Rozdzial

 1 1 |          gruby człowiek o spoconej twarzy.~Właściciel wzruszył ramionami.~-
 2 1 |         stary, dobry znajomy.~ ~Na twarzy ministra wyraziło się zdziwienie.
 3 2 |       rozczarowania i zdumienia na twarzy staruszka, ten jednak wybuchnął
 4 3 |        zmysłowe usta, łagodny owal twarzy i ogromne, niemal nieproporcjonalnie
 5 3 |            i zbliżył twarz do jego twarzy. Dyzma wzdrygnął się.~-
 6 4 |         odurzająco. Zbliżyła je do twarzy Nikodema. Ten sądząc, że
 7 4 |     sepleniąc mocno.~Pani Nina, na twarzy której odbiło się zmieszanie,
 8 5 |         odurzająco. Zbliżyła je do twarzy Nikodema. Ten sądząc, że
 9 5 |     sepleniąc mocno.~Pani Nina, na twarzy której odbiło się zmieszanie,
10 6 |          dość. Krew mu nabiegła do twarzy.~- Czego się pani wydziera,
11 6 |            uśmiechem na fałdzistej twarzy.~Szczegół ten wywołał początkowo
12 6 |        faceta usadził.~Wiechcie na twarzy poruszyły się gwałtownie.~-
13 6 |            się nieufnie spiczastej twarzy Krzepickiego. Nieustanna
14 7 |       ramiona tak, że dolna połowa twarzy ukryła się pod kołnierzem
15 7 |        Łyskowa wywołało uśmiech na twarzy Nikodema.~- Co by oni też
16 7 | zaniepokojony. Na jego kwadratowej twarzy drgały wszystkie mięśnie,
17 8 |         nahajem po tej kwadratowej twarzy!~- Że co? - warknął Dyzma. -
18 8 |            swoich piersi. Uczuł na twarzy ich chłodny, sprężysty dotyk,
19 8 |    ucałował rękę siostry. Z wyrazu twarzy można było wywnioskować,
20 9 |           zrozumiał, lecz z wyrazu twarzy pani Niny wywnioskował,
21 9 |     przygotował się do zasłonięcia twarzy przed spodziewanym uderzeniem,
22 11|             zakrywające niemal pół twarzy.~- Kto to? - zapytał pani
23 12|       Warszawie.~Wypogodzony wyraz twarzy Boczka znikłby bez śladu,
24 12|       ponury mężczyzna o czerwonej twarzy i dwie podstarzałe kobiety.
25 13|      przytknął go do zmasakrowanej twarzy.~- Ratunku!... ratunku! -
26 13|      Wskutek zupełnego zmiażdżenia twarzy trudno ustalić tożsamość
27 13|            poufały uśmiech na jego twarzy.~- No, co pan kalkulujesz? -
28 14|         Kunicki. Jego ruchy, wyraz twarzy i oczu - wszystko zdradzało
29 15|         badawczo zatrzymały się na twarzy Nikodema.~Ten naprawdę nic
30 16|        krępy mężczyzna o czerwonej twarzy, z prawą ręką ukrytą w kieszeni
31 16|    intuicją, a Nikodem - nosem. Na twarzy pokojówki, której kazał
32 17|       witającej ich z wypiekami na twarzy pani Przełęskiej oświadczyli,
33 17|        odparł obserwując wyraz jej twarzy.~- Niemożliwe! Pan Oskar?!~
34 17|           z mądrym półuśmiechem na twarzy, słuchający w milczeniu
35 17|             Z zaciętego wyrazu jej twarzy wywnioskował, że mówi prawdę.~-
36 18|          Ona sama miała wypieki na twarzy, zaś Nina była blada.~-
37 18|         kontury swej uśmiechniętej twarzy i uśmiechnął się jeszcze
38 19|          rząd.~Nina z wypiekami na twarzy przeglądała stosy dzienników.
39 19|             Ninie krew uderzyła do twarzy. Nie wiedziała, co ma zrobić.
40 25|        Pomału złożył list. Na jego twarzy malowała się troska.~- Pan