Rozdzial

 1 2 |          tak zaskoczyła Dyzmę, że aż usta otworzył. Kunicki jednak
 2 3 |          tak bezceremonialnie, że aż się zdetonował~Na szczęście
 3 3 |              Nas, ludzi interesu, aż korci, żeby wszystko pożyteczne,
 4 3 |         nie sądzę, żeby miało być aż tak źle, jak pan przepowiada.~
 5 3 |   uspokoił, gdy jego towarzyszowi aż zaświeciły się oczy.~- Królu
 6 4 | szeregowcem i na pewno doszedłbym aż do generalskiej szarży,
 7 5 | szeregowcem i na pewno doszedłbym aż do generalskiej szarży,
 8 6 |       Ponimirskiego nie są znowuż aż tak beznadziejne, jakby
 9 6 |           Na wspomnienie Barcików aż wstrząsnął się wewnętrznie.
10 6 |         się z miejsca na miejsce, aż wśród nieustającej awantury
11 6 |        raptem pospuszczali głowy. Aż ktoś nie wytrzymał i wybuchnął
12 7 |       Przyglądał się sobie długo, aż doszedł do przekonania,
13 7 |      sutym obiedzie zdrzemnął się aż do zmroku, gdy obudził go
14 7 |           zanosił się od śmiechu, aż staruszek zaczął go podejrzewać.
15 7 |      kobiet, których sposób bycia aż nazbyt wyraźnie zdradzał
16 7 | rozmyślaniach spłynął Dyzmie czas aż do Grodna.~Szofer, znający
17 8 |          siedzący w hallu Nikodem aż podskoczył na kanapie.~-
18 8 |       Kunicki i zaanektował Dyzmę aż do późnej nocy.~Dopiero
19 8 |            że to ubranie może się aż tak podobać. Nie zrozumiał
20 8 |        szybko i szli w milczeniu, aż do łódki. Gdy już odpłynęli
21 8 |         Co pan o tym sądzi?~Dyzma aż oniemiał. - To łeb ma stary
22 9 |  zachowaniu wierności małżeńskiej aż do nadejścia chwili wyzwolenia,
23 9 |         wszyscy hurmem namawiali, aż musiał się zgodzić.~Roześmiał
24 9 |         się w czoło.~"Krzepicki!"~Aż podskoczył z radości. Krzepicki
25 9 |    obszernie motywować swój plan, aż udowodnił jak dwa razy dwa -
26 11|        zakazałam wstępu do pałacu aż do południa.~- Dobrze -
27 12|         Tu, spojrzawszy w lustro, aż się przeraził: blady był
28 12|          zapłacił i, odczekawszy, aż szofer odjechał, skręcił
29 12|     Nikodem szedł pewnym krokiem, aż pchnął wąskie drzwi.~Od
30 12|     emocji zaciskał dłonie, że te aż trzeszczały w stawach. Przez
31 12|          Wielaga! - ryczał Dyzma, aż mu pot wystąpił na czoło.~
32 13|            Poty piłował Nikodema, aż ten zgodził się.~- Tylko
33 15|      Katastrofa? Zdemaskowano go? Aż do bólu zacisnął w kieszeniach
34 15|         kołnierzyk szyję i dusić, aż ta obleśna twarz zsinieje.
35 15|     mięśnie nabrzmiały mu tak, że aż uczuł ich drżenie.~- Przepraszam
36 15|       kręciły się jak kołowrotek, aż czoło pokryło się potem.~-
37 15|          ścianę i chrapał tak, że aż szyby się trzęsły.~Było
38 17|           się Niny. Wyróżniała go aż nazbyt oczywiście. Najczęściej
39 17|      Afrykankę", która kończy się aż po północy.~- Przebiegła
40 17|             Ho... ho!~Przeczekał, aż kroki Niny ucichły w bramie,
41 18|           dwieście złotych. Dyzma aż podskoczył na krześle.~-
42 18|        temu. Żorż nie był przecie aż takim wariatem, żeby go
43 19|            co robi! Poranna prasa aż jarzyła się od sensacyjnych
44 21|         schodach świątyni spływał aż na jezdnię czerwony dywan.
45 21|           chusteczek i kapeluszy, aż pociąg nabrał pędu i peron
46 21|        pocałunku.~Drogę od stacji aż do pałacu wysypano gęsto
47 21|        łzy w takiej obfitości, że aż zdziwiło to Dyzmę.~- No -