Rozdzial

 1 1 | najmocniej wielce szanownego pana przepraszam, ale o ile się nie mylę,
 2 1 |        Ale najmocniej, najmocniej przepraszam.~- Nie ma za co.~- O, nie,
 3 1 |          Dyzma.~- Tedy najmocniej przepraszam - seplenił staruszek - ale
 4 3 |         ty!... .~- Ależ ja bardzo przepraszam - przestraszył się Dyzma.~-
 5 3 |       niespodziewanym śmiechem.~- Przepraszam pana za szczerość, ale i
 6 4 |    ciekawe, niech mi pan powie... Przepraszam - rzuciła nagle i odbiegła
 7 4 |       uczyć widocznie nie chce?~- Przepraszam. Tak sobie zamyśliłem się.~-
 8 5 |    ciekawe, niech mi pan powie... Przepraszam - rzuciła nagle i odbiegła
 9 5 |       uczyć widocznie nie chce?~- Przepraszam. Tak sobie zamyśliłem się.~-
10 6 |          list, za długość którego przepraszam i łączę serdeczne ucałowania
11 6 |       niech pan daruje!... Bardzo przepraszam. Pan pozwoli.~Dyzma wszedł
12 6 |      karminem warg.~- Bardzo pana przepraszam, bardzo - zaczęła z miejsca -
13 6 |         interesować pana Dyzmę.~- Przepraszam - burknął od niechcenia.~-
14 7 |           w ukłonie.~- Najmocniej przepraszam szanownego pana, najmocniej
15 7 |       szanownego pana, najmocniej przepraszam. Pan minister czeka w swoim
16 7 |       razem profesor powtarzał:~- Przepraszam, że co?~Była już w rozpaczy,
17 7 |          gębę lizał, łysa pało!~- Przepraszam, że co?~- Że lizał!~- Przepraszam,
18 7 | Przepraszam, że co?~- Że lizał!~- Przepraszam, bo niedosłyszę, że co?~
19 7 |        przedpokoju, powiedział:~- Przepraszam bardzo. Ja muszę już iść.~-
20 8 |           wystawiają w witrynach. Przepraszam pana za tę metaforę. Pan
21 8 |         mówisz! Prędzej samochód! Przepraszam państwa... Wyleciał z pokoju
22 9 |          rękę.~- Panie Nikodemie, przepraszam pana bardzo za moją córkę.
23 9 |       potrzeby ogółu ocenia.~- O, przepraszam - zaoponował Kunicki - nie
24 9 |          uszanowanie jaśnie panu, przepraszam najmocniej, byłem w kredensie...~-
25 10|         się na pana prezesa.~- Ja przepraszam, ale tak wyrwało się po
26 10|        się księżna do Nikodema.~- Przepraszam państwa - skłonił się jej
27 10|       pośle - przerwała księżna - przepraszam, że przerywam, ale chciałabym
28 11|          czytanie.~- Bardzo panów przepraszam, ale mam ważnego interesanta,
29 12|         pan, nie do pana gadam.~- Przepraszam.~Rozmyślał o ubiegłej nocy.
30 12|       wstał i bąknął:~- Na chwilę przepraszam.~- Znasz ten kawał? - zapytał
31 14|       uszanowanie panu prezesowi. Przepraszam, że zakłóciliśmy spokój,
32 15|           aż uczuł ich drżenie.~- Przepraszam najmocniej - zabrzmiał nagle
33 16|           się główny buchalter.~- Przepraszam bardzo, ale on nikogo nie
34 17|       Dzień dobry. O co chodzi?~- Przepraszam pana prezesa, że dzwonię
35 17|          uszanowanie. Jeszcze raz przepraszam za niepokój.~- Szkodzi nic.
36 19|       nazwiska. Jest w salonie.~- Przepraszam - powiedziała Nina - zobaczę,
37 23| dziedzinie my robimy najwięcej.~- Przepraszam - przerwał Ponimirski -
38 24| dziedzinie my robimy najwięcej.~- Przepraszam - przerwał Ponimirski -
39 25|       towarzystwa w jego łodzi.~- Przepraszam państwa - ekskuzował się