Rozdzial

 1 1 |              na pieńku.~- Głupstwo - rzekł - szkoda tylko... tej...
 2 1 |            wziąwszy Dyzmę pod ramię, rzekł wesoło:~- W każdym razie,
 3 1 |            uśmiechnął się do Dyzmy i rzekł do towarzyszy:~- Oto nasz
 4 1 |         sztuka ten pański minister - rzekł Kunicki - no, nie przypuszczałem.
 5 1 |        Urżnął się czy co, do licha - rzekł do siebie - co ma wspólnego
 6 2 |            bajką.~- Uważasz, Mańka - rzekł, gdy wchodzili na schody -
 7 2 |              gdy dziewczyna wróciła, rzekł:~- No, powinszujcie mnie
 8 3 |              panie administratorze - rzekł służący i zabrał walizy.~
 9 3 |      oczekiwane panie.~- Pozwólcie - rzekł Kunicki podprowadzając Dyzmę -
10 3 |       dokuczliwy.~- Ładne urodzaje - rzekł Dyzma.~- Tak, panie, tak -
11 3 |     wypytywać!~- No, to zrozumiałe - rzekł głośno - tylko ja nie sądzę,
12 3 |         przed pałacem.~- Widzi pan - rzekł Kunicki oddając lejce stajennemu -
13 3 |         Dyzma wzdrygnął się.~- Nie - rzekł niepewnym głosem - co znowu,
14 3 |           biegł ratlerek.~- Wariat - rzekł głośno Dyzma, gdy zniknęli
15 4 |              pochylił się do niego i rzekł szeptem:~- Zdaje mi się,
16 5 |              pochylił się do niego i rzekł szeptem:~- Zdaje mi się,
17 6 |            już podniecony alkoholem, rzekł:~- Pan pułkownik opowiadał
18 6 |           miałem szczęście słyszeć - rzekł Krzepicki, siadając i wysoko
19 6 |             złego wyrazu.~- Dobrze - rzekł zimno - zatem nie mamy o
20 6 |                No, to odwiozę pana - rzekł Dyzma - moje auto stoi przed
21 6 |               Musi to być cwaniak! - rzekł Nikodem.~- O-ho-ho - pokręcił
22 7 |       wierszy i wręczając ją Dyzmie, rzekł z uśmiechem:~- Służę panu.
23 7 |            Stanął przed profesorem i rzekł z układnym uśmiechem:~-
24 7 |           wyszła witać nowych gości, rzekł:~- Czekaj pan i ja mu coś
25 8 |             jak w domu.~- Dziękuję - rzekł Dyzma i ziewnął.~- Ale jeszcze
26 8 |              Nie wszystkie kobiety - rzekł głośno.~- Zgadzam się, ale
27 8 |       chrząknął:~- Gadaliśmy o tym - rzekł chytrze - może i tak da
28 8 |              brnąć dalej.~- Owszem - rzekł - znałem. Dobry był kolega.
29 9 |             butelkę szampana.~- No - rzekł Dyzma podnosząc szklaneczkę -
30 9 |             nie ma, panie prezesie - rzekł majster z gorzką ironią.
31 10|                 Niezwykły człowiek - rzekł poseł Laskownicki.~- Z kim
32 11|           pochylił się ku sąsiadom i rzekł półgłosem:~- Ten Dyzma to
33 12|         obejrzał się.~- To świnie! - rzekł z przekonaniem.~- Słucham
34 12|       chowając pieniądze do kieszeni rzekł nie bez ironii:~- Wy to
35 14| plenipotencję i zwracając ją Dyzmie, rzekł:~- W absolutnym porządku.~-
36 14|            Nie pożałujesz pan tego - rzekł Dyzma wstając.~Dwa dni upłynęły
37 14|           pamiętam. Zielona teczka - rzekł spokojnie Dyzma.~- Byłby
38 14|         wewnętrznych.~- Jeżeli tak - rzekł Dyzma - możesz pan być spokojny.
39 14|              idzie sobie na miasto - rzekł Dyzma do służącego. Gdy
40 17|              nie trzeba przesadzać - rzekł krótko Dyzma.~Zaczęła się
41 17|        przygryzła wargi.~- Walasek - rzekł do wchodzącego policjanta -
42 19|          istotnie żelazny człowiek - rzekł jeden z dziennikarzy. -
43 23|           Rehlf wziął go pod ramię i rzekł półgłosem:~- Cóż za wspaniały
44 24|           Rehlf wziął go pod ramię i rzekł półgłosem:~- Cóż za wspaniały
45 25|          skutecznie!~- Cincinnatus - rzekł sentencjonalnie wojewoda -
46 25|                 Niezwykły człowiek - rzekł drżącym głosem doktor Litwinek.~-