Rozdzial

 1 1 |           śmiechem.~- Pyszny kawał! Ależ pan jest złośliwy, panie
 2 1 |             zupełnie co innego...~- Ależ, panie! - protestował Dyzma.~-
 3 2 |       przyjazd gościa z Warszawy.~- Ależ, panie - przerwał Dyzma -
 4 3 |        sprawiają przykrość Ninie?~- Ależ ja nic nie mówię, nic nie
 5 3 |            Kochany panie Nikodemie! Ależ to genialna myśl! Genialna!
 6 3 |          pan! Milcz, ty, ty!... .~- Ależ ja bardzo przepraszam -
 7 3 |              Co Nina panu mówiła?~- Ależ bynajmniej, nikt mi nic
 8 4 |             się i wyciągnął rękę.~- Ależ nie! To nie dla pana. Niech
 9 4 |       wspaniale ku podziwowi pań.~- Ależ to geometria - zdziwiła
10 4 |             w pobliżu lekarza?...~- Ależ pan mnie źle zrozumiał.
11 5 |             się i wyciągnął rękę.~- Ależ nie! To nie dla pana. Niech
12 5 |       wspaniale ku podziwowi pań.~- Ależ to geometria - zdziwiła
13 5 |             w pobliżu lekarza?...~- Ależ pan mnie źle zrozumiał.
14 6 |       cynicznie rzucił Krzepicki.~- Ależ, panie Zyziu - zaoponowała
15 6 |            kim. Grasuje za granicą. Ależ wózek. Prima sort! Dużo
16 7 |           rękę. - Jestem Dyzma...~- Ależ naturalnie, że miło... Właśnie
17 7 |            nie otrzymał pan dymy.~- Ależ, szanowny panie - zdenerwowanym
18 8 |           krzyknęła:~- Wynoś się!~- Ależ...~- Wynoś się w tej chwili!~
19 8 |             swobodnie.~- Niby mnie? Ależ... Co znowu?~- Zapomniałam
20 8 |            Kunik wie o wszystkim?~- Ależ, broń Boże, ani słowa nie
21 10|      nazwisko Nikodema, zawołała:~- Ależ wiem, wiem, już mi powiedziano.
22 11|          Marczewski mnie zastąpi?~- Ależ prosimy, prosimy. Dyzma
23 11|            dał namówić na wyjazd.~- Ależ nie, panie prezesie - cieszyła
24 11|       odbiły się na ich twarzach.~- Ależ dlaczego?~- Nie mogę.~-
25 11|            panią Lalę i zawołała:~- Ależ naturalnie! Niech Mistrz
26 12|            odezwał się po pauzie.~- Ależ proszę, samochód do pańskiej
27 12|               pokręcił ten głową.~- Ależ nie przeszkadza pani. Wprost
28 12|            poczęstował pułkownik.~- Ależ, proszę pani, ja na literaturze
29 12|            go ze sobą na kolację?~- Ależ, Marietto - reflektowała
30 13|             Pilchen na jego widok - ależ to słówko w cyrczku! Niechże
31 14|          się, kto tam czego chce.~- Ależ proszę, proszę, kochany
32 14|          trzeba pogwizdać.~- Panie, ależ to miliony, to miliony! -
33 14|             godzin.~- Co ty mówisz? Ależ to okropne.~- Tak się składa.~
34 14|              by lepiej zaczekała.~- Ależ dlaczego? - zdziwiła się.~-
35 14|         kasy.~- Klucza nie oddam.~- Ależ to rabunek! Złodziej, bandyta!
36 15|              zaklął ponuro Dyzma.~- Ależ pan wygląda - podziwiał
37 16|           się jeden z zebranych.~-- Ależ to oburzające - zawołał
38 17|                Koniecznie musisz!~- Ależ to niemożliwe! Co sobie
39 17|          kiedyś na ulicy Łuckiej?~- Ależ Boże broń! Jak żyję, nie
40 18|           jest najlepszy interes.~- Ależ to jest najgorszy interes!
41 18|             one zgodę na projekt.~- Ależ, panie kolego - zjadliwym
42 19|         Zamku i dymisję przyjęto.~- Ależ oni będą szczęśliwi, gdy
43 19|    opozycyjnie przeciw pierwszej.~- Ależ, Ninuś, to nonsens chować
44 19|         wozić pieniądze za granicę? Ależ wszyscy to robią!~- Właśnie!
45 19| przyjechałam? Nina oprzytomniała.~- Ależ nie, Kasiu, bynajmniej...
46 19|        poprosisz, bym usiadła?...~- Ależ, Kasiu! - podsunęła jej
47 19|            mojej narzeczonej? Co?~- Ależ, Niku! - próbowała zmitygować
48 25|     zaśpiewajcie - prosiły panie.~- Ależ ja nie mam głosu - z irytacją
49 25|        przyjmuję.~- Panie prezesie, ależ...~- Żadnego gadania! Nie
50 25|          lecz natychmiast zamikł.~- Ależ dlaczego?! Dlaczego? - histerycznie
51 25|           Nie rozumiem dlaczego?!~- Ależ to okropne! Kraj jest w
52 25|        powody natury politycznej.~- Ależ kraj stacza się ku przepaści!~-