Rozdzial

 501 7 |              kilka kieliszków koniaku. W towarzystwie nie grających
 502 7 |               stolika i dopędziwszy ją w przedpokoju, powiedział:~-
 503 7 |               straconego. Wkrótce będę w Warszawie znowu. W istocie
 504 7 |                będę w Warszawie znowu. W istocie Dyzma nie zamierzał
 505 7 |               na myśl Mańka i zauważył w duchu, że w gruncie rzeczy
 506 7 |           Mańka i zauważył w duchu, że w gruncie rzeczy szkoda, że
 507 7 |           siódmej uregulował należność w hotelu. Szofer zajechał
 508 7 |              klnąc pogodę, wcisnął się w kac auta.~Jechał do Grodna.
 509 7 |               możliwości obracania się w tym obcym świecie. A przecież
 510 7 |               już teraz zaczął wierzyć w co, że w świecie tym zasymiluje
 511 7 |                zaczął wierzyć w co, że w świecie tym zasymiluje się.
 512 7 |              że odwraca się nowa karta w jego życiu, a cóż go obchodziła
 513 7 |                Kiedyś naczelnik poczty w Łyskowie, pan Boczek, opowiadał,
 514 7 |              niepotrzebnie wplątał się w sprawę Ponimirskiego, z
 515 7 |                czerwony koszarowy dom, w którym się mieściła Dyrekcja
 516 7 |               mieściła Dyrekcja Lasów.~W biurze, jako że było po
 517 7 |             Nie ma. Proszę zgłosić się w godzinach urzędowych - odparł
 518 7 |              urzędowe, nie dla mnie, a w ogóle proszę grzeczniej,
 519 7 |            arogancki gość rozsiadł się w dyrektorskim fotelu za biurkiem.~
 520 7 |               Kunickiego i nie ustawał w ataku. Wreszcie najgwałtowniej
 521 7 |               Skończyło się na tym, że w gabinecie zjawiła się specjalnie
 522 7 |             pożegnał go słowami:~- No, w porządku. A nie zadzieraj
 523 8 |                  wybuchnęła Kasia - że w niej wyglądasz ślicznie!~-
 524 8 |        źrenicami, później ukryła głowę w ramionach i zaczęła płakać.
 525 8 |               zarumieniona, podniecona w najwyższym stopniu wołała
 526 8 |             upośledziła, że nie jesteś w stanie odczuć elektryzującego
 527 8 |                kultury jest wżycie się w prawa przyrody...~- Po co
 528 8 |              prostu, że chcesz go mieć w łóżku, że trzęsiesz się
 529 8 |                łkania powtarzała Nina.~W oczach Kasi zapaliły się
 530 8 |          najdroższa...~Tuliła ją mocno w ramionach, jakby siłą uścisku
 531 8 |             Ninuś, moja kochana Ninuś!~W drzwiach stanęła pokojówka,
 532 8 |             się!~- Ależ...~- Wynoś się w tej chwili!~Kunicki znieruchomiał.
 533 8 |                 Kunicki znieruchomiał. W małych oczkach zaiskrzyła
 534 8 |      trzasnąwszy drzwiami, że siedzący w hallu Nikodem aż podskoczył
 535 8 |         któremu twarz rozpogodziła się w jednej chwili.~- Jaka szkoda,
 536 8 |           ramię i przeszli do jadalni, w której służba zdążyła już
 537 8 |         Nikodema o przebieg jego misji w Warszawie i w Grodnie. Po
 538 8 |               jego misji w Warszawie i w Grodnie. Po każdej zaś odpowiedzi
 539 8 |              panie Nikodemie - zawołał w końcu - że to podniesie
 540 8 |                 że i pensja musi pójść w górę.~- Zgoda - odparł zimno
 541 8 |         skurczył się i chciał wszystko w żart obrócić, lecz Dyzma
 542 8 |          zabiegów. Czy pan ma stosunki w Ministerstwie Komunikacji?~-
 543 8 |                 Miałem niezbite dowody w ręku.~Uważnie przyglądał
 544 8 |            może nam teraz przeszkodzić w uzyskaniu dostaw?~- Pomóc
 545 8 |                 Ale da się zrobić? Co? W razie czego przecie są dokumenty,
 546 8 |           przecie są dokumenty, mam je w ręku, w razie jakichś zastrzeżeń
 547 8 |              dokumenty, mam je w ręku, w razie jakichś zastrzeżeń
 548 8 |                fragmenty swojej obrony w sądzie.~Zbliżała się już
 549 8 |        wypoczywa sobie i czuje się jak w domu.~- Dziękuję - rzekł
 550 8 |             jeszcze ją popycha.~Usiadł w łóżku oparty o poduszki
 551 8 |             usłyszał przyciszone kroki w sąsiednim pokoju. Ktoś szedł
 552 8 |               i zbliżyła się do łóżka. W jej sposobie zachowania
 553 8 |            jeszcze nie widział kobiety w spodniach i wydawała się
 554 8 |         rzeczowo. Jakie ma pan zamiary w stosunku do Niny?~- Ja?...~-
 555 8 |               zabiegasz o jej względy. W jakim celu?~Dyzma wzruszył
 556 8 |               męża. Że durzy się teraz w panu, to jeszcze niczego
 557 8 |       poirytowany - czy ja wsadzam nos w pani sprawy?~- Tak? Więc
 558 8 |            myśli ta smarkata! Przyłazi w nocy i...~Nagle Kasia zerwała
 559 8 |             takiego - odburknął Dyzma.~W gruncie rzeczy wcale nie
 560 8 |               nie mógł zorientować się w sytuacji. Wprawdzie mile
 561 8 |            połechtało to, że pani Nina w nim się durzy, lecz nie
 562 8 |                dlaczego przyszła tutaj w nocy, zamiast po prostu
 563 8 |              Kunickiego, lecz dlaczego w takim razie tak namiętnie
 564 8 |               na samotność tak jak tu, w Koborowie. O, ja rozumiem
 565 8 |             się do samego łóżka.~- No!~W jej śmiechu coś przestraszało
 566 8 |                 Precz!...~Smukłe ciało w spazmatycznych, rozpaczliwych
 567 8 |               wyjaśniła, że Kasia leży w łóżku. Z zachowania się
 568 8 |            ranka Nikodem spotkał Kasię w przejściu do jadalni. Na
 569 8 |              wędlinę, i wpakował rękaw w masło, zaśmiała się wyzywająco:~-
 570 8 |             smakiem. Czy pan ma krawca w Londynie?~- Nie - odparł
 571 8 |               szyderstwa i zdziwił się w duchu, że to ubranie może
 572 8 |              że snobizm nie może leżeć w naturze pana, człowieka
 573 8 |                nieść? Nikodem spojrzał w jej rozjarzone oczy.~- Mógłbym
 574 8 |            Odwróciła się szybko i szli w milczeniu, aż do łódki.
 575 8 |                ją nosił na rękach. Nie w przenośni, nie. Wprost nosił
 576 8 |      kobiecości. Na przykład... Kasia.~W jej głosie brzmiała nuta
 577 8 |           zrobić i bez słów. Jak byłem w maju w Krynicy, to w moim
 578 8 |             bez słów. Jak byłem w maju w Krynicy, to w moim pensjonacie
 579 8 |             byłem w maju w Krynicy, to w moim pensjonacie mieszkał
 580 8 |          jakież to świetne. I to takie w pańskim właśnie stylu! Gdyby
 581 8 |              powiedzieć ściśle, co pan w każdym wypadku zrobi, co
 582 8 |               za każdym razem odkrywam w panu nowe rewelacje, nowe
 583 8 |              swoje wartości wystawiają w witrynach. Przepraszam pana
 584 8 |                nie jest pańskie genre. W panu nic nie ma z baroku.
 585 8 |              Możemy. Posiedzimy trochę w cieniu.~- Tak, upał ogromny.~
 586 8 |               który przecie może wpaść w czyjeś ręce.~- Niech pan
 587 8 |               żyć z wiecznym kłamstwem w duszy. To ponad moje siły.
 588 8 |                  Kiedy wyjeżdża?~- Już w przyszłym tygodniu. Na cały
 589 8 |                matce dość duży kapitał w banku.~- Tak? Nie wiedziałem.
 590 8 |                i roztrzęsiona.~Wracali w milczeniu.~Na tarasie spotkali
 591 8 |               znaleźliby na to miejsca w jego gadaninie.~- No, a
 592 8 |               zagadnął Kunicki.~- Niby w Warszawie? Ano nic nadzwyczajnego.
 593 8 |               Pani Nina wpatrywała się w genialnego projektodawcę
 594 8 |               rozszerzonymi źrenicami, w których malował się podziw.~-
 595 8 |               słuchał chciwie, notując w pamięci słowa "starego cwaniaka",
 596 8 |               pana proszą do telefonu. W nowym tartaku zerwała się
 597 8 |        zastanowił się i odparł:~- Tak, w Oksfordzie.~Na twarz Niny
 598 8 |              Niny uderzyły rumieńce.~- W Oksfordzie?... Czy... czy...
 599 8 |                głupstwo. Mogła przecie w każdej chwili zapytać brata
 600 8 |               spotkało?~- Nie.~- Wpadł w ciężką chorobę nerwową.
 601 8 |           Biedny Żorż!... Dwa lata był w domu obłąkanych... Trochę
 602 8 |              Wie pan, że Żorż jest tu, w Koborowie...~- Tak?...~-
 603 8 |                 Tak?...~- Tak. Mieszka w pawilonie, w parku, z sanitariuszem.
 604 8 |              Tak. Mieszka w pawilonie, w parku, z sanitariuszem.
 605 8 |                bluszczem - powiedziała w zamyśleniu - będzie marnie
 606 8 |                 Pawilon był małą willą w stylu odrodzenia, tak porosłą
 607 8 |               ubranie i wsadził monokl w oko.~- Dzień dobry, Żorż -
 608 8 |              Spojrzała porozumiewawczo w oczy Nikodema i weszła do
 609 8 |              strony, odprowadził Dyzmę w pobliską alejkę i opierając
 610 8 |              tylko hochsztaplerem, ale w dodatku głupcem. Przecie
 611 8 |            pańskiej kondycji siadywali w mojej obecności. Proszę
 612 8 |     onieśmielenie, jakiego nie budzili w nim ani ministrowie, ani
 613 8 |                 ani inne wielkie fisze w Warszawie.~Zaczął opowiadać,
 614 8 |              ktoś opowiadał cośkolwiek w sposób pozbawiony tak dalece
 615 8 |              angielskie słowo, jakiego w dystyngowanym towarzystwie
 616 8 |             Biedny Żorż - odezwała się w alei - czy bardzo się zmienił?~-
 617 8 |              mówić o wiośnie, którą ma w duszy, i o tym, że najlepiej
 618 8 |              by powiedział, że również w to wierzy - ten nie robił
 619 9 |             jasne. Dyzma zadomowił się w Koborowie i czuł się jak
 620 9 |                i czuł się jak u siebie w domu; Wprawdzie zły był
 621 9 |                cierpiał z tego powodu. W naturze Nikodema Dyzmy nie
 622 9 |                zawadzały i o Nikodema. W jednym wypadku - było to
 623 9 |             całej siły wyrżnął pięścią w stół.~- Dość tego, smarkata! -
 624 9 |              dokuczała mu więcej, lecz w jej oczach tym silniej żarzyła
 625 9 |           wciąż się zbierając, musiała w końcu wybuchnąć.~Eksplozja
 626 9 |               z rana.~Kunicki pracował w swoim gabinecie. Nina wyjechała
 627 9 |             kościoła. Nikodem siedział w jej buduarze i oglądał albumy
 628 9 |           niezliczoną ilość zdjęć Niny w różnych pozach, zdjęć robionych
 629 9 |              że miał ochotę chwycić ją w objęcia, przycisnąć te małe,
 630 9 |      przycisnąć te małe, wznoszące się w przyśpieszonym oddechu piersi,
 631 9 |               donioślejszy, a że drzwi w amfiladzie były pootwierane,
 632 9 |               panienki.~Kunicki stanął w progu, a twarz jego skurczyła
 633 9 |               na pozór spokojnie, lecz w tym spokoju wisiał jakiś
 634 9 |         wieczora Kasia wyjechała. Nikt w domu nie wiedział, o czym
 635 9 |              czym mówił ojciec z córką w zamkniętym gabinecie. Ani
 636 9 |             nic o tym nie powiedzieli. W dodatku Kasia wyjechała
 637 9 |               się nawet z Niną. Jedyną w Koborowie istotą, z którą
 638 9 |                burzliwej i brzemiennej w skutki niedzieli żadna już
 639 9 |                to jest rzecz mężczyzn.~W każdym razie o tyle była
 640 9 |         koszuli.~Wprawiało to Nikodema w duże zakłopotanie, ponieważ
 641 9 |             stan uczuć Niny nie budził w nim najmniejszych wątpliwości.
 642 9 |               wycieczek Nikodem zastał w hallu depeszę adresowaną
 643 9 |            pana o przybycie jutro, tj. w piątek, o godz. siódmej
 644 9 |           ekonomicznego Rady Ministrów w wiadomej sprawie. ~Terkowski.~
 645 9 |           depeszę. Stary przeczytał ją w mgnieniu oka i z nieukrywanym
 646 9 |                   Nadzwyczajne! Czy to w sprawie zbożowej?~- Tak -
 647 9 |              pomagać? He, he! Na pewno w komitecie ekonomicznym bierze
 648 9 |              Co?~Nikodem wpakował ręce w kieszenie spodni i skrzywił
 649 9 |          jeszcze raz dowieść, że byłem w porządku.~Odsunął ciężką
 650 9 |                będziesz długo siedział w Warszawie? Ninuś będzie
 651 9 |               z nim rozmawiać, patrzeć w jego oczy...~Nikodem zapewniał,
 652 9 |              za najgorętsze pocałunki.~W przedziale pierwszej klasy
 653 9 |        przywieziono do hotelu pijanego w sztok i na rękach wniesiono
 654 9 |             dnia, które zaznaczyły się w jego umyśle jakimiś chaotycznymi
 655 9 |              liniami.~Więc posiedzenie w wysokiej sali, posiedzenie,
 656 9 |          fotografia.~Stał z jedną ręką w kieszeni i z zamyśloną miną.
 657 9 |                się zeń, że urodził się w majątku ziemskim swoich
 658 9 |               ziemskim swoich rodziców w Kurlandii, że gimnazjum
 659 9 |       Kurlandii, że gimnazjum ukończył w Rydze, a wyższe studia ekonomiczne
 660 9 |              wyższe studia ekonomiczne w Oksfordzie, że następnie
 661 9 |          zajęty gospodarowaniem na wsi w województwie białostockim.~
 662 9 |         światły, znakomity, twórczy... W końcu zaznaczono, że prezes
 663 9 |         słyszał.~Zaklął, lecz nie było w tym złości. Przeciwnie,
 664 9 |             artykuły i jego fotografie w różnych pozach. Najlepiej
 665 9 |              wąsami i trzymał kapelusz w ręku, podczas gdy on, Nikodem,
 666 9 |          opuszcza pałac Rady Ministrów w towarzystwie swego przyszłego
 667 9 |              podczas rozczytywania się w przypisywanych mu talentach
 668 9 |             decydować... I to wszystko w sprawach przerażająco niezrozumiałych!
 669 9 |            zechciał, ale nie zechce... W ogóle teraz będzie musiał
 670 9 |            musiał rozstać się z posadą w Koborowie. Zrobiło mu się
 671 9 |       sekretarzem...~Nagle klepnął się w czoło.~"Krzepicki!"~Aż podskoczył
 672 9 |               cztery łapy, ten wie, co w trawie piszczy. W butelkę
 673 9 |              wie, co w trawie piszczy. W butelkę nabić się nie da,
 674 9 |            Hulczyńska patrzyła weń jak w słońce.~Zaczęła się rozmowa
 675 9 |                inteligentny, sprytny i w ogóle, faktycznie odpowiedzialny.
 676 9 |          godzin. Będziesz pan siedział w pracy tylko wtedy, gdy ja
 677 9 |                 pan prezes". Wziął się w boki i zapytał:~- No, a
 678 9 |         umiejętności szybkiej decyzji!~W hotelu zastał Ulanickiego,
 679 9 |              jeszcze odbyć konferencję w sprawie terminu otwarcia
 680 9 |         rozpoczęcia jego działalności.~W niespełna dwa tygodnie wstępne
 681 9 |       organizacyjne znajdowały się już w pełnym biegu. Wyznaczono
 682 9 |                biegu. Wyznaczono lokal w nowym gmachu przy ulicy
 683 9 |            wścibiania się Krzepickiego w najdrobniejsze kwestie,
 684 9 |                 szybko zorientował się w licznych brakach swego szefa.
 685 9 |                Krzepicki przyznawał mu w duchu posiadanie jakiejś
 686 9 |              zdawał się nie orientować w najprostszych sprawach,
 687 9 |               inny został prezesem, że w jego interesie leży wzmacnianie
 688 9 |               wprawdzie utwierdzały go w przekonaniu, że sam siebie
 689 9 |          dotychczas nie doceniał, lecz w najmniejszym stopniu nie
 690 9 |   wykształceniu. Najswobodniejszym był w stosunku do Krzepickiego,
 691 9 |             najmałomówniejszy człowiek w Polsce". Jedni kładli to
 692 9 |         uzupełnić zasób swojej wiedzy.~W tym celu wstąpił do jednej
 693 9 |                pierwszego dnia znalazł w niej rozwiązanie tajemnicy,
 694 9 |              widząc doraźne jej skutki w obcowaniu z ludźmi, postanowił
 695 9 |                jedyne zajęcie Nikodema w owym okresie, jeżeli nie
 696 9 |              przyznawał, że są piękne, w końcu stracił cierpliwość
 697 9 |              gdyż zgodnie z jej prośbą w ogóle do niej nie pisywał.
 698 9 |             ogóle do niej nie pisywał. W Koborowie listy zawsze przechodziły
 699 9 |                i to z taką energią, że w ciągu dwóch tygodni wszystko
 700 9 |            sprawiła nawet przyjemność.~W pobliżu tartaku spotkał
 701 9 |                   Cóż tu u was słychać w Koborowie?~- Dzięki Bogu,
 702 9 |                To nie czytaliście tego w gazecie?~- Czytaliśmy, a
 703 9 |            prezesie.~Dyzma włożył ręce w kieszenie, kiwnął głową
 704 9 |         prezesie.~- A pan Kunicki jest w pałacu?~- Nie, panie prezesie,
 705 9 |                 pan dziedzic pewnikiem w Siwym Borku, bo tam kolejkę
 706 9 |                ręce na plecy i poszedł w stronę pałacu.~Drzwi frontowe
 707 9 |          przepraszam najmocniej, byłem w kredensie...~- Co w kredensie!
 708 9 |              byłem w kredensie...~- Co w kredensie! Bałwanie jeden!
 709 9 |               Pół godziny czekam, a on w kredensie. Bydlę nieskrobane!
 710 9 |              na łeb włażą.~Włożył ręce w kieszenie i zaczął chodzić.
 711 9 |           pokoje były już sprzątnięte, w sypialni Kunickiego natomiast
 712 9 |               parter i wszedł na górę. W saloniku Niny były otwarte
 713 9 |        uderzający ład jak i na biurku. W opaskach z niebieskich i
 714 9 |                leżała książka, oprawna w płótno. Zajrzał. Był to
 715 9 |               go i usiadł na oknie, by w porę zobaczyć nadjeżdżający
 716 9 |              to, by ujrzeć swoje myśli w konkretnym ich wyrazie.
 717 9 |             wyrazie. Wydaje mi się, ze w ogóle mysi nie wyrażona
 718 9 |              na świecie nikogo, nikogo w całym przeraźliwym tego
 719 9 |              mnie tak kocha. Czy można w ogóle kochać, nie rozumiejąc?
 720 9 |           dziwnie: Nikodem Dyzma. Jest w tym brzmieniu coś tajemniczego
 721 9 |             dobrze z batem Nietzschego w ręku. Po prostu emanuje
 722 9 |              jest brusque i trywialny. W pierwszym ma rację. Co do
 723 9 |              nim myślę, utwierdzam się w przeświadczeniu, że treścią
 724 9 |     ucywilizowany, może ma pewne braki w wychowaniu, braki - przyznaję -
 725 9 |          dobrze specjalna maniera. Coś w rodzaju manifestacyjnego
 726 9 |           treści To samo widoczne jest w jego sposobie ubierania
 727 9 |                się od dłuższego zdania w języku francuskim, po czym
 728 9 |             ewentualności zamieszkania w Warszawie.~Nie, to jest
 729 9 |              Nie umiałabym im spojrzeć w oczy, a jednak nie potrafiłabym
 730 9 |           przewrócił kartkę i spojrzał w okno. W końcu alei ujrzał
 731 9 |              kartkę i spojrzał w okno. W końcu alei ujrzał zbliżający
 732 9 |          korytarz i zbiegł ze schodów.~W samą porę, bowiem drzwi
 733 9 |         właśnie się otwierały i ujrzał w nich sylwetkę z rozkrzyżowanymi
 734 9 |       rozkrzyżowanymi ramionami.~Wpadł w objęcia Kunickiego.~- Kochany,
 735 9 |             propozycję. Usadowił Dyzmę w fotelu i zapytał:~- A może
 736 9 |              się i znowu chwycił Dyzmę w objęcia. Zaczął obszernie
 737 9 |            Możliwe jednak, że nastrój, w którym się znajdował z racji
 738 9 |               się przebrać, gdyż obiad w niedzielę podawano o drugiej.~
 739 9 |                urodzajem, który wypadł w tym roku wręcz świetnie.~
 740 9 |            Nina rozmarzona wtuliła się w poduszki auta, nawet Nikodem
 741 9 |               odczuwał coś niezwykłego w tym pędzie. Tylko Kunicki
 742 9 |                 Po dziesiątej byli już w domu. Nina szybko pobiegła
 743 9 |          rozbierać.~Teraz dopiero mógł w spokoju zastanowić się nad
 744 9 |             się nad tym, co przeczytał w pamiętniku Niny. Trudno
 745 9 |             wątpliwości: zakochała się w nim na umór i miała nadzieję,
 746 9 |              żonę hrabiankę to też nie w kij dmuchał. Żaden z tych
 747 9 |           zmienia... A przecie Kunicki w razie rozwodu złamanego
 748 9 |            ręce na szyję.~Pociągnął ją w stronę łóżka.~- Nie, nie -
 749 9 |                nalegała - czy nic masz w Warszawie dawnej kochanki?
 750 9 |                Zapewnił ją, że nie ma, w nagrodę za to został ponownie
 751 9 |                 że nie chcesz mieszkać w Warszawie, a przecie ja
 752 10|               zagraniczna, a zwłaszcza w krajach rolniczych, domagała
 753 10|            skąpiąc komplementów.~I nic w tym dziwnego.~Państwowy
 754 10|           mądrej gospodarki i rozmachu w akcji.~Nadto zasłynęła pracowitość
 755 10|             nie przypuszczał nawet, by w tych decyzjach jakąkolwiek
 756 10|                sekretarzem Krzepickim.~W tymże czasie patera do biletów
 757 10|           patera do biletów wizytowych w prywatnym mieszkaniu prezesa
 758 10|       przestrzegać przepisów zawartych w książce Bon-ton.~Stosunki
 759 10|      przewidzieć, jakie to da skutki i w jak prędkim czasie.~Pewnego
 760 10|                 Pewnego dnia urzędował w swym gabinecie, pochłonięty
 761 10|            lekturą kroniki kryminalnej w sensacyjnych dziennikach,
 762 10|       podsłuchiwać, odprowadził gościa w najdalszy kąt pokoju i siadając
 763 10|               się jakichś nieporządków w książce przesyłek wartościowych,
 764 10|               przesyłek wartościowych, w tej samej, wie pan, co pan
 765 10|          Wielką szyszkę kroił, a teraz w pas się zgina.~Nikodem w
 766 10|               w pas się zgina.~Nikodem w podnieceniu wstał i tupnął
 767 10|           miejsca i po chwili, patrząc w podłogę, powiedział:~- Dobrze,
 768 10|   sprawiedliwość na świecie... A jakby w jakiej gazecie napisali,
 769 10|           Ukłonił się i dziobnął nosem w pięść Dyzmy.~Nikodem usiadł
 770 10|                  zaklął Dyzma.~Widział w oczach Boczka nienawiść
 771 10|             się Krzepicki - już ja tam w swoim czasie próbowałem
 772 10|           rozumiesz pan, zakochała się w trymiga!...~Krzepicki z
 773 10|                wszystkiego spodziewać. W gruncie rzeczy pomyślał,
 774 10|               widzi na każdym kroku.~- W ogień rzuciłaby się za mną -
 775 10|               by zajrzał doń na chwilę w ważnej sprawie.~Tegoż wieczora
 776 10|          fajfie u księstwa Roztockich, w pierwszym salonie nie tylko
 777 10|            pierwszym salonie nie tylko w stolicy, lecz i całego kraju.
 778 10|            kobity: trup! - uderzył się w piersi Ignacy. To dodało
 779 10|                Dyzmie pewności siebie. W istocie miał dużą tremę.
 780 10|          arystokracja. Kiedyś, jeszcze w Łyskowie, wyobrażał sobie
 781 10|            hrabiów tak, jak ich poznał w najpiękniejszej powieści
 782 10|   najpiękniejszej powieści na świecie, w Trędowatej. Nawet śniło
 783 10|                 Od czasu jednak pobytu w Koborowie i zawarcia znajomości
 784 10|            czas dłuższy przed bywaniem w domach arystokratycznych,
 785 10|                Pocieszał się myślą, że w salonie księcia Roztockiego
 786 10|    Jaszuńskiego i Waredę. Istotnie już w sieni ujrzał tego ostatniego,
 787 10|           matka...~Nie dokończył, gdyż w tej chwili książę Tomasz
 788 10|               pułkowniku, ujrzymy pana w generalskich szlifach?...
 789 10|    wielbicielka. Chociaż wychowała się w Wiedniu i bardzo źle mówi
 790 10|          prawda? Bo istotnie, dlaczego w Paryżu czy w Londynie my
 791 10|        istotnie, dlaczego w Paryżu czy w Londynie my musimy używać
 792 10|            rozumiem, teoria bankrutuje w praktyce. Toteż ma prezes
 793 10|           niemiecku, jakiś sztywny pan w monoklu wypowiedział cedząc
 794 10|              musi coś powiedzieć. Czuł w mózgu rozpaczliwą pustkę
 795 10|               złość, że zaatakowano go w trzech niezrozumiałych dlań
 796 10|               zaopiniował krępy brunet w złotych binoklach - to ma
 797 10|       godnością państwową.~Sztywny pan w monoklu przechylił się do
 798 10|               cieszę się, że mamy dziś w naszym gronie męża stanu
 799 10|             korzystając z tego, że pan w monoklu poczęstował go papierosem,
 800 10|              była pielęgnowana właśnie w naszej sferze. Nie zapominajmy,
 801 10|             głosem siwiejąca dama - że w naszej skarbnicy pozostała
 802 10|               niestety tylko idea.~Pan w monoklu, nazwany przed chwilą
 803 10|         ordynatem, odparł z półukłonem w stronę Nikodema:~- Miejmy
 804 10|             ordynat.~- Mais non, ludzi w die Oekonomie takich, jak
 805 10|                takich, jak par example w muzice Strawiński...~- Ach -
 806 10|               całego towarzystwa. Pani w popielatej sukience, dotychczas
 807 10|            mógł sobie przypomnieć, czy w Słowniku wyrazów obcych
 808 10|               wszyscy tu dobrze znali. W pewnym momencie zabrał głos
 809 10|               Przełęska.~Powiedział to w najlepszej wierze i zdumiał
 810 10|              znacznego otrzaskania się w tym towarzystwie, Dyzma
 811 10|       prowadząc lekką konwersację waży w głowie poważne sprawy. Bardzo
 812 10|                daty. Miał je zanotować w pugilaresie, gdyż postanowił
 813 10|     pugilaresie, gdyż postanowił bywać w jak największej ilości domów.
 814 10|                nie może, a pomóc może.~W gruncie rzeczy nie nabrał
 815 10|              je czytać. Powtarzało się w nich to samo: miłość, tęsknota,
 816 10|               kobietach, jakie spotkał w życiu. Nie było ich wiele
 817 10|                było ich wiele i musiał w duchu przyznać, że żadna
 818 10|           książeczki się dochrapała... W gruncie rzeczy szkoda dziewczyny...
 819 10|              Bo z tych pań, co spotkał w salonie u księcia Roztockiego...~"
 820 11|        dyrektor Wandryszewski.~Zebrani w liczbie kilkunastu osób
 821 11|                liczbie kilkunastu osób w skupieniu słuchali sprawozdania,
 822 11|       całkowicie potwierdził pokładane w nim nadzieje, czego dowodem
 823 11|         dowodem jest wzmożenie obrotów w rolnictwie, masowe zakupy
 824 11|        rozbudzenie życia gospodarczego w kraju, który wielkimi krokami
 825 11|               się i wyszedł.~Gruby pan w czarnych okularach pochylił
 826 11|                   Niestrudzona sztuka!~W małym saloniku, stanowiącym
 827 11|             hrabinę Koniecpolską, lecz w takim stroju, że z trudem
 828 11|   wystraszonego pasażera, dodała gazu. W kilka minut byli na rogatce.
 829 11|       Roześmiała się.~- A ja szalenie. W zeszli roku w Munchen na
 830 11|                szalenie. W zeszli roku w Munchen na rajdzie automobilowim,
 831 11|               dobrze? Kiwnęła głową.~- W to oko dobrze, a teraz drugie.~-
 832 11|              teraz drugie.~- Jak to? I w drugim nieporządek?~- Jeszcze
 833 11|              Jednym susem znalazła się w aucie.~- Siadać! Siadać!~
 834 11|             panna Igrek - zaśmiała się w odpowiedzi.~- Nie rozumiem.~-
 835 11|              rozumić? Przekona się pan w Borowie.~- To one też jadą
 836 11|          dlatego, że jej mąż wyjechał, w tym przekonaniu utwierdził
 837 11|         Istotnie, gdy skręcili z szosy w boczną drogę między nisko
 838 11|           kilka samochodów.~Na tarasie w trzcinowych fotelach siedziało
 839 11|               nastroszył się i skłonił w milczeniu. Pani Koniecpolska
 840 11|               zdziwieniem spojrzał jej w oczy.~- Nie rozumiem, o
 841 11|              go jeszcze bardziej. Klął w duchu siebie, że się dał
 842 11|                panie - zawołała stojąc w progu - bo nasz gość nie
 843 11|             nie cierpi, kiedy mówi się w językach obcych! Dzień dobry...
 844 11|                a które naprowadziły go w końcu na domysł, że wszystko
 845 11|                i wtrącała moc określeń w obcych językach.~Mówiła
 846 11|            Dyzma - nakazywało zbudować w Polsce lożę, gdyż w wielu
 847 11|           zbudować w Polsce lożę, gdyż w wielu krajach takie loże
 848 11|          Trzynastym. On będzie rządził w Loży trzema prawami: życia,
 849 11|              życia, miłości i śmierci. W którym teatrze loża ma być
 850 11|            zmiarkował, że hrabina jest w tym całym interesie mniejszą
 851 11|            wściekły. Siedział z rękoma w kieszeniach i ponuro milczał.
 852 11|              milczał. Przysięgał sobie w duchu ani palcem nie dotknąć
 853 11|           kryminału? O, nie!~Toteż gdy w pewnym momencie obie panie
 854 11|      niesamowite oczy i tak je wlepiła w niego, że zrobiło się mu
 855 11|           nieprzyjemnie.~Poskrobał się w ciemię.~- Tak zaraz, bez
 856 11|              rozchodzi, co ma być...~- W tej chwili. Mistrzu! - zatrzymała
 857 11|                i sięgnęła do torebki - w tej chwili dam Mistrzowi
 858 11|             Pan, Mistrzu, rozejrzy się w tym. Dwie godziny wystarczą,
 859 11|             myśli!~Obie skłoniły się i w milczeniu wyszły.~- Powariowały
 860 11|              rozmachem cisnął trzymane w ręku papiery w kąt pokoju.~
 861 11|                trzymane w ręku papiery w kąt pokoju.~Był w szczerym
 862 11|              papiery w kąt pokoju.~Był w szczerym kłopocie. Wszystko
 863 11|               tym ludziom takie rzeczy w głowie. Forsę mają, znaczenie
 864 11|              baby spadły czy co!~Rosła w nim złość, że podstępem
 865 11|            zwabić tutaj. Gdyby to było w Warszawie, poszedłby do
 866 11|             było zobaczyć, co tam stoi w tych papierach.~Podniósł
 867 11|         Wyobrażał dużą salę bez okien. W pośrodku na tronie siedział
 868 11|      skonstatował, że jest sporządzony w języku polskim.~Czytał bardzo
 869 11|              ducha, ciała i rozumu, że w tym celu dwanaście pątniczek
 870 11|          odmówi?... Wtajemniczyły go i w obawie, by ich nie wsypał,
 871 11|                 ścierwo!~Wpakował ręce w kieszenie spodni i chodził
 872 11|                Co zaszkodzi spróbować?~W każdym razie lepsze to,
 873 11|       dziwacznej propozycji, odgrywała w tym rolę i pewnego rodzaju
 874 11|                  uspokajała go notatka w maszynopisie, zaznaczająca,
 875 11|               Natomiast brunetka miała w sobie coś demonicznego,
 876 11|          wrażenie, jak człowiek, który w pustym zaułku spotka uzbrojonego
 877 11|              zaułku spotka uzbrojonego w gruby kij przeciwnika.~-
 878 11|              po łacinie, po czym wpiła w Dyzmę wzrok żądający odpowiedzi.~
 879 11|       odpowiedzi.~Nikodem skurczył się w sobie i z rozpaczą pomyślał: -
 880 11|                Nie śpiesz się.~Zresztą w ogóle nastrój stał się poważniejszy.
 881 11|           zdenerwowania nic nie jadły. W spojrzeniach uparcie wracających
 882 11|           punktualnie o północy. Macie w samotności oczyścić myśli
 883 11|                się ku wyjściu. Jeszcze w drzwiach stanęła, by złożyć
 884 11|           Nikodemowi, i znikła. Za nią w tenże sposób rozeszły się
 885 11|              się. Spodziewał się, że i w tym pokoju znajdzie coś
 886 11|                jaką rolę będzie musiał w tym wszystkim odegrać. Co
 887 11|              oddał mu doskonałe usługi w Koborowie...~Przypomnienie
 888 11|             się!~Stwierdził, że jednak w Koborowie było najlepiej,
 889 11|               Stelli ani trzasku zamka w czarnej walizce. Dopiero
 890 11|             Proszę prędko przebrać się w habit.~- Jak to? - zdziwił
 891 11|             znowu. Wzięła go za rękę i w milczeniu wyprowadziła na
 892 11|             się i trzykrotnie zapukała w drzwi, te uchyliły się z
 893 11|            dźwięk klucza przekręcanego w zamku, a po chwili głos
 894 11|             Koniecpolskiej:~- Wszystko w porządku. Wszędzie drzwi
 895 11|              że pani Lala była również w białym szlafroku, gdyż wychodząc
 896 11|              na progu stanęła brunetka w białym szlafroku, pochylona
 897 11|            białym szlafroku, pochylona w niskim, długim pokłonie.~
 898 11|              ozdobnych poduszek. Tylko w środku stał wielki złocony
 899 11|          fotela ujrzał wszystkie panie w tych samych białych szlafrokach.~
 900 11|             się jednym z mocnych ogniw w tym łańcuchu, i wskazanie,
 901 11|             ludzie, zamknąć się musimy w jego kręgu. Zaznaczam przy
 902 11|                bardzo ładnie wyglądały w dziwacznych szlafrokach.
 903 11|               wzdrygnął się. Pogrążony w mroku pokój, trzy nikłe
 904 11|              świec nad nim i te leżące w bezruchu kontury białych
 905 11|         zorientować się, pocałowała go w same usta. Ku jego zdumieniu
 906 11|                nas!~- Zejdź...~- Wstąp w duszę zastępcy Twego!~-
 907 11|              Twego!~- Wstąp...~- Wstąp w ciało Mistrza naszego!...~-
 908 11|        przejmujące, że mroziły mu krew w żyłach.~- Przemówił, jest...
 909 11|               słodycz rozpływająca się w ustach. Otworzył oczy. Tuż
 910 11|      Koniecpolska, z małym flakonikiem w ręku, kroplami odmierzała
 911 11|              podała Dyzmie największy.~W pokoju panował teraz pogwar
 912 11|               nalewano nowe.~- Co jest w tym winie? - zapytał Dyzma.
 913 11|               boska... Czy czujesz war w żyłach, mój panie? Prawda?
 914 12|               bólu głowy, ani niesmaku w ustach, jak zwykle po większych
 915 12|           jechać do Warszawy. Co sobie w banku pomyślą...~Zadzwonił.~
 916 12|              łazienki. Tu, spojrzawszy w lustro, aż się przeraził:
 917 12|                do pańskiej dyspozycji. W pożegnaniu nie było nic
 918 12|             cieszył się z odkrycia, że w tych najwyższych sferach
 919 12|               mimochodem napomknął, że w banku wszystko w porządku,
 920 12|         napomknął, że w banku wszystko w porządku, i lekko zapytał:~-
 921 12|                że pan prezes przyjmuje w piątki, ten zaczął awanturować
 922 12|      awanturować się. "Co to, powiada, w piątki, w piątki to wielki
 923 12|              Co to, powiada, w piątki, w piątki to wielki pan prezes
 924 12|            gdyby Koborowo było jej, to w trymiga!~- Ale przecież
 925 12|           pudełka od zapałek i schował w biurku, a gasząc światło
 926 12|           czując, nie krępował się ani w słowach, ani w gestach.
 927 12|        krępował się ani w słowach, ani w gestach. Posunął się nawet
 928 12|                 Czy nie lepiej nam żyć w zgodzie? Pan mnie pomożesz,
 929 12|          czterysta złotych. A przy tym w fabryce taki huk, że nerwy
 930 12|              taki znajdzie się, co da.~W oczach Dyzmy zabłysła nienawiść.
 931 12|               się. Wstał i wziął Dyzmę w objęcia.~- No widzisz pan,
 932 12|         cholery!~- Toż mówię, inni tak w całym Łyskowie na pana,
 933 12|              na pana, a ja nic i nawet w swoim domu pana przyjmowałem...~-
 934 12|                Boczka, za mało miejsca w Warszawie... Nie tylko w
 935 12|               w Warszawie... Nie tylko w Warszawie.~Wypogodzony wyraz
 936 12|        jedenastej.~Zapukano do drzwi i w progu ukazał się Krzepicki.
 937 12|             udając zajętego trzymanymi w ręku papierami, spod oka
 938 12|            panie Krzepicki?~- Wszystko w porządku. Oto zaproszenie
 939 12|           panny Czarskie to fin-fin... W zeszłym roku...~Nie dokończył,
 940 12|           chcesz - zgodził się Wareda.~W restauracji spotkali Ulanickiego
 941 12|             odjechało, po czym poszedł w kierunku Bielańskiej i wsiadł
 942 12|               jeszcze był mandolinistą w barze "Pod Słoniem", często
 943 12|         kompanami tamte strony. Goście w barze czasami w przypływie
 944 12|                 Goście w barze czasami w przypływie dobrego humoru
 945 12|               szofer odjechał, skręcił w Karolkową.~Po obu stronach
 946 12|              lub mały drewniany domek, w którego oknach pobłyskiwało
 947 12|              dwie podstarzałe kobiety. W bufetowej sali tylko dwa
 948 12|               Nikodem wziął wykałaczkę w zęby i uchylił zielonego
 949 12|               chwili harmonista wrócił w towarzystwie małego blondyna
 950 12|             chłopaczkowato i łagodnie. W każdym razie wiedział, że
 951 12|              każdym razie wiedział, że w pewne ręce oddaje sprawę.~
 952 12|         dziewiątka".~ ~Cyrk był pełny. W ogólnym gwarze zmieszanych
 953 12|          mięśniach, z byczymi karkami, w skąpych trykotach, odsłaniających
 954 12|        przedostało się do swojej loży, w której już siedział pułkownik
 955 12|              prezentacja.~Atleci stali w szeregu, zaś sędzia przy
 956 12|         chrapiąc z wysiłku podniósł go w górę, by ponownie rzucić
 957 12|           równowagę, padając na wznak. W tejże chwili Mulat płaskim
 958 12|             piersi.~Sędzia z gwizdkiem w ustach podbiegł w sam czas,
 959 12|            gwizdkiem w ustach podbiegł w sam czas, by uchwycić moment,
 960 12|           gabinetu, to wszystko będzie w porządku.~Tymczasem na arenie
 961 12|         roznamiętnieniem wpatrywał się w walczących. W momentach
 962 12|            wpatrywał się w walczących. W momentach niebezpiecznych
 963 12|           dłonie, że te aż trzeszczały w stawach. Przez zaciśnięte
 964 12|              chwytach dał się wciągnąć w piruet i położył się brzuchem
 965 12|                przeciwnika, chwycił go w pasie z tyłu.~Miał jednak
 966 12|            efekt rzęsistymi oklaskami.~W ogóle od początku nie ulegało
 967 12|             się zawzięcie, lecz zawsze w dobrym stylu i zgodnie z
 968 12|               udało mu się ująć Tracca w straszliwy chwyt, zwany
 969 12|                jego karku. Cyrk zamarł w oczekiwaniu.~Zapaśnicy trwali
 970 12|          oczekiwaniu.~Zapaśnicy trwali w kamiennym bezruchu, w bezruchu
 971 12|           trwali w kamiennym bezruchu, w bezruchu tak pełnym wysiłku,
 972 12|             ruchem targnął przeciwnika w bok i nieznacznie podstawiwszy
 973 12|             łopatki.~Cyrk zatrząsł się w posadach. Ogromny ryk, burza
 974 12|              tysiąca nóg zmieszały się w hałas, w którym zarówno
 975 12|             nóg zmieszały się w hałas, w którym zarówno gwizdek sędziego,
 976 12|             się z miejsca i zawołał:~- W zapasach wyrokuje jury,
 977 12|           wciąż.~Nikodem wpakował ręce w kieszenie i powiedział:~-
 978 13|               szóstej wstają do pracy. W nikłym świetle gazowych
 979 13|             śpieszącego do domu.~Tylko w jednej bramie stali trzej
 980 13|           stali trzej mężczyźni. Stali w milczeniu, oparci o mur.
 981 13|         Żelaznej. Jeden z oczekujących w bramie przykucnął i ostrożnie
 982 13|            niskiego, grubego człowieka w czarnej jesionce. Gdy minął
 983 13|              otrzymał z tyłu uderzenie w głowę i silne kopnięcie
 984 13|                głowę i silne kopnięcie w brzuch.~- Jezu! - krzyknął
 985 13|                Pod czaszką uczuł szum, w ustach smak krwi.~Napastnicy
 986 13|           leżącym i walił go pięściami w brzuch i w piersi, drugi
 987 13|                go pięściami w brzuch i w piersi, drugi zbiegł na
 988 13|          obcasami dwa straszliwe ciosy w twarz.~Okropny ból poderwał
 989 13|       bezgłośnie wpiło się po rękojeść w ciało. Raz, drugi, trzeci...~-
 990 13|              już szarzeć, gdy skręcili w nią dwaj policjanci na rowerach.
 991 13|           komisariatu.~- To już trzeci w tym tygodniu.~Zaczął prószyć
 992 13|               ruchliwy jak zawsze. Już w progu rozpoczął powitania,
 993 13|             doskonale wygląda. Cóż tam w polityce. Co? Jak interesy?
 994 13|             mną śniadanko, od rana nic w ustach nie miałem... Śliczny
 995 13|                dni, co?~- Owszem, może w przyszłym tygodniu.~- Królu
 996 13|           efekt. Kunicki rozpłynął się w zachwycie i zaczął wyliczać
 997 13|            oczywiście me wyjedzie, aby w razie potrzeby służyć informacjami,
 998 13|           Krzepickiego rozszerzyła się w lekceważącym uśmiechu.~-
 999 13|                większego, co go nabije w butelkę.~Dyzma roześmiał
1000 13|             Kunickiego wciąż kocha się w panu?~- I to jak! Co dzień