Rozdzial

 1 1 |      ludzie inne, a i pracy brak. Mój, niby, to tylko trzy dni
 2 1 |          się z panem Kunickim. To mój stary, dobry znajomy.~ ~
 3 3 |           Nie wiedział pan o tym? Mój Brutus też tego nie wiedział
 4 4 |        Nikodema całkowicie.~- Mąż mój jest zazdrosny o pana -
 5 4 |        Ale mniejsza o to. Zresztą mój Brutus też nie wygląda na
 6 4 |           się lichwiarstwem. A że mój ojciec wydawał dużo pieniędzy,
 7 5 |        Nikodema całkowicie.~- Mąż mój jest zazdrosny o pana -
 8 5 |        Ale mniejsza o to. Zresztą mój Brutus też nie wygląda na
 9 5 |           się lichwiarstwem. A że mój ojciec wydawał dużo pieniędzy,
10 6 | natychmiast spłaciłbym Cioci cały mój dług wraz z procentami i
11 6 |          co liczę bardzo, kończąc mój list, za długość którego
12 6 |              Siostrzeniec pani, a mój przyjaciel.~Pani Przełęska
13 6 |        list w palce i zawołała:~- Mój Boże, zapomniałam lorgnon,
14 6 |        kolorach sezonu, gdy nagle mój Jaś odłożył nóż i widelec,
15 6 |      bywał. Zna go pan?~- Tak, to mój przyjaciel - odparł niedbale.~-
16 7 |      Panie Nikodemie!~Zdziwi pana mój list, a zapewne jeszcze
17 8 |           Czy bardzo zdziwił pana mój list?~- Dlaczego, ucieszył
18 9 |       uprzejmie roześmieli się.~- Mój Boże - wtrąciła pani Przełęska -
19 9 |     pamiętnik. Nie, to nie będzie mój pamiętnik. Pitigrilli powiada,
20 9 |        mógł kiedyś to przeczytać.~Mój Boże! Widocznie nie przyszło
21 9 |           po to istnieję. Właśnie mój intelekt, moje wyrobienie
22 9 |     fizycznie obecność mężczyzny. Mój Boże, czyż ja wiem, może
23 9 |         Kochasz mnie?~- Kocham.~- Mój najsłodszy...~Zaczęło się
24 10|         Jeszcze jak - odparł - to mój kolega z Oksfordu. Zaczęła
25 11|         Czy czujesz war w żyłach, mój panie? Prawda? I taki cudny
26 12|             Nie, tu u mnie siedzi mój przyjaciel, Wareda...~-
27 12|    Ambroziak? Niech pan powie, to mój kolega...~- Gra - lakonicznie
28 12|          wmieszał się Ambroziak - mój przyjaciel i tyle. Po co
29 13|      kochany panie Nikodemie, no, mój drogi, nie odmówi mi pan
30 13|    Znieruchomiał.~"Zamordowano na mój rozkaz... Za moje pieniądze...
31 14|       Przyjechałeś, przyjechałeś, mój słodki, mój jedyny!~- Jak
32 14|         przyjechałeś, mój słodki, mój jedyny!~- Jak się masz,
33 14|          Na małej widniał napis: "Mój testament", na drugiej zaś: "
34 14|       możesz pan być spokojny. To mój przyjaciel.~- Serdeczne,
35 16|          Ale nie chciałabym, żeby mój pobyt w Warszawie przeciągnął
36 16|     zarzuciła mu ręce na szyję.~- Mój pan dziś jest nastrojony
37 16|      Wyłamię w trymiga.~- Och, ty mój najdroższy siłaczu! Daj
38 16| rozkradliby.~- A kogo zaangażował mój pan?~- Niejaki Krzepicki,
39 16|       administrował?~- Cóż znowu! Mój drogi, ja tak dalece nie
40 16|         widzę, że kto kradnie, to mój psi obowiązek jest podać
41 17|              A to ładna historia! Mój Boże!~Nina wzięła dziennik
42 17|         celowo ukrywana... Nik... mój Nik...~Była jakby zaskoczona
43 19| Wzruszenie zatamowało jej oddech. Mój Boże! Przecie to jej Nikodem,
44 19|             W Koborowie podano ci mój adres?~- Nie, pisał do mnie
45 19|       zrobiłaś. Pisał mi Hell, że mój szanowny ojciec zostawił
46 19|         uśmiechem...~- Za miesiąc mój ślub - powiedziała cicho
47 21|           roześmiał się hrabia. - Mój szanowny kolega! Odstaw
48 23|     uśmiechnął się pobłażliwie.~- Mój panie, niech mi pan wierzy:
49 24|     uśmiechnął się pobłażliwie.~- Mój panie, niech mi pan wierzy:
50 25|     wybaczy, panie dyrektorze, to mój siostrzeniec, a szwagier