Rozdzial

 1 1 |      niewiele. Ruszył wolnym krokiem ku Łazienkom. Na rogu Pięknej
 2 1 |        salonach Hotelu Europejskiego ku uczczeniu przyjazdu J. E.
 3 1 |              list w ręku, począł iść ku domowi. Minęło dobre pół
 4 1 |        ostateczną decyzję i zawrócił ku domowi.~W mieszkaniu była
 5 1 |         Winszuję panu - pochylił się ku Dyzmie pułkownik - świetnieś
 6 1 |            nerwowa ręka wysunęła się ku Dyzmie natarczywie.~- Leon
 7 2 |             i ruszyła wolnym krokiem ku domowi.~ ~- Panno Maniu! -
 8 3 |             wzrokiem i skierował się ku niemu. Mógł mieć około trzydziestki,
 9 4 |          karambol udał się wspaniale ku podziwowi pań.~- Ależ to
10 4 |          zawzięcie. Podniósł wzrok i ku swemu zdumieniu zobaczył
11 5 |          karambol udał się wspaniale ku podziwowi pań.~- Ależ to
12 5 |          zawzięcie. Podniósł wzrok i ku swemu zdumieniu zobaczył
13 6 |           jednak wciąż zwracała myśl ku przykrej rzeczywistości
14 6 |       skierowała tam swój kurcgalop, ku przerażeniu służby, która
15 6 |              Przełęska...~Wyciągnęła ku niemu długą, szczupłą rękę,
16 7 |             w boki, a głowę podniósł ku górze. Przyglądał się sobie
17 8 |        zdumiony. Pochyliła się lekko ku niemu. Nad równiutkim rzędem
18 8 |              dróżką wśród ściernisk, ku nieruchomej tafli jeziora.
19 8 |            po którym może wspiąć się ku słońcu...~Dyzma pomyślał,
20 8 |          usiadł na ławce i śmiał się ku zaintrygowaniu ratlerka,
21 8 |    oświadczyła, że muszą już wracać. Ku jej radości brat nie objawił
22 9 |           podawano o drugiej.~Dzień, ku z trudem ukrywanemu niezadowoleniu
23 10|             jednakże z biegiem czasu ku swemu najwyższemu zdumieniu
24 10|                 Ukłonił się i ruszył ku drzwiom.~- Czekaj pan! -
25 10| przeprosiwszy towarzyszy zbliżył się ku nowo przybywającym.~- Witam,
26 10|              ziemiaństwo.~Wyciągnęła ku Dyzmie szeroką brzydką rękę
27 10|   Towarzystwo roześmiało się i Dyzma ku swemu zdumieniu spostrzegł,
28 10|      Przeprosił wszystkich i poszedł ku niemu. Po chwili obaj stali
29 11|      czarnych okularach pochylił się ku sąsiadom i rzekł półgłosem:~-
30 11|         minutą skłaniał się bardziej ku przyjęciu dziwacznej propozycji,
31 11|              otoczeniem wysunęły się ku górze, do złudzenia przypominając
32 11|              to, sama skierowała się ku wyjściu. Jeszcze w drzwiach
33 11|           pocałowała go w same usta. Ku jego zdumieniu po niej zrobiła
34 11|               Ona sama wzniosła ręce ku górze i zawołała:~- Przybądź,
35 12|         skończyli tango, zbliżył się ku niemu.~- Dobry wieczór,
36 12|       mierżąc się spojrzeniami, szli ku sobie. Obaj oceniali poważnie
37 12|        Marietta.~Wareda pochylił się ku niej i nie odwracając oczu
38 13|       Zdrętwiał. Kształt posuwał się ku łóżku.~Cała krew zbiegła
39 15|         grubasa zmierzającego wprost ku niemu. Terkowski uścisnął
40 17|             zatrzymał się i zawrócił ku Kruczej. W Alejach Jerozolimskich
41 17|              znowu. Przystanął, lecz ku jego zdziwieniu i ona wówczas
42 17|              Niecierpliwie wyglądała ku Marszałkowskiej i w przeciwną
43 17|          Ojej! Nudzisz.~Pochylił się ku mej i cmoknął w policzek.
44 17|         zasób swego sprytu skierował ku odseparowaniu Niny od tego
45 17|              Była pierwsza. Zawrócił ku domowi.~Znajdował się zaledwie
46 17|              najprędzej, zaczęła iść ku Marszałkowskiej.~"Popamiętasz
47 21|    oddalającego się peronu powiewało ku nim mnóstwo chusteczek i
48 21|        jedwabnej pidżamie, pochylony ku Nikodemowi. - Kłamiesz!
49 25|            skłanianie się pryncypała ku przychylnej decyzji - panie
50 25|                 Ależ kraj stacza się ku przepaści!~- Nam się tak