Rozdzial

 1 1 |           w niej coś nieznajomego. Jakby tektura... Aha, to ten znaleziony
 2 2 |             Wzruszyła ramionami.~- Jakby pan rak trzy noce z rzędu
 3 3 |            też nie w ciemię bity i jakby tylko najmniejsze podejrzenie
 4 3 |             Tak to pan powiedział, jakby to pana martwiło.~- A co
 5 3 |             a sam siebie nabrał... Jakby tu sobie poradzić? Szlag
 6 4 |             powiedziała pani Nina, jakby nawiązując dawniej przerwaną
 7 5 |             powiedziała pani Nina, jakby nawiązując dawniej przerwaną
 8 6 |        znowuż aż tak beznadziejne, jakby się to mogło wydawać.~Jeżeli
 9 6 |      dobrze po zachodzie słońca i, jakby na spotkanie Dyzmy, szeregi
10 6 |    zapanował taki rejwach i hałas, jakby tu nie o jedną lewą nogę
11 6 |       wyprężyła przed siebie ręce, jakby broniła się przed napastnikiem
12 6 |            Pani Przełęska umilkła, jakby rażona piorunem, oczy jej
13 6 | poczerwieniał jak burak i zamilkł, jakby weń piorun strzelił. W jadalni
14 6 |              A Jaś co?~- Jaś? Ano, jakby nigdy nic zabrał się do
15 8 |       Tuliła ją mocno w ramionach, jakby siłą uścisku chciała zdusić
16 9 |       mogła pożegnać Nikodema tak, jakby tego pragnęła, jednakże
17 9 |       dziwiły go wprawdzie momenty jakby przyćmienia umysłu Nikodema,
18 10|     sprawiedliwość na świecie... A jakby w jakiej gazecie napisali,
19 10|  powiedzieć, a już zachwycają się, jakby człowiek Amerykę odkrył.~
20 11|            mu się, że mają założyć jakby klasztor, to znów, że szajkę
21 11|           brunetka, trzymając coś, jakby szlafrok z białego jedwabiu
22 11|        drzwi za nimi zamknęły się, jakby same, i Dyzma usłyszał dźwięk
23 11|        szlafrokach. Nagie ramiona, jakby wypływające z białych fałd
24 11|       ciele. - Kogo wołacie?~Wtem, jakby tuż za karkiem, usłyszał
25 12|     schodami.~Wchodził na nie tak, jakby dźwigał wielki ciężar.~Urządziły,
26 12|          ten drań jeszcze chce?!~- Jakby przyszedł, panie prezesie,
27 12|          audiencji u pana prezesa, jakby pewien był, że pan go przyjmie.
28 12|            Tak... Panie Krzepicki, jakby on znowu przyszedł, wpuść
29 14|          Bo widzisz, bo widzisz... jakby tu powiedzieć, zbliżają
30 16|    chropowatość, siła, nie: rozkaz jakby. Nie wiem dlaczego, ale
31 16|            chwiał nią w powietrzu, jakby chcąc zważyć jej ciężar.~-
32 16|          Więc umyśliłem sobie tak: jakby który z panów zauważył,
33 16|            do nas jakimś żargonem, jakby uważał, że inteligentnego
34 16|            nie zrozumiemy!~- Mówił jakby po to, żeby nas obrazić!~-
35 17|         Grenlandii z taką swobodą, jakby to były Konstancin czy Milanówek.
36 17|             Nik... mój Nik...~Była jakby zaskoczona tym, że ten poważny
37 17|          obcy, może nie obcy, lecz jakby jej daleki, jest jej Nikiem!
38 18|            ten adwokat - pomyślał.~Jakby w odpowiedzi na jego nie
39 23|       radość dokonanych żniw, lecz jakby dziki śpiew pobojowiska.
40 24|       radość dokonanych żniw, lecz jakby dziki śpiew pobojowiska.
41 25|         krzesła.~Wareda miał minę. Jakby za chwilę miał się rozpłakać.