Rozdzial

 1 6 |            Krzepickim. Zna pan pana Krzepickiego?~- Nie, nie znam. A kto
 2 6 |             właśnie dopiero od pana Krzepickiego dowiedziałam się, że pan
 3 6 |          nieufnie spiczastej twarzy Krzepickiego. Nieustanna ruchliwość jej
 4 6 |               Wszystko jedno. Twarz Krzepickiego nabrała złego wyrazu.~-
 5 6 |            Pani Przełęska usiłowała Krzepickiego zatrzymać, lecz stanowczo
 6 7 |      Szalenie podobał mu się dowcip Krzepickiego, a że pani Przełęska wyszła
 7 7 |            grających, gdzie dojrzał Krzepickiego.~Gdy tylko się oddalił,
 8 9 |       entuzjazmem. Z emocji zaczęła Krzepickiego tykać, namawiając go gwałtownie
 9 9 |            że zaraz jutro poznajomi Krzepickiego z dyrektorem Wandryszewskim.~-
10 9 |        niekontenci z wścibiania się Krzepickiego w najdrobniejsze kwestie,
11 9 |           się pogodzić z wścibstwem Krzepickiego. On sam zresztą zaprzyjaźnił
12 9 |          Tym niemniej Dyzma i wobec Krzepickiego stale się trzymał na baczności,
13 9 | Najswobodniejszym był w stosunku do Krzepickiego, lecz i tu zawsze starał
14 10|         pokoju, który był gabinetem Krzepickiego.~Wyraźnie ktoś chciał uzyskać
15 10|          prezesa i wbrew wyprosinom Krzepickiego ośmielał się robić awanturę.~
16 10|       Dyrektor Wandryszewski prosił Krzepickiego, by zajrzał doń na chwilę
17 10|        wszelki wypadek zadzwonił do Krzepickiego i za jego radą zrezygnował
18 11|          woźny i wywołał sekretarza Krzepickiego. Po chwili ten powrócił
19 11|         Ignacemu kazał poinformować Krzepickiego o wyjeździe i zszedł ze
20 12|            na obiad.~- Zabierzemy i Krzepickiego.~- Jak chcesz - zgodził
21 12|             Miałem rację - mówił do Krzepickiego - że ich rugnąłem, ale teraz
22 13|             genialną głowę.~Wejście Krzepickiego z korespondencją przerwało
23 13|       niełatwo wykiwać. Długa twarz Krzepickiego rozszerzyła się w lekceważącym
24 13|            i zaraz zatelefonował do Krzepickiego, oznajmiając, że sprawa
25 14|      Koborowa.~Nikodem zadzwonił do Krzepickiego i długo z nim rozmawiał
26 14|        pełen był podziwu dla sprytu Krzepickiego. Dobrze się czuł w jego
27 14|          kombinacja nie moja, tylko Krzepickiego, ale mnie na korzyść wychodzi...~
28 14|              Pomimo tego zastał już Krzepickiego. Zamknąwszy drzwi sąsiednich
29 14|            Pomimo bujnej elokwencji Krzepickiego, starającego się stworzyć
30 15|     Najprościej byłoby poradzić się Krzepickiego, który na wszystko ma gotowe
31 16|             szczęście miał pod ręką Krzepickiego, który potrafił wszystko.
32 17|   ważniejszych zdarzeń. Nieobecność Krzepickiego dała się jednak odczuwać
33 17|           dobitek nie miał pod ręka Krzepickiego, który na wszystko umie
34 17|          Między innymi znalazł list Krzepickiego. Ten pisał:~Szanowny Panie
35 18|          postąpić. Dlatego przyjazd Krzepickiego był mu bardzo na rękę.~Częstokroć
36 18|             sobą przygotowaną przez Krzepickiego odpowiedź i przeczytał.~
37 18|           tegoż wieczora Nikodem do Krzepickiego, gdy razem wracali od pani
38 18|             roześmiał się i klepnął Krzepickiego po ramieniu.~- Cwaniak z
39 19|         dziewiętnasty~Przepowiednia Krzepickiego sprawdziła się o tyle, że
40 19|        redakcji, uprzedzonych przez Krzepickiego o zamierzonej dymisji.~Odbyło
41 19|           zgodnie z przewidywaniami Krzepickiego, wyciągnięto sprawę komitetu
42 19|        sekretarza osobistego, p. Z. Krzepickiego, pałac Rady Ministrów po
43 22|         gospodarstwo było na głowie Krzepickiego, a ustawiczny wzrost dochodów
44 22|          anegdotek w całej okolicy.~Krzepickiego traktował wyniośle. Podawał
45 22|             Na szczęście ruchliwość Krzepickiego i dostawy dla rządu gwarantowały
46 23|         dyskretnie uprzedzeni przez Krzepickiego i przez panią Przełęska
47 24|         dyskretnie uprzedzeni przez Krzepickiego i przez panią Przełęska