Rozdzial

 1 3 |          skrępowany, gdyż gdyby nie chciał przechodzić do hallu przez
 2 3 |         klęska dla rolnictwa.~Dyzma chciał powiedzieć, że tego nie
 3 4 |           obraźliwej impertynencji. Chciał w jakiś sposób rozgryźć
 4 4 |      zniesienia. Przeprosił panie i chciał iść do swego pokoju, lecz
 5 5 |           obraźliwej impertynencji. Chciał w jakiś sposób rozgryźć
 6 5 |      zniesienia. Przeprosił panie i chciał iść do swego pokoju, lecz
 7 6 |           być osobistością wybitną. Chciał nawet zapytać o stanowisko
 8 6 |             jadł bardzo wolno, gdyż chciał doczekać się pułkownika.
 9 7 |         zapalił do projektu, że już chciał wezwać maszynistkę, by jej
10 7 |       wyszli wraz z Dyzmą. Ulanicki chciał umówić się z nim na kolację,
11 7 |      profesorowi w samo ucho:~- Pan chciał profesorowi opowiedzieć
12 8 |          wszystko przeprowadził, co chciał! Chodźcie! Umyślnie prosiłem,
13 8 |          Chodźcie. Dajcie spokój... Chciał coś dalej mówić, lecz Kasia
14 8 |         okrągłe trzy tysiące.~Dyzma chciał powiedzieć "dziękuję", lecz
15 8 |              Kunicki skurczył się i chciał wszystko w żart obrócić,
16 8 |            drugiej. Zainteresowany, chciał wstać i wyjrzeć, gdy kroki
17 8 |      wyrzucili pana za drzwi?~Dyzma chciał usiąść koło Ponimirskiego,
18 9 |            sprytu, przeprowadzał co chciał, zasłaniając się wciąż stanowczo
19 9 |        kuzynki czy koleżanki Niny.)~Chciał znaleźć coś o sobie. I rzeczywiście,
20 10|         Krzepickiego.~Wyraźnie ktoś chciał uzyskać audiencję u prezesa
21 10|            panie prezesie.~- Co pan chciał zrobić?~- Cóż ja mogę zrobić?~-
22 10|        kraju. Z tego powodu Nikodem chciał nawet nałożyć frak, żeby
23 10|           dwukrotnie.~Speszył się i chciał uciec, lecz księżna już
24 10|      niezrozumiałych dlań językach. Chciał coś powiedzieć i nie mógł.~
25 11|           wyraźne głośne warczenie. Chciał zerwać się, lecz nie miał
26 11|             o mocnym zapachu. Wino. Chciał zaczerpnąć powietrza i odepchnął
27 12|       nachał. Wymyślał i koniecznie chciał sam obejść mieszkanie, bo
28 12|             zdradę, a ryzykować nie chciał.~Ignacy przyniósł listy.
29 12|           inną obrał taktykę. Polak chciał nadać walce błyskawiczne
30 13|            Boczka? Przecież jej nie chciał.~- Sam sobie winien. Głupia
31 14|        Kunicki uderzył się w czoło. Chciał coś powiedzieć, lecz przygryzł
32 14|              Kunicki odwrócił się i chciał coś jeszcze powiedzieć,
33 14|         była już zimna i cukier nie chciał w niej rozpuścić się. Wyjął
34 15|           Powiem, że diabeł gwałtem chciał Waredy. Ignacy podał kolację
35 16|             wiedział i wiedzieć nie chciał. Bał się ich. Bał się teraz
36 16|            go w same usta, lecz gdy chciał ją objąć, wywinęła się ze
37 16|      pomyślał - długo nie pociągnę. Chciał zasnąć, lecz nie mógł.~-
38 17|             do kina.~Skrzywił się i chciał jeszcze nalegać, lecz Nina
39 17|           upatrzył sobie jedną. Nie chciał jej zabierać do domu, wolał
40 17|            wciąż milczała.~Zaklął i chciał odejść, lecz chwyciła go
41 17|         Dziś nie nogę. Gdybym nawet chciał.~- Dlaczego?~- Mam robotę.~-
42 17|          Może później. Do widzenia.~Chciał odejść, lecz jeszcze raz
43 17|      perfumami Niny. Rozebrał się i chciał położyć się do łóżka, gdy
44 17|        całej sprawy, gdyż Dyzma nie chciał wtajemniczać go w swoje
45 17|           na niego.~Nastroszył się. Chciał przejść, udając, że jej
46 18| zarzynającego Bank Zbożowy, pan nie chciał ponosić za to żadnej odpowiedzialności.~-
47 20|       ramionami.~- Rząd zrobił, jak chciał, a co z tego będzie, zobaczycie.
48 20|            Gdy jeden z dziennikarzy chciał go wybadać, czy ewentualnie
49 20|            nikt jednak uwierzyć nie chciał, by była prawdziwa.~
50 23|         przechadzki po parku, gdzie chciał wysapać swoją złość na tego
51 24|         przechadzki po parku, gdzie chciał wysapać swoją złość na tego