Rozdzial

 1 1 |        kieliszki do ust i wypili. Pułkownik wyciągnął rękę.~ ~- Jestem
 2 1 |            pochylił się ku Dyzmie pułkownik - świetnieś pan tego Terkowskiego
 3 1 |           cha - cicho zaśmiał się pułkownik Wareda - jeszcze teraz krew
 4 1 |        mając usta pełne tartinek.~Pułkownik zaproponował papierosa i
 5 1 |    papierosa. Zapomniałem swoich. Pułkownik wyciągnął ponownie srebrną
 6 1 |            Wyobraź sobie - zaczął pułkownik - że pan Dyzma miał przed
 7 1 |           tego, uważasz - ciągnął pułkownik - gdy mu gratuluję, pan
 8 1 |           Od sałaty! - podchwycił pułkownik Wareda. Znowu zaczęli się
 9 1 |           chwiejący się na nogach pułkownik - nazywa się Dyzma, pierwszorzędnie
10 1 |   drzwiczki. Na chodniku pozostał pułkownik.~- Urżnął się czy co, do
11 6 |        tam zaś dowiedział się, że pułkownik Wacław Wareda latem zawsze
12 6 |            Dyzma domyślił się, iż pułkownik Wareda musi być osobistością
13 6 |          Nikodem otworzył furtkę, pułkownik zerwał się i krzyknął:~-
14 6 |    wieśniacy, wstajecie z kurami.~Pułkownik ucieszył się przyjazdem
15 6 |          Jak to co? - zdziwił się pułkownik. - No przecież jest na zjeździe
16 6 |           temat interesów Dyzmy i pułkownik zapytał:~- Pan, panie Nikodemie,
17 6 |            rozumiem - potwierdził pułkownik - interesy są interesami.
18 6 |        bardzo.~Weszli do pokoju i pułkownik wpadł na pomysł, by gościa
19 6 |      gotów.~Wyszli do samochodu i pułkownik z zachwytem oglądał każdy
20 6 |        około jedenastej przyszedł pułkownik Wareda. Wraz z nim wszedł
21 6 |          pan już tutaj! - zawołał pułkownik. - Długo pan czekał?~- Eee,
22 6 |    dyrektor Szumski - przedstawił pułkownik - zaraz tu przyjdzie i nasz
23 6 |            dam głowę, że z MSZ-u! Pułkownik wybuchnął śmiechem.~- Jakbyś
24 6 |      podobała.~_ Ano nic - odparł pułkownik - tylko Ulanicki stał się
25 6 |           alkoholem, rzekł:~- Pan pułkownik opowiadał nam ten pański
26 6 |      wiceminister Ulanicki...~- A pułkownik Wareda? - zapytał Dyzma.~-
27 7 |        przywitać, na progu stanął pułkownik Wareda. To uwolniło Dyzmę
28 7 |           Że cię widzę! - zawołał pułkownik.~- Jak się masz, Wacuś!~-
29 7 |         przez ministra tajemnicy, pułkownik był również poinformowany
30 7 |           nie zagraliby w brydża. Pułkownik i Ulanicki zgodzili się
31 10|         przedstawił tamtym Dyzmę, pułkownik znał obu od dawna.~Mówiono
32 12|           zamykając za sobą drzwi pułkownik Wareda.~- Serwus, Nikuś!
33 12|           Wiesz, bracie - zawołał pułkownik - zaszedłem tu do ciebie,
34 12|  papierosa, którym go poczęstował pułkownik.~- Ależ, proszę pani, ja
35 12|       baby!...~- Pójdą? - zapytał pułkownik.~- Jeszcze by nie!~- No
36 12|       loży, w której już siedział pułkownik Wareda, panna Marietta Czarska
37 12|       poddać - wzruszył ramionami pułkownik. Lecz Włoch nie myślał o
38 12|         śmiejąc się.~- No - mówił pułkownik Wareda - dopiero to ci zrobi
39 16| zakomunikował "wolę szatana". Już pułkownik będzie się miał z pyszna.~
40 17|           pani Niny - skarżył się pułkownik - wcale cię me widzimy.
41 19|        przybył poseł Lewandowski, pułkownik Wareda, wiceminister Ulanicki,
42 23|         tegoż wieczora przyjechał pułkownik Wareda i obie hrabianki
43 24|         tegoż wieczora przyjechał pułkownik Wareda i obie hrabianki
44 25|  Jaszuński?...~Nieco podchmielony pułkownik Wareda stuknął kieliszkiem
45 25|          zarówno panie, jak i pan pułkownik mylicie się, i to grubo.