Rozdzial

 1 1 |       podał swoją.~- Pan pozwoli - mówił ten - że się przedstawię,
 2 1 |            kwietniu? Leon Kunicki?~Mówił szybko i nieco seplenił.
 3 3 |          gdyż pamiętał, że Kunicki mówił mu o żonie i o córce. Tymczasem
 4 3 |    oznaczać pańskie formy.~Kunicki mówił bez przerwy, obszernie opisywał
 5 3 |           konie podano.~- Tak to - mówił Kunicki nakładając czapkę -
 6 3 |          moje ministerstwo kolei - mówił Kunicki - dwadzieścia dwa
 7 3 |             seplenił coraz więcej, mówił coraz prędzej i z emocji
 8 3 |         rachunki, korespondencję i mówił bez przerwy. Nikodem bliski
 9 3 |        bynajmniej, nikt mi nic nie mówił.~- Nikt?~- Słowo daję -
10 3 |            bywają... Może i prawdę mówił... Cholera... Kunik, i powiada,
11 4 |         człowiek.~-Ja?~- Ojciec mi mówił. Zresztą, rzeczywiście,
12 4 |        przesadzić w ostrożności.~- Mówił pan hrabia, że będzie mnie
13 5 |         człowiek.~-Ja?~- Ojciec mi mówił. Zresztą, rzeczywiście,
14 5 |        przesadzić w ostrożności.~- Mówił pan hrabia, że będzie mnie
15 6 |           Popiliśmy wczoraj tęgo - mówił Wareda - myślałem, że będę
16 6 | zakonkludował Krzepicki. Po drodze mówił dużo o interesach, jakie
17 8 |         interesów.~- Zgadzam się - mówił - tym chętniej, że szczęśliwy
18 8 |        mogę powtórnie udowodnić...~Mówił jeszcze długo, rozwodząc
19 8 |           Kunicki nic mi o tym nie mówił.~- Ach, po co o nim wspominasz!
20 9 |       gabinetu i zaczekać na mnie.~Mówił na pozór spokojnie, lecz
21 9 |          domu nie wiedział, o czym mówił ojciec z córką w zamkniętym
22 9 |             co tu napisali, on nie mówił ani jednego słowa! Tu były
23 9 |            o których nie tylko nie mówił, lecz nawet nie słyszał.~
24 9 |     rozpoczęcia jego działalności. Mówił dużo o ogólnym kryzysie,
25 10|          powiekami oczy. Wcale nie mówił zbyt głośno, więc?... Czyżby
26 10|         poplecznikiem. Albowiem...~Mówił dalej, a tymczasem Nikodem,
27 12|            że pana prezesa nie ma. Mówił, że pan prezes chowa się
28 12|           Taki niski, gruby.~- Nie mówił, jak się nazywa?~- Mówił,
29 12|           mówił, jak się nazywa?~- Mówił, jakoś Bączek czy coś...~-
30 12|         trzeba.~Zadzwonił telefon. Mówił Krzepicki. Są bardzo ważne
31 12|          jak burak.~- I co jeszcze mówił?~Krzepicki zapalił papierosa
32 12|     podszedł do stolika jury i coś mówił, pocierając siny kark.~Wreszcie
33 12|    Wychodzili, śmiejąc się.~- No - mówił pułkownik Wareda - dopiero
34 12|           siebie.~- Miałem rację - mówił do Krzepickiego - że ich
35 15|     licytacji brydżowej. Terkowski mówił swoim głuchym ciężkim głosem,
36 15|           miły człowiek. Widocznie mówił o kimś, kto ma zaszczyt
37 15|           długo, czy też Terkowski mówił już komuś o swych informacjach
38 15|         czytałeś wieczornej prasy?~Mówił coś jeszcze, ale Nikodem
39 16|   Podniecał się własnymi słowami i mówił coraz głośniej:~- Powiem
40 16|              Z tego, co pan prezes mówił...~- A pan zrozumiałeś to,
41 16|           co za język! To skandal! Mówił do nas jakimś żargonem,
42 16|           języka nie zrozumiemy!~- Mówił jakby po to, żeby nas obrazić!~-
43 17|      Nazywał się Hell, Oskar Hell. Mówił o sobie, że urodził się
44 18|        tego nie mówiłem!~- Owszem, mówił pan, że może to i dobrze
45 18|          Może nie tymi słowami pan mówił, ale mniej więcej oznaczały
46 18|              Mnie tam gancpomada - mówił tegoż wieczora Nikodem do
47 19|       chcesz, ciociu, tatuś zawsze mówił, że siedemdziesiąt pięć
48 21|            się.~- Brutus, Brutus - mówił wśród łkania, głaszcząc
49 22|         Żorża.~- Śmieszny wariat - mówił - zawsze się ubawię jego