36 11|          czym? - zapytał zdumiony.~- Ach, taki mądry człowiek, taki
37 11|        jednopłciowość towarzystwa.~- Ach, więc tak wygląda silny
38 12|        słuchawkę i uśmiechnął się.~- Ach te baby, te baby!...~- Pójdą? -
39 12|        żegnany gwizdaniem galerii.~- Ach, jakiż on jest piękny, ten
40 13|           kto tam jest?~- Kunicki.~- Ach, Kunicki... Dobrze...~-
41 13|        dobrze ulokowany kapitalik.~- Ach, nie wiem - opowiedziała
42 14|              od lat! I teraz nagle...ach, ja idiota, czemuż nie zabrałem!...~-
43 14|      obrzucił Dyzmę złym wzrokiem.~- Ach, tak... Może przyjechała
44 15|  flegmatycznie popiół z papierosa.~- Ach, naturalnie - odparł spokojnie -
45 15|        zabawki.~- Diabła tam lubi!~- Ach, więc to przez umartwienie?~-
46 16|         najsłodziej, jak potrafił.~- Ach, nic, nic - ocknęła się -
47 17|          Nikodem - szepnęła cicho.~- Ach, to ty - powiedział nie
48 17|              waląc pięścią w stół:~- Ach, ty gadzino! Cofniesz! Ja
49 18|                 zapytał zdziwiony.~- Ach, panie prezesie, panie prezesie -
50 18|       spochmurniał i nasrożył się.~- Ach - gestykulując mówiła pani
51 19|              jest - wtrąciła Nina.~- Ach, teraz, teraz. Co znaczy
52 19|          społeczeństwa, jaki to...~- Ach, cóż on mnie obchodzi -
53 25|      niewinne śpiewy wyśmiać musi.~- Ach, panie - wzruszyła ramionami