Rozdzial

 1 1 |           rb. o godz. 8 wieczór."~Myśl nie dawała się odpędzić.~-
 2 2 |         Dyzmy przeleciała jeszcze myśl, czy nie nastraszyć Kunickiego,
 3 2 |   Rzeczywiście.~- Wie pan co, mam myśl! Panie Dyzma, drogi przyjacielu,
 4 2 |          ogórkiem. Przyszło mu na myśl, że to niedziela i że Walenty
 5 3 |     pieniądze. Dyzmie przyszło na myśl, że gdyby ziemia się nagle
 6 3 |       Nikodemie! Ależ to genialna myśl! Genialna! Obowiązkiem rządu
 7 4 |      gładką skórę. Przyszło mu na myśl, że te ręce na pewno nic
 8 4 |           parę tygodni...~To jest myśl! Dobra myśl! Tymczasem może
 9 4 |    tygodni...~To jest myśl! Dobra myśl! Tymczasem może coś się
10 4 |       jest prawdą.~Przyszło mu na myśl, że gdyby się zarzuty Ponimirskiego
11 5 |      gładką skórę. Przyszło mu na myśl, że te ręce na pewno nic
12 5 |           parę tygodni...~To jest myśl! Dobra myśl! Tymczasem może
13 5 |    tygodni...~To jest myśl! Dobra myśl! Tymczasem może coś się
14 5 |       jest prawdą.~Przyszło mu na myśl, że gdyby się zarzuty Ponimirskiego
15 6 |          z czasem, lecz nic mu na myśl nie przychodziło. W Warszawie
16 6 | Bezczynność jednak wciąż zwracała myśl ku przykrej rzeczywistości
17 6 |      przykrej rzeczywistości i by myśl tę odegnać, Dyzma poszedł
18 6 |      pogadać z adwokatem.~- Mądra myśl, mądra myśl - podchwyciła
19 6 |    adwokatem.~- Mądra myśl, mądra myśl - podchwyciła pani Przełęska
20 7 |        minister - to nie jest zła myśl.~- Nie jest zła? Genialna!~-
21 7 |            Nikodemowi przyszło na myśl, że teraz byłaby najodpowiedniejsza
22 7 |      swego hotelu. Przyszła mu na myśl Mańka i zauważył w duchu,
23 7 |          nie cieszyło. Męczyła go myśl, że niepotrzebnie wplątał
24 9 |     przeraził się. Przyszło mu na myśl, że przecież dzienniki dotrą
25 9 |      talentach zatroskała go inna myśl: jak sobie da radę?~Niby
26 9 |         Zrobiło mu się przykro na myśl, że rozstanie się także
27 9 |      Widocznie nie przyszło mu na myśl, że może istnieć człowiek
28 9 |      podciągnął kołdrę pod brodę.~Myśl o Ponimirskim zdecydowała
29 9 |      grzbiecie i nagle olśniła go myśl:~"Ponimirski! Zwariował
30 10|           światło.~Przyszło mu na myśl, czyby nie przejrzeć listów
31 11|         po pokoju. Przyszło mu na myśl, że z drugiej strony rzecz
32 11|         biurku.~Po sutym obiedzie myśl pracowała leniwie i Nikodem
33 11|         naprawdę to nie ma na co!~Myśl snuła się coraz wolniej,
34 12|         ciebie, bo przyszło mi na myśl, czy nie wybrałbyś się do
35 13|    śmierci Boczka. Przyszło mu na myśl, że śledztwo dojdzie do
36 13|        Boczka... Cholera!"~Uparta myśl zdawała się wsysać w mózg.
37 14|   ukontentowaniem. Przyszło mu na myśl, że włamywacze musieliby
38 14|       klucz.~- O nie! Łotrze, nie myśl, że stary Kunicki pozwoli
39 15|         kieszeniach pięści. Przez myśl przebiegło mu, by po prostu
40 15|      jednak chwili przyszło mu na myśl, że zaledwie kilka dni go
41 15|    Roześmiał się. Przyszedł mu na myśl Wareda. Wpakuję Waredę!
42 17|   pomyślał i nagle przyszło mu na myśl, że przecie dość jest wyjść
43 18|       miał w ręku, przyszło mu na myśl, że jednak bardzo drogo
44 18|          pan prezes, że mam pewną myśl! - No?~- Zdarza się wyśmienita
45 19|          powiedziała Nina - i nie myśl źle o mnie... Kasia w milczeniu
46 25|        panie prezesie, ot już mam myśl. Wkrótce po objęciu urzędowania