Rozdzial

 1 2 |        duszkiem.~- Ale cóż ja panu mogę pomóc?~- He, he, he - roześmiał
 2 4 |            Jeżeli ktoś jest ładny, mogę mu to powiedzieć.~- Tylko
 3 5 |            Jeżeli ktoś jest ładny, mogę mu to powiedzieć.~- Tylko
 4 6 |      szlachta), któremu całkowicie mogę zaufać, chociaż może na
 5 6 |           jestem chory na umyśle i mogę być sądownie uwłasnowolniony,
 6 6 |    szanownego pana.~- Kiedy ja nie mogę, naprawdę nie mogę! - uparcie
 7 6 |          ja nie mogę, naprawdę nie mogę! - uparcie broniła się pani
 8 6 |           stanowczo odmówił:~- Nie mogę. Przyjadę na kolację. Pa!...~-
 9 7 |        pokonferować z tym Dyzmą.~- Mogę zaraz do niego zadzwonić.~-
10 7 |           kochany panie Dyzmą, nie mogę wprawdzie nazwać pana złotoustym
11 7 |         rządowi swojej współpracy. Mogę liczyć na pana?~- Dlaczego
12 7 |        Pojutrze.~- Szkoda. Ale nie mogę pana zatrzymywać. Niechże
13 7 |           Mianowicie w Grodnie nie mogę dostać dobrych piłek tenisowych.
14 8 |           razie jakichś zastrzeżeń mogę powtórnie udowodnić...~Mówił
15 8 |           i... ja nie chcę, ja nie mogę mieć przed tobą tajemnic!
16 8 |        pani Nina nikomu nie powie. Mogę przy niej opowiedzieć.~-
17 9 | przyzwyczaiłam się już do tego, że mogę pana widzieć co dzień, że
18 9 |          pana widzieć co dzień, że mogę z nim rozmawiać, patrzeć
19 9 |            ze mną poszedł...~- No, mogę pójść...~Ułożyli się, że
20 10|     ociągając się wstał.~- Ja pana mogę zaraz ze schodów kazać zrzucić
21 10|            chciał zrobić?~- Cóż ja mogę zrobić?~- Uuu... gadzina! -
22 11|    wzruszył ramionami.~- A skąd ja mogę wiedzieć?~- Rozumiem, ale
23 11|               Ależ dlaczego?~- Nie mogę.~- Czy są jakieś powody
24 11|            zaraz, bez namysłu, nie mogę... Trzeba się zastanowić...
25 12|   przyszedł, panie prezesie, to ja mogę go zrzucić ze schodów -
26 12|           widzę, że muszę... Hm... mogę pana zrobić zastępcą dyrektora
27 13|            co?~- Dziękuję, ale nie mogę. Jestem dziś na śniadaniu
28 14|           spadł.~- Staram się, jak mogę.~Wytłumaczył Kunickiemu,
29 14|             moje uszanowanie. Czym mogę służyć panu naczelnikowi?~
30 14|              Królu złoty! Jakże ja mogę szoferowi dać klucze od
31 14|         pan, bo tylko panu jednemu mogę zaufać. Panie Nikodemie
32 14|         ale ponieważ nie umarł, to mogę otworzyć.~Złamał lakową
33 16|        jaka jestem szczęśliwa, gdy mogę być przy tobie. Tak mi zaraz
34 17|     zaczniesz, no mówię ci, że nie mogę. Dziś nie nogę. Gdybym nawet
35 17|          Ale ja bez ciebie żyć nie mogę...~- Poszła wont! Pluję
36 17|           o krzesło.~- Halo!~- Czy mogę mówić z panem prezesem Dyzmą?~-
37 19|        osobistych. To wszystko, co mogę panom powiedzieć.~- Czy
38 19|           blado.~- Nie, Kasiu, nie mogę...~- Tu niebo wisi nad głową
39 25|             Cóż z tego?~- A to, że mogę sobie nie dać z tym rady.~-
40 25|          pismo do głowy państwa?~- Mogę skreślić.~Nikodem skinął