Rozdzial

 501 9 |                 jasnych dni były scysje z panną Kasią.~Wprawdzie awantury,
 502 9 |               warknął:~- Zapomina pani, z kim ma pani do czynienia!~-
 503 9 |               Dyzma nie zrozumiał, lecz z wyrazu twarzy pani Niny
 504 9 |           obelga. Poczerwieniał i nagle z całej siły wyrżnął pięścią
 505 9 |            smarkata! - ryknął. Na stole z brzękiem podskoczyły nakrycia,
 506 9 |         nieoczekiwanie jednej niedzieli z rana.~Kunicki pracował w
 507 9 |               buduarze i oglądał albumy z fotografiami.~Na to właśnie
 508 9 |            zawołała, wyrywając mu album z impetem.~- Nie można grzeczniej?! -
 509 9 |                 i drgające pełne wargi, z których wreszcie zerwały
 510 9 |           harapem, jak psa! Drwię sobie z pańskiej pozycji socjalnej,
 511 9 |                pozycji socjalnej, drwię z pańskich stosunków! Rozumiesz
 512 9 |           proszę wyjść.~Nie ruszyła się z miejsca.~- Proszę wyjść -
 513 9 |             córka kazała mi się wynosić z pańskiego domu i zrugała
 514 9 |                 dziś jeszcze wypędzę ją z domu.~Stary był coraz bardziej
 515 9 |           wiedział, o czym mówił ojciec z córką w zamkniętym gabinecie.
 516 9 |        wyjechała nie żegnając się nawet z Niną. Jedyną w Koborowie
 517 9 |              Jedyną w Koborowie istotą, z którą rozmawiała przed wyjazdem,
 518 9 |             lżej i swobodniej.~Jeździła z Nikodemem samochodem na
 519 9 |              pokpiwał nawet nieznacznie z jaśnie pana, co po to z
 520 9 |                 z jaśnie pana, co po to z hrabianką się ożenił, żeby
 521 9 |                od niej wielu szczegółów z życia jej własnego i jej
 522 9 |               specjalnie na małżeństwie z nią. Owszem, podobała się
 523 9 |              ewentualność ożenienia się z nią traktował jako rzecz
 524 9 |               rzecz nierealną, na równi z innymi swymi sukcesami ostatnich
 525 9 |       interesami i zbyt mało przestawał z żoną, by mógł ich podejrzewać.
 526 9 |        wycieczek we dwójkę.~Po powrocie z jednej z takich wycieczek
 527 9 |            dwójkę.~Po powrocie z jednej z takich wycieczek Nikodem
 528 9 |          przeczytał ją w mgnieniu oka i z nieukrywanym podziwem zapytał:~-
 529 9 |                pan miał możność pomówić z nim przy sposobności i o
 530 9 |            stary zerwał się i wyciągnął z kieszeni klucze.~- Zaraz
 531 9 |                teczkę i zaczął wyciągać z niej pliki papierów, blankietów
 532 9 |                blankietów itp. Niektóre z nich odczytywał, inne podawał
 533 9 |               widzieć co dzień, że mogę z nim rozmawiać, patrzeć w
 534 9 |                  jeszcze nie mógł wyjść z podziwu nad zdarzeniami
 535 9 |                 przy jednym stole razem z premierem, razem z ministrami,
 536 9 |                razem z premierem, razem z ministrami, jak równy z
 537 9 |                 z ministrami, jak równy z równymi, za pan brat.~Czytanie
 538 9 |               zbożowej?~Gdy ociągał się z odpowiedzią, a potem wymawiał
 539 9 |                gazety, chwycił pierwszą z brzegu i poczerwieniał.~
 540 9 |          widniała jego fotografia.~Stał z jedną ręką w kieszeni i
 541 9 |                 jedną ręką w kieszeni i z zamyśloną miną. Wyglądał
 542 9 |                 życiorys Dyzmy i wywiad z nim samym.~Komunikat doniósł
 543 9 |              rozpocząć decydującą walkę z kryzysem gospodarczym przez
 544 9 |                 ostatnio zaś usunął się z widowni, zajęty gospodarowaniem
 545 9 |              woli i charakteru, znanego z wybitnych zdolności organizacyjnych.~
 546 9 |               ale wówczas gdy rozmawiał z dziennikarzami, był całkiem
 547 9 |              całkiem przytomny. Przecie z tego, co tu napisali, on
 548 9 |                 Przeciwnie, kontent był z tego, gdyż po przeczytaniu
 549 9 |              nim szedł starszy jegomość z siwymi wąsami i trzymał
 550 9 |              dobrze wiedzą, że to bujda z tą Kurlandią i z tym gimnazjum,
 551 9 |               to bujda z tą Kurlandią i z tym gimnazjum, iż Oksfordem.~
 552 9 |               Choroba!~A jeżeli któremu z nich strzeli do głowy napisać
 553 9 |               będzie musiał rozstać się z posadą w Koborowie. Zrobiło
 554 9 |                  że rozstanie się także z Niną, ale powiedział sobie:~"
 555 9 |                 świecie."~Gorzej będzie z wynalezieniem takiego gościa,
 556 9 |               Krzepicki!"~Aż podskoczył z radości. Krzepicki to cwaniak,
 557 9 |                brat łata, jak zrobi się z nim sztamę, będzie ruszał
 558 9 |      Ponimirskiego.~- Zresztą - dodał - z jego klepkami jest tak źle,
 559 9 |       powiedział:~- A ja tu przyszedłem z propozycją. Panie Krzepicki,
 560 9 |                 wybuchnęła entuzjazmem. Z emocji zaczęła Krzepickiego
 561 9 |                musimy trzymać się jeden z drugim. I ani pary z gęby
 562 9 |              jeden z drugim. I ani pary z gęby o tym, o czym ze sobą
 563 9 |                panu powiem, że jak będę z pana zadowolony, to na święta
 564 9 |            jutro poznajomi Krzepickiego z dyrektorem Wandryszewskim.~-
 565 9 |                poprawek.~Dyzma nie miał z tym wszystkim kłopotu, gdyż
 566 9 |        nieoceniony. Zabrał się do pracy z zapałem, a że istotnie nie
 567 9 |       Wandryszewski i inni, niekontenci z wścibiania się Krzepickiego
 568 9 |            wkrótce musiano się pogodzić z wścibstwem Krzepickiego.
 569 9 |                zresztą zaprzyjaźnił się z panem prezesem na dobre.
 570 9 |                Oczywiście, stykając się z nim nieustannie, szybko
 571 9 |              tym celu wstąpił do jednej z księgarni na Świętokrzyskiej
 572 9 |                 encyklopedii zabrał się z całą systematycznością.
 573 9 |          doraźne jej skutki w obcowaniu z ludźmi, postanowił wszystko
 574 9 |               bywały zwykle informacje. Z nich dowiedział się, że
 575 9 |          dopiero wówczas, gdy Krzepicki z całą stanowczością stwierdził,
 576 9 |                tego Ninie, gdyż zgodnie z jej prośbą w ogóle do niej
 577 9 |            przed paru laty zdarzyło się z listami Kasi.~Urządzeniem
 578 9 |            zajmował się Krzepicki, i to z taką energią, że w ciągu
 579 9 |               Nikodem przeprowadził się z hotelu na Wspólną.~Nazajutrz
 580 9 |            zabrać rzeczy i rozmówić się z Kunickim.~Była to niedziela,
 581 9 |               spotkał starszego majstra z papierni, który z szacunkiem
 582 9 |               majstra z papierni, który z szacunkiem ukłonił się Dyzmie.
 583 9 |                prezesie - rzekł majster z gorzką ironią. Dyzma nasrożył
 584 9 |              wiecznie świętowali. Naród z was taki.~Założył ręce na
 585 9 |              Nie był tu jeszcze nigdy i z ciekawością zaczął oglądać
 586 9 |                 i na biurku. W opaskach z niebieskich i zielonych
 587 9 |         przeważnie listy koleżanek Niny z klasztoru, niektóre były
 588 9 |                pustką, otaczającą mnie, z pustką, nie dającą się niczym
 589 9 |                 nigdy nie zrozumie. Cóż z tego, że mnie tak kocha.
 590 9 |              bez podania dat. Na jednej z dalszych stron znalazł krótką
 591 9 |                No, zobaczymy - pomyślał z zaciekawieniem i zaczął
 592 9 |              słuszna. Wyglądałby dobrze z batem Nietzschego w ręku.
 593 9 |                jakiegoś snu i sprzeczki z Kasią. Tu zatrzymał się,
 594 9 |                ambicję, jednak może się z czasem stać niewygodne.~ ~
 595 9 |             cioci Przełęskiej czy kogoś z dawnych znajomych.~Nie umiałabym
 596 9 |                tym bardziej zrezygnować z widywania jego.~Na następnej
 597 9 |                i ujrzał w nich sylwetkę z rozkrzyżowanymi ramionami.~
 598 9 |                 Organizuje pan ten bank z rozmachem! Prasa pisze o
 599 9 |           rozmachem! Prasa pisze o panu z najwyższym uznaniem! Serdecznie
 600 9 |              mnie pan zechce wysłuchać. Z góry proszę, by pan nie
 601 9 |              oczywiście został przyjęty z całym zrozumieniem jego
 602 9 |                  w którym się znajdował z racji nadspodziewanej zgody
 603 9 |           szczęśliwy obrót sprawy, gdyż z miejsca i hałaśliwie zaczął
 604 9 |            żonie, jak bardzo się cieszy z tego, że kochany pan Nikodem
 605 9 |           podawano o drugiej.~Dzień, ku z trudem ukrywanemu niezadowoleniu
 606 9 |                i miała nadzieję, że się z nią ożeni.~Najbardziej kontent
 607 9 |                 Najbardziej kontent był z tego, że nie połapała się
 608 9 |                nie w kij dmuchał. Żaden z tych wielkich dygnitarzy
 609 9 |              dygnitarzy nie jest żonaty z arystokratką... Tylko, z
 610 9 |                z arystokratką... Tylko, z drugiej strony, żenić się
 611 9 |               drugiej strony, żenić się z kobietą, która nic nie ma,
 612 9 |                 jej nie da...~Wprawdzie z banku jest duża pensja,
 613 9 |                kto wie, mogą go przecie z tego prezesostwa wylać,
 614 9 |               wylać, a wówczas co zrobi z tą babą na karku?... Zęby
 615 9 |                jeszcze jedno: co będzie z tym zwariowanym jej bratem.
 616 9 |               cienia gałęzi zmieszanych z bladymi plamami księżyca
 617 9 |                 fujarą, co to cacka się z kobietą.~Tymczasem ona zaczęła
 618 9 |             mruknął:~- Ee... do cholery z taką miłością.~
 619 10|            nawet opozycja traktowała go z szacunkiem, od czasu do
 620 10|             idące wątpliwości, jednakże z biegiem czasu ku swemu najwyższemu
 621 10|                odgrywać rozmowy prezesa z sekretarzem Krzepickim.~
 622 10|               książce Bon-ton.~Stosunki z panią Przełęską i magiczne
 623 10|              ostry zatarg między rządem z jednej a przemysłem naftowym
 624 10|            jednej a przemysłem naftowym z drugiej strony, obie z ufnością
 625 10|         naftowym z drugiej strony, obie z ufnością zwróciły się do
 626 10|          salomonowemu. Najpierw zwlekał z decyzją, co zapewniło mu
 627 10|          stosowane, co zadowoliło rząd.~Z racji tego arbitrażu prasa
 628 10|          zamieściła podobiznę Nikodema, z czego ten nie cieszyłby
 629 10|            dobiegły go podniecone głosy z sąsiedniego pokoju, który
 630 10|                poczerwieniał. Przed nim z wyciągniętą łapą stał pan
 631 10|             naczelnik urzędu pocztowego z Łyskowa. Trzeba było opanować
 632 10|          Zamknął drzwi, lecz licząc się z tym, że Krzepicki może podsłuchiwać,
 633 10|                 panie Boczek?~- Ot tak, z uniżoną prośbą przyjechałem
 634 10|                i tam był taki Skowronek z okręgu, pies nie człowiek,
 635 10|        Dlaczegóż to mam kiwać, co? Niby z jakiej takiej parady? Jak
 636 10|             teraz to koza do woza? Figa z makiem, o!~Boczek siedział
 637 10|               tupnął nogą.~- Wiesz pan, z kim masz do czynienia? Z
 638 10|                z kim masz do czynienia? Z panem prezesem, z przyjacielem
 639 10|            czynienia? Z panem prezesem, z przyjacielem ministrów!
 640 10|              słówkiem nikomu o pańskiej z......j poczcie i o tym,
 641 10|             wont!~Boczek nie ruszał się z miejsca i po chwili, patrząc
 642 10|                panie prezesie, ani pary z gęby. - Ukłonił się i dziobnął
 643 10|                 przy biurku i na kartce z notesu napisał adres.~-
 644 10|              Tymczasem wszedł Krzepicki z jakąś korespondencją i z
 645 10|                z jakąś korespondencją i z najnowszą plotką, dotyczącą
 646 10|               plotką, dotyczącą jednego z buchalterów, który pisze
 647 10|            listy miłosne do maszynistki z działu korespondencji,~-
 648 10|           wszystkim i żeby uspokoił się z tymi romansami.~Krzepicki
 649 10|                papiery. Nikodem słuchał z roztargnieniem i wreszcie
 650 10|                klepnął go po kolanie.~- Z pana to też numer! Ale żeby
 651 10|                  Ale żeby pan wiedział, z jaką kobietą ja miałem okoliczność,
 652 10|                 żeby Nina puszczała się z każdym.~- A kto panu powiedział,
 653 10|                 kto panu powiedział, że z każdym? Ze mną to nie z
 654 10|                 z każdym? Ze mną to nie z każdym.~- A choćby z panem -
 655 10|                nie z każdym.~- A choćby z panem - upierał się Krzepicki -
 656 10|             męża...~- Idźże pan do bani z takim mężem - zirytował
 657 10|                 w trymiga!...~Krzepicki z niedowierzaniem oglądał
 658 10|           stolicy, lecz i całego kraju. Z tego powodu Nikodem chciał
 659 10|                za jego radą zrezygnował z fraka.~Woźny bankowy Ignacy,
 660 10|         Koborowie i zawarcia znajomości z tym zwariowanym hrabia nabrał
 661 10|          siwiejących włosach. Rozmawiał z dwoma panami po niemiecku.~-
 662 10|             przytakiwał żarliwie.~Nagle z kanapy powstała wysoka i
 663 10|       czterdzieści. Uśmiechnęła się już z daleka i mm książę zdążył
 664 10|             Dyzmie szeroką brzydką rękę z małym skromnym pierścionkiem.~-
 665 10|             zaznajomić się bezpośrednio z literaturą obcą, ale przecie
 666 10|               czy nie stanie się jednym z zasłużonych dla ojczyzny
 667 10|                 lansuje on hasło: mówmy z cudzoziemcami jedynie po
 668 10|                słowa zdanie angielskie, z którego Nikodem zrozumiał
 669 10|              rozcina węzły gordyjskie - z przekonaniem zaopiniował
 670 10|        binoklach - to ma ścisły związek z naszą godnością państwową.~
 671 10|             godności i związki rodzinne z wielkimi rodami europejskimi.
 672 10|          tymczasem Nikodem, korzystając z tego, że pan w monoklu poczęstował
 673 10|               się za magnata, bo żonaty z baronówną von Lidemark...~- ...
 674 10|                chwilą ordynatem, odparł z półukłonem w stronę Nikodema:~-
 675 10|           treścią. Hrabina Koniecpolska z uroczym uśmiechem zwróciła
 676 10|                 No, ten jenialna pomysl z te obligacja zborżowa? Nigdy
 677 10|                   dorzuciła młoda panna z oskalpowanymi brwiami.~Księżna
 678 10|                 wszyscy byli zadowoleni z atrakcji. Świadczyło o tym
 679 10|              tajemnic, gdyż ta zapytała z miejsca Dyzmę, czy nie wie,
 680 10|                  odparł - to mój kolega z Oksfordu. Zaczęła się rozmowa
 681 10|        małżeńskie ograbiają naszą sferę z...~- Panie pośle - przerwała
 682 10|                 zdaje się, spokrewniony z Ponimirskimi.~Tymczasem
 683 10|               obruszył się Dyzma - wiem z całą dokładnością. Mówiła
 684 10|              rzekł poseł Laskownicki.~- Z kim on tam rozmawia? - zapytała
 685 10|                rzeczywiście wywodzi się z baronów kurlandzkich? -
 686 10|              mający ambicje heraldyka - z całą pewnością.~- Zupełnie
 687 10|       Początkowo rozważał swoje sukcesy z przyjęcia u księstwa Roztockich.~
 688 10|      arystokrację, która przyjmowała go z uznaniem. Otrzymał kilka
 689 10|               go ze snu. Przewracał się z boku na bok, palił papierosy
 690 10|                duchu przyznać, że żadna z nich nie zajęła mu tyle
 691 10|                 Nina. Wspomniał o Mańce z Łuckiej. Pewno już całkiem
 692 10|              gębę od ucha do ucha...~Bo z tych pań, co spotkał w salonie
 693 10|      powiedziawszy, nie wiedziałbym, co z taką robić... Chociaż wszystkie
 694 11|        skupieniu słuchali sprawozdania, z którego wynikało, że pierwszy
 695 11|      Podniesienie ceny zbóż, jak wynika z zestawień, znakomicie wpłynęło
 696 11|                 prezes, podniósłszy się z miejsca, kłaniał się na
 697 11|                 lecz w takim stroju, że z trudem ją poznał.~Miała
 698 11|          okularami, przywitała Nikodema z rozmachem i kalecząc niemiłosiernie
 699 11|                że na wieczór umówił się z Waredą. Jednakże pani Lala
 700 11|                  przebrać się i zgodnie z instrukcją pani Lali zabrać
 701 11|         zachęcający do podróży.~Ruszyła z miejsca szalonym tempem,
 702 11|                  śmiała się, wyskakując z auta. - No, panie, pomagać,
 703 11|            zjadły... Właśnie wyjeżdżali z lasku, gdy dopędzili inny
 704 11|       utwierdził go tym mocniej wypadek z rzęsą, a tymczasem dowiaduje
 705 11|                  Istotnie, gdy skręcili z szosy w boczną drogę między
 706 11|         hałaśliwie witając panią domu i z ciekawością przyglądając
 707 11|              silny człowiek! - zawołała z egzaltacją utleniona dama
 708 11|           medium. Jej pogoda, połączona z subtelną nerwowością, daje
 709 11|        atakowała go dalej - i zrobi pan z nią eksperyment? Mam wrażenie,
 710 11|                że pańska wola przełamie z łatwością spiralną reakcję
 711 11|          Koniecpolska i Dyzma otarł pot z czoła. - Tylko baczność,
 712 11|                 musi mieć jakiś związek z wirującymi stolikami.~Była
 713 11|             ożywiony, graniczący niemal z frywolnością, na tle której
 714 11|               zwrócenia się do Nikodema z prośbą, by zechciał zostać
 715 11|            Dyzma był wściekły. Siedział z rękoma w kieszeniach i ponuro
 716 11|               nie zna? Proszę, Mistrzu, z nas nie żartować! Zresztą
 717 11|              panie spojrzały na siebie, z rozpaczą.~Nagle brunetka
 718 11|                swoim wydatnym biuście i z nabożeństwem pochyliła główkę.~
 719 11|              się zastanowić... Brunetka z triumfem spojrzała na panią
 720 11|                Kanonów Wiedzy.~Wydobyła z torebki małą broszurkę i
 721 11|               obiadem, zgłosimy się, by z ust Mistrza usłyszeć decyzję
 722 11|               cholera! - zaklął Dyzma i z rozmachem cisnął trzymane
 723 11|             szwindlem, ni to kombinacją z duchami.~Że też tym ludziom
 724 11|          wymyślili jeszcze coś takiego! Z byka baby spadły czy co!~
 725 11|             tronie siedział chudy facet z czarną brodą i z zamkniętymi
 726 11|            chudy facet z czarną brodą i z zamkniętymi oczyma. Nad
 727 11|                o dwunastu rogach, kozła z twarzą ludzką.~Dyzma teraz
 728 11|               się za guzik.~Fu, świnie!~Z kolei zabrał się do maszynopisu
 729 11|             zabrał się do maszynopisu i z ulgą skonstatował, że jest
 730 11|               masy wyrazów.~Skombinował z całości to, że chodzi o
 731 11|              przed porównywaniem Zakonu z kultami czarnej czy białej
 732 11|                 wiedzieć przed wyjazdem z Warszawy. Ho, ho, wówczas
 733 11|              Kto wie, co te "pątniczki" z nim zrobią, jeżeli odmówi?...
 734 11|                 Przyszło mu na myśl, że z drugiej strony rzecz jednak
 735 11|                zrobić na mnie machlojkę z diabłem.~Jeżeli z każdą
 736 11|             machlojkę z diabłem.~Jeżeli z każdą minutą skłaniał się
 737 11|               siostry Orędowniczki.~Gdy z wybiciem siódmej zapukano
 738 11|                 do drzwi, był już gotów z postanowieniem.~Zaniepokoiło
 739 11|         Obecność hrabiny Koniecpolskiej z jej żywymi ruchami i roześmianymi
 740 11|              rozłożyste jej biodra wraz z suto uposażonym otoczeniem
 741 11|            głosem patetycznym wyrzuciła z siebie jakieś pytanie po
 742 11|          Nikodem skurczył się w sobie i z rozpaczą pomyślał: - Czego
 743 11|             słów łacińskich, jakie znał z kościoła i ze szkoły. Nagle
 744 11|               odpowiedź ma jaki związek z pytaniem, lecz chociaż cały
 745 11|               nawet wina, gdy zaś jedna z hrabianek Czarskich kapryśnie
 746 11|           animuszu", pani Koniec-polska z uśmiechem, lecz stanowczo
 747 11|                 na mnie, która po każdą z was przyjdzie. Rozejdźcie
 748 11|           trzymając coś, jakby szlafrok z białego jedwabiu na czerwonej
 749 11|                w drzwi, te uchyliły się z lekka. Przesunęli się do
 750 11|              smuga purpurowego światła.~Z kolei panna Stella znikła
 751 11|              było wielkie prześcieradło z naklejoną na nim trzypromienną
 752 11|             nalepiony był napis wycięty z czerwonego papieru.~Napis
 753 11|            panna Stella i usunąwszy się z drogi podprowadziła Nikodema
 754 11|   Trzypromiennej Gwiazdy, której hasłem z woli Wielkiego Trzynastego
 755 11|                 est rotunda!" Wiąże się z tym wiara, że Zakon nasz
 756 11|                 nasza stanie się jednym z mocnych ogniw w tym łańcuchu,
 757 11|          Zaznaczam przy tym, że zgodnie z prawem Zakonu każdy z nas
 758 11|           zgodnie z prawem Zakonu każdy z nas musi wypełnić nakaz
 759 11|             kobietom i pannom. Niektóre z nich bardzo ładnie wyglądały
 760 11|              ramiona, jakby wypływające z białych fałd lśniącego jedwabiu,
 761 11|                 przemówienie i wydobyła z czerwonego pudełeczka małą
 762 11|                 panna Stella.~Po chwili z czterech rogów pokoju uniosły
 763 11|           spazmatycznym śmiechem, jedna z pań zerwała się i tuląc
 764 11|               ręce ściskają go za kark. Z gardła wydobył się przeraźliwy,
 765 11|                białe postacie. Wynosiły z sąsiedniego pokoju stoliki,
 766 11|         kieliszkami. Pani Koniecpolska, z małym flakonikiem w ręku,
 767 11|             napełniono wszystkie, każda z pań wzięła jeden, a panna
 768 11|                dna.~Czuł, że dzieje się z nim coś niezwykłego. Opanowała
 769 11|              frywolnych piosenek. Jedna z rozmachem trzasnęła kieliszkiem
 770 11|                  jednym ruchem zrzuciła z siebie szlafrok. Zaczęła
 771 11|                 napełnianych kieliszków z małego flakonu spływały
 772 12|               się.~- To świnie! - rzekł z przekonaniem.~- Słucham
 773 12|      najbardziej. Natomiast cieszył się z odkrycia, że w tych najwyższych
 774 12|               słuchać, a niech na którą z nich tylko palcem kiwnie,
 775 12|           przyjdzie jak pierwsza lepsza z ulicy.~Jakże inaczej wyobrażał
 776 12|        eleganckie damy...~Roześmiał się z zadowoleniem.~Prawdę mówi
 777 12|               się na Wspólnej, lało jak z cebra.~Szybko przebiegł
 778 12|                 i dzisiejszy dzień było z dziesięć osób, a pan sekretarz
 779 12|               sekretarz, a składała się z trzech nowych listów od
 780 12|              nowych listów od Niny oraz z niezwykle długiej depeszy
 781 12|             żarcików na temat wycieczki z hrabiną Lalą, opowiedział
 782 12|             Koborowo i Dyzma powiedział z westchnieniem:~- Jakże to
 783 12|               wspomnienia ma pan prezes z Koborowa - zauważył Krzepicki. -
 784 12|               niech pan rozwiedzie Ninę z Kunickim i ożeni się.~-
 785 12|              się nazywa, ale ma walczyć z mistrzem Polski, Wielagą.
 786 12|                 Istotnie zachowywał się z wielką pewnością siebie.
 787 12|                wielką pewnością siebie. Z daleka wiało od niego wódką.~
 788 12|                 już zanadto. Zerwał się z miejsca i wrzasnął:~- Wont!
 789 12|               swołocz!...~Nikodem wyjął z kieszeni dwadzieścia złotych,
 790 12|                  nie miał pensji choćby z osiemset złotych.~- Zwariowałeś
 791 12|            pewno będzie lepiej. To może z mieszkaniem dostanę? Rodzinę
 792 12|                 pensja?~- Pensja będzie z tysiąc złotych.~Boczek rozrzewnił
 793 12|               panie Nikodem, my swojak! z jednych stron, to musimy
 794 12|                  powiadali bękart, niby z nieprawego łoża, podrzutek...~-
 795 12|          skręciło mu wnętrzności. Nagle z całą jasnością uprzytomnił
 796 12|         człowiek świata, będzie walczył z naszym mistrzem Wielagą.~-
 797 12|           Uszycki, Ulanicki, Romanowicz z żoną... Odezwał się telefon.~-
 798 12|                 się, Wacuś - skarcił go z poważną miną Ulanicki. -
 799 12|              sobie wyżeł i patrzy, a tu z Ogrodu Saskiego pędzi buldog,
 800 12|              Słoniem", często odwiedzał z kolegami i przygodnymi kompanami
 801 12|               się jednostajne kamienice z czerwonej cegły: fabryki.
 802 12|                 odparł prawie wesoło. - Z tej okazji daj pan większe
 803 12|            harmonista - to daj pan dwie z kropelkami. Wypili.~- Interes
 804 12|              macie interes, to siądziem z boku. Wzięli swoje kufle
 805 12|                Tak sobie - odparł Dyzma z namysłem - mały interes.~-
 806 12|                    We trójkę starczy? - z powątpiewaniem zapytał Nikodem.~-
 807 12|                 czy zielony?~- Zielony. Z prowincji... Gruby jak beczka.~-
 808 12|           ogórek.~Wiedział, że jak ktoś z Lewandowskim "ma gadanie",
 809 12|                wszyscy zamieniali ukłon z Lewandowskim, który niedbale
 810 12|             wafle!~Gdy Nikodem wchodził z pannami Czarskimi, orkiestra
 811 12|                rozrośniętych mięśniach, z byczymi karkami, w skąpych
 812 12|           silniejszy jest od niejednego z tych hipopotamów.~Rozpoczęła
 813 12|           zręcznym ruchem wyśliznął się z łap przeciwnika, a gdy ten
 814 12|         przeciwnika, a gdy ten chrapiąc z wysiłku podniósł go w górę,
 815 12|              się na jego piersi.~Sędzia z gwizdkiem w ustach podbiegł
 816 12|         dosłownie moment, gdyż pokonany z dzikim rykiem zerwał się,
 817 12|                zrzucając swego pogromcę z taką łatwością, z jaką koń
 818 12|              pogromcę z taką łatwością, z jaką koń wyrzuca z siodła
 819 12|           łatwością, z jaką koń wyrzuca z siodła niewprawnego jeźdźca.~
 820 12|                zwycięstwo Mulata, który z uśmiechem kłaniał się wokół,
 821 12|               pokonany, klnąc, schodził z areny, żegnany gwizdaniem
 822 12|                 Marietta Czarska. - Jak z brązu! Panie prezesie, czy
 823 12|           ukazała się druga para.~Dyzma z roznamiętnieniem wpatrywał
 824 12|           momentach niebezpiecznych tak z emocji zaciskał dłonie,
 825 12|                przyduszonych gardzieli.~Z galem raz po raz zrywały
 826 12|                 i herkulesowych barach, z krótkim zdeformowanym nosem
 827 12|               stało się jasne, że każdy z nich inną obrał taktykę.
 828 12|              Widząc, że nic nie wskóra, z pasją zaczął nacierać mu
 829 12|              się nagle i wymknąwszy się z rąk przeciwnika, chwycił
 830 12|         przeciwnika, chwycił go w pasie z tyłu.~Miał jednak zbyt krótkie
 831 12|      wściekłości. Podniecały ją okrzyki z galerii:~- Wielaga, nie
 832 12|             Oczy atlety nabiegły krwią, z piersi wydobywało się głuche
 833 12|              się kroplami potu.~Wielaga z wściekłością atakował przeciwnika,
 834 12|                w dobrym stylu i zgodnie z regulaminem, podczas gdy
 835 12|                jego ręce przesunęły się z tyłu pod ramionami Włocha
 836 12|                 męką nie do zniesienia, z otwartych ust po wysuniętym
 837 12|                 zapaśnicy podnieśli się z dywanu.~Wielaga kłaniał
 838 12|                mistrza Polski, Wielagi, z mistrzem Włoch, Tracco,
 839 12|              Wielaga zwyciężył!~- Precz z Italiańcem!~Wreszcie pozwolono
 840 12|            wierzyć, jak takiemu bubkowi z gwizdkiem.~Cyrk zatrząsł
 841 12|             Przewodniczący podniósł się z miejsca i zawołał:~- W zapasach
 842 12|                    Efekt był kolosalny. Z galerii podniósł się istny
 843 12|                 i powiedział:~- Chodźmy z tej budy, bo mnie szlag
 844 13|           latarń stały śpiące kamienice z czerwonej cegły. Z rzadka
 845 13|            kamienice z czerwonej cegły. Z rzadka rozlegały się kroki
 846 13|            strony ulicy Żelaznej. Jeden z oczekujących w bramie przykucnął
 847 13|            wargę. Jednocześnie otrzymał z tyłu uderzenie w głowę i
 848 13|          Okropny ból poderwał leżącego. Z nieprawdopodobną, jak na
 849 13|               krzyczał ten bez przerwy. Z daleka na rogu ulicy przystanął
 850 13|                 Pewno pijak.~Zeskoczyli z rowerów i od razu po kałuży
 851 13|                 po kałuży krwi poznali, z czym mają do czynienia.~-
 852 13|               nie da mu spać po nocach.~Z drugiej strony świadomość
 853 13|              silniejszym od obaw, które z biegiem czasu malały do
 854 13|                 Zamknął za sobą drzwi l z tajemniczym uśmiechem powiedział:~-
 855 13|           zbladł jak płótno. Zerwał się z miejsca i, drżąc na całym
 856 13|                 jest, panie prezesie? - z niepokojem zapytał Krzepicki.
 857 13|             wyrzucając sepleniące słowa z niesłychaną szybkością.~
 858 13|              zysków, jakie obaj osiągną z uzyskania przez Koborowo
 859 13|               jemu, Leonowi Kunickiemu, z powodu tamtego procesu nie
 860 13|               złoty, niechże pan pogada z ministrem komunikacji! Poty
 861 13|             głowę.~Wejście Krzepickiego z korespondencją przerwało
 862 13|               jego wymowy. Pożegnał się z Dyzmą, zamawiając się na
 863 13|               trzeciej, gdy obaj wyszli z banku i wsiedli do samochodu.~- "
 864 13|                 zanim nie porozumie się z odnośnym departamentem swego
 865 13|            szczęściu we dwoje.~W jednym z listów znalazł wzmiankę
 866 13|                znalazł wzmiankę o żalu, z jakim porzuci Koborowo,
 867 13|                 ręce i otworzył biurko. Z paczki papierów wyjął drukowany
 868 13|            wesoło, zdejmując ubranie, i z rozmachem położył się do
 869 13|               emocjonujące.~I nagle, ni z tego, ni z owego, w tej
 870 13|                  I nagle, ni z tego, ni z owego, w tej samej chwili,
 871 13|                pidżamy o abażur i lampa z łoskotem spadła na ziemię.~
 872 13|              krew zbiegła się do serca, z krtani wyrwał się przeraźliwy,
 873 13|            progu sypialni stanął Ignacy z rewolwerem w ręku.~- Co
 874 14|              znam go, ale podobno można z nim gadać. Zresztą minister
 875 14|                 panie Nikodemie, pan mi z nieba spadł.~- Staram się,
 876 14|            fotelu.~- Chyba - powiedział z namysłem - chyba jakie pięć
 877 14|                 Odbijemy to sobie i tak z ładnym procentem, he, he,
 878 14|                 się już do tego stopnia z grubszymi kwotami, że nie
 879 14|               życia.~Tym razem pojechał z Kunickim na śniadanie, podczas
 880 14|            prezesiunio" musi omówić już z naczelnikiem Czerpakiem,
 881 14|           załatwimy tę transakcję tylko z tego powodziku, że mamy
 882 14|             historycznych.~Pani Czarska z tej racji uważała za swój
 883 14|               nawet często, przychodząc z pustymi żołądkami, a wychodząc
 884 14|          pustymi żołądkami, a wychodząc z dobrze naładowanymi i niosąc
 885 14|               wyrazić szczere oburzenie z powodu zapoznania tak świetnego
 886 14|              literatami sporo młodzieży z arystokracji.~Gdy Nikodem
 887 14|              też niemal wszystkie panie z owej diabelskiej nocy.~Jedyną
 888 14|              wręcz bał się.~Powitano go z radością, lecz i z szacunkiem.~
 889 14|          Powitano go z radością, lecz i z szacunkiem.~Szczególniej
 890 14|          szacunkiem.~Szczególniej panie z Loży Gwiazdy Trzypromiennej
 891 14|             Loży Gwiazdy Trzypromiennej z panią Lalą Koniecpolską
 892 14|        Koniecpolską na czele witały się z nim w ten sposób, że uczuł
 893 14|            wobec czego zwolniony został z wysłuchania cytat wiekopomnych
 894 14|                Dyzmie zaznajomienie się z podobno niezwykle ciekawym
 895 14|                 Liczkowskim. Liczkowski z miejsca zagadał Nikodema
 896 14|                lecz zdając sobie sprawę z tego, że należy przyznać
 897 14| bezceremonialnie wziął Dyzmę za guzik i z niezwykłą swadą zaczął mu
 898 14|            znalazł możność wyrwania się z rozmowy z paru mocno starzejącymi
 899 14|          możność wyrwania się z rozmowy z paru mocno starzejącymi
 900 14|                  natychmiast skorzystał z okazji i ulotnił się bez
 901 14|                 do Krzepickiego i długo z nim rozmawiał o całej sprawie.~
 902 14|           sprawie.~Obaj byli zadowoleni z dotychczasowego jej przebiegu.
 903 14|        naczelnika Czerpaka i umówił się z nim na kolację.~Krzepicki
 904 14|                zastrzeżenia, wynikające z dawnego procesu, usunąć
 905 14|                 dawnego procesu, usunąć z widowni.~Naczelnik widocznie
 906 14|            widocznie nie znał sytuacji, z której by nie potrafił wybrnąć
 907 14|                   Rozkaz.~- Zacznie pan z nim maglować całą sprawę
 908 14|          jedenastej i pożegnasz się pan z nim, a o pierwszej zadzwonisz
 909 14|                Kunickiego i powiada, że z wszystkiego będą nici, jeżeli
 910 14|          minister stanowczo chce omówić z nim handlową stronę kwestii
 911 14|                 sam nie mógł ruszyć się z Warszawy. Już to pan, panie
 912 14|                 Niekończące się rozmowy z sekretarzem, który z zadziwiającą
 913 14|            rozmowy z sekretarzem, który z zadziwiającą skrupulatnością
 914 14|            później częste widywanie się z pogodnym jak majowy ranek
 915 14|             częstego porozumiewania się z Czerpakiem.~Nikodem w duchu
 916 14|                  że i Krzepickiemu jest z nim dobrze.~Stopniowo, systematycznie
 917 14|     niepostrzeżenie. Po każdej rozmowie z Czerpakiem zjawiał się on
 918 14|         zadzwonił telefon.~- Psiakrew - z dobrze udaną irytacją zawołał
 919 14|               nadzieje.~Głos Kunickiego z wolna przeszedł w dźwięk
 920 14|         odkładał już słuchawkę, zawołał z nieukrywaną rozpaczą:~-
 921 14|              się na krzesło i otarł pot z czoła. Sepleniąc jeszcze
 922 14|            żądają koniecznie dokumentów z procesu, że musi je dostarczyć
 923 14|          machnie się do Koborowa! Wyjął z kieszeni skórzany woreczek,
 924 14|            Nikodem po krótkiej rozmowie z sekretarzem zszedł na dół.~
 925 14|                i objaśniając, że teczka z dokumentami leży z prawej
 926 14|               teczka z dokumentami leży z prawej strony na samej górze,
 927 14|                miastem. Nikodem wydobył z kieszeni długi, wąski, stalowy
 928 14|             stalowy klucz i obejrzał go z zainteresowaniem.~- Taka
 929 14|         stłumiony okrzyk wyrwał jej się z ust. Zerwała się i podbiegła
 930 14|             swego przyjazdu i dodał, że z radością podjął się tej
 931 14|              bodaj kilka godzin spędzić z Niną.~Siadła mu na kolanach
 932 14|        tęsknocie, o miłości, o nadziei, z jaką oczekiwała tej szczęśliwej
 933 14|                   Nie znam się na tym - z powątpiewaniem powiedziała
 934 14|              śpieszyć. Nina chciała iść z nim do gabinetu męża, lecz
 935 14|              Nikodem przyglądał się jej z ukontentowaniem. Przyszło
 936 14|            wzorowy porządek. Na półkach z prawej strony starannie
 937 14|                zostały książki i teczki z papierami, na półkach z
 938 14|                 z papierami, na półkach z lewej piętrzyły się paczki
 939 14|            książka dłużników Kunickiego z dawnych jego czasów, gdy
 940 14|                teczkę i odłożył ją wraz z zieloną na stronę.~Nie zrezygnował
 941 14|                  Nie zrezygnował jednak z przeszukania innych. Rezultatem
 942 14|              kieszeni.~Pozostałe rzeczy z powrotem umieścił w kasie,
 943 14|            teczki, poszedł pożegnać się z Niną.~Czekała nań w buduarze
 944 14|        przypominając sobie plan ułożony z Krzepickim. - Kochana Nineczko,
 945 14|              nawet pytać? - powiedziała z wyrzutem.~- Bo widzisz,
 946 14|               że ty do śmierci będziesz z Kunickim, albo pobierzemy
 947 14|                 jest jasne - powiedział z wahaniem - ale będzie jasne.
 948 14|        przekupienia urzędnika w związku z dawnym procesem, zerwał
 949 14|              prezes zamierza ożenić się z panią Kunicką? Nie było
 950 14|                chyba proces taki, który z natury rzeczy byłby sensacją,
 951 14|                 Panie prezesie - zaczął z namysłem - byłoby jedno
 952 14|         namysłem - byłoby jedno wyjście z sytuacji...~- Jakie?...~-
 953 14|          gdybyśmy spróbowali ułożyć się z Kunickim?...~- Ułożyć się?~-
 954 14|            dniach wybieram się do niego z pewną małą prośbą.~- Chętnie
 955 14|          najmniejszym drobiazgu i Dyzma z podziwem słuchał przyznając
 956 14|                 znaczy?~- Niby co?~- No z tą audiencją u ministra!
 957 14|                 tak... Może przyjechała z panem?~- Nie, została w
 958 14|               opiewają na taką sumę, że z nawiązką pokrywają całą
 959 14|              Trzęsąc się całym ciałem i z trudnością łapiąc oddech,
 960 14|          widzieli, że ci klucz dawałem. Z wolna, bratku! Nina też
 961 14|              Proszę nałożyć palto i iść z nami.~- Ja? Aresztowany?
 962 14|               niej rozpuścić się. Wyjął z kredensu karafkę z wódką,
 963 14|                Wyjął z kredensu karafkę z wódką, na talerz nałożył
 964 15|                 generała Jarzynowskiego z powodu jego drwiącej miny,
 965 15|               by potrzebował liczyć się z tym faktem. Wolał jednak
 966 15|             Wolał jednak nie stykać się z Terkowskim i z tego względu,
 967 15|               stykać się z Terkowskim i z tego względu, że z napomknień
 968 15|         Terkowskim i z tego względu, że z napomknień pań "pątniczek"
 969 15|               premiera ma jakiś związek z "wtajemniczonymi", których
 970 15|               zapchany był paltami, zaś z sąsiednich pokojów buchał
 971 15|                Generałostwo powitali go z atencją i wprowadzili do
 972 15|                 dama kwadratowej tuszy, z obnażonymi rękoma, przypominającymi
 973 15|                zasiadała do fortepianu. Z konieczności zatrzymał się
 974 15|          manewrować, by nie spotkać się z Terkowskim, co przy tej
 975 15|            będzie szukał zetknięcia się z Dyzmą.~Jakież jednak było
 976 15|         generała.~Tam Terkowski wydobył z kieszeni ogromną złotą papierośnicę
 977 15|         Odświeżyłem się tam gruntownie.~Z salonu buczał fortepian,
 978 15|                salonu buczał fortepian, z sąsiedniego pokoju dolatywały
 979 15|                 Terkowski roześmiał się z wyraźną ironią.~- A on dobrze
 980 15|          strzepnął flegmatycznie popiół z papierosa.~- Ach, naturalnie -
 981 15|                  Mściwa jucha. I sprawa z nim to nie z takim Boczkiem...~
 982 15|            jucha. I sprawa z nim to nie z takim Boczkiem...~Wzdrygnął
 983 15|              się może zrobić... To i co z tego?...~Terkowski raz wpadłszy
 984 15|             Łyskowa już nie da się zbić z tropu. A jak Windera nie
 985 15|              nie zechciałby się dzielić z kimkolwiek posiadaną przewagą.
 986 15|                Oczywiście na małżeństwo z Niną krzyżyk. Kunickiego
 987 15|                 wypuścić i pogodzić się z nim jakoś... Żeby nie skarżył...~-
 988 15|                   odezwał się szorstko.~Z panią Koniecpolską była
 989 15|              każdemu potrafi dać radę - z przekonaniem powiedziała
 990 15|              jak pies... Chce człowieka z błotem zmieszać, wygryźć...
 991 15|                 ta przysadkowata małpa, z tym całym poważnym, jak
 992 15|             głosem, pyta się, co zrobić z takim potentatem jak Terkowski.
 993 15|                Jak się Terkowski zwącha z Winderem... Chyba żeby Terkowskiego
 994 15|              ciężkiej cholery! - rzucił z gorzkim szyderstwem.~- Kiedy? -
 995 15|                i dziś, cha, cha, cha... Z pani to wesoła kobita! No,
 996 15|            sobie głowy bajkami. Więc co z tym misterium?~Panie kategorycznie
 997 15|                zalania robaka" pojechał z Waredą do "Oazy", a wróciwszy
 998 15|                od tego, że panna Stella z panią Lalą Koniecpolska
 999 15|              zakonspirować "misterium". Z tego powodu cała ciężka
1000 15|             niego samego.~Po części był z tego zadowolony, gdyż mniej