Rozdzial

 1 1 |           wyglądała tramwaju.~Obok niego, niecierpliwie się kręcąc,
 2 1 |            stole ulokował się obok niego i gadał nieustannie. Dyzmie
 3 2 |           zdarzenia te ogromną dla niego mają wagę, lecz ich istoty
 4 2 |            Nagle przytuliła się do niego.~- A ciebie nie nakryją?~-
 5 2 |           że stosunek tej małej do niego zmienił się niemal z miejsca.
 6 4 |          że kwiaty przeznaczam dla niego. Pewno często dostaje pan
 7 4 |         ruszyć, wszystko zrobią za niego...~- No, proszę pana - odezwała
 8 4 |           Wreszcie pochylił się do niego i rzekł szeptem:~- Zdaje
 9 5 |          że kwiaty przeznaczam dla niego. Pewno często dostaje pan
10 5 |         ruszyć, wszystko zrobią za niego...~- No, proszę pana - odezwała
11 5 |           Wreszcie pochylił się do niego i rzekł szeptem:~- Zdaje
12 6 |           To szkoda.~- Miał pan do niego jaki interes?~- Niewielki,
13 6 |         dowiedział się, że nikt od niego nie będzie wymagał grania.~-
14 6 |   Krzepicki, oświadczając, że i na niego wielki czas, bo musi jechać
15 7 |         tym Dyzmą.~- Mogę zaraz do niego zadzwonić.~- A on jeszcze
16 7 |            koperta zaadresowana do niego. Gdy ją otworzył, owionął
17 8 |         łudzi się pan, że Nina dla niego porzuci swego męża. Że durzy
18 8 |           pochyliłem się raptem do niego i jak nie huknę: - Huuuu!...~
19 8 |            kosztowało, bo Kasia od niego nie wzięłaby grosza.~- To
20 9 |       Dyzmie, iż ich przyszłość od niego tylko zależy, gdyż ona własnego
21 9 |           takiego gościa, co by za niego robił... Mógłby go zrobić,
22 9 |          kogóż mogłabym pisać? Dla niego? Dla tego, który właśnie
23 9 |      prezes banku zbożowego jest u niego administratorem.~Warunek
24 9 |             czy Nina po wyjściu od niego nie nazwie go fujarą, co
25 10|         człowiek wysunął się przed niego i zawołał:~- Serwus panie
26 11|            oczy i tak je wlepiła w niego, że zrobiło się mu nieprzyjemnie.~
27 12|          siebie. Z daleka wiało od niego wódką.~Dyzma zmienił taktykę.~
28 12|             że dla nich dwóch, dla niego i dla Boczka, za mało miejsca
29 13|             że śledztwo dojdzie do niego. Bał się też, że widmo zamordowanego
30 13|     szybkością.~Nikodem patrzał na niego kilka minut, nie mogąc na
31 14|           też Dyzma zrobił coś dla niego, czy nie?~Wreszcie zapytał
32 14|         Zerwała się i podbiegła do niego, zarzucając mu ręce na szyję.~-
33 14|           przyjmie, tym gorzej dla niego, a jeżeli przyjmie, dam
34 14|        tych dniach wybieram się do niego z pewną małą prośbą.~- Chętnie
35 15|            dywanów itp., spadła na niego samego.~Po części był z
36 15|     towarzystwa, że otwarte są dla niego ich domy i gdyby udało mu
37 16|       musiało...~Przytuliła się do niego.~- Życie takie jest - powiedział
38 16|          sekretarzem.~- I jesteś z niego zadowolony?~- Dlaczego nie?
39 16|        mężem i dlatego odebrała od niego plenipotencję. Jedynym jej
40 17|        jego wartość, nabrała wobec niego pewnego rodzaju onieśmielenia.~
41 17|            nalegał, by przyszła do niego, lecz ona odkładała to z
42 17|           jeszcze gotowa więcej na niego lecieć, jak go przetrącę
43 17| najmniejszych wątpliwości, że tu o niego właśnie chodzi.~Dyzma zatarł
44 17|      latarnię. Wyraźnie czekała na niego.~Nastroszył się. Chciał
45 18|       śledzono. Gdy zaś dokonano u niego rewizji, znaleziono zamiast
46 18|          milczącego. Oczekiwano od niego czegoś niespodziewanego
47 22|       miała tytułów do gorącej dla niego wdzięczności! Jeżeli zaś
48 23|     rezerwą, która utrwalała wokół niego atmosferę respektu i szacunku.
49 24|     rezerwą, która utrwalała wokół niego atmosferę respektu i szacunku.