Rozdzial

   1 1 |               i podchodząc do stolika, na którym pół-siedział gruby
   2 1 |            kędzierzawym i rozdzielonym na środku głowy, wąskim ustom
   3 1 |       właściciel restauracji. Kandydat na fordansera obrzucił smutnym
   4 1 |             innej roboty.~Zawrócił się na pięcie i poszedł do bufetu.
   5 1 |            zamykał fortepian.~Kandydat na fordansera leniwie przerzucił
   6 1 |           przez ramię płaszcz, wcisnął na czoło kapelusz i ruszył
   7 1 |           wolnym krokiem ku Łazienkom. Na rogu Pięknej zatrzymał się,
   8 1 |             resztę i bezmyślnie stanął na przystanku tramwajowym.
   9 1 |               Jakiś staruszek, wsparty na kiju, rzucił nań spojrzenie
  10 1 |                kilkudziesięciu kartek, na których kwitują odbiorcy
  11 1 |               zanim został urzędnikiem na poczcie w Łyskowie. Tylko
  12 1 |         dziewiątka" i chłopak wskoczył na tylną platformę jeszcze
  13 1 |              sucho - pomyślał kandydat na fordansera, przyglądając
  14 1 |                się po stopniu, i spadł na jezdnię. Kandydat na fordansera
  15 1 |             spadł na jezdnię. Kandydat na fordansera podniósł białą
  16 1 |         zaledwie kilkadziesiąt kroków.~Na tablicy lokatorów przy nazwisku
  17 1 |                pierwsze piętro. Wszedł na schody i zadzwonił, raz,
  18 1 |                pół godziny, nim dotarł na ulicę Łucka. Po skrzypiących
  19 1 |           drewnianych schodach dobrnął na czwarte piętro i nacisnął
  20 1 |               kapelusz, powiesił palto na gwoździu i usiadł przy oknie.~-
  21 1 |             bruki zbija, mówiłam panu. Na wsi, na prowincji o chleb
  22 1 |           zbija, mówiłam panu. Na wsi, na prowincji o chleb łatwiej.
  23 1 |            zamknięto bar "Pod Słońcem" na Pańskiej, gdzie jeszcze
  24 1 |             dziennie i kolację, grając na mandolinie. Prawda, później
  25 1 |             kartofli i stawiając sagan na ogniu zaczęła:~- Bo tu,
  26 1 |                w tygodniu robi, ledwie na żarcie starczy, a ichny
  27 1 |                 Jak gościa ze dwa razy na tydzień nie złapie...~-
  28 1 |    prześladował go jakiś pech. Nigdzie na dłużej miejsca zagrzać nie
  29 1 |         telegraficznego i jedyny awans na frajtra. Znowu poczta w
  30 1 |               ustach poza papierosami, na które chował ostatnie grosze.~
  31 1 |        Nikodema Dyzmy pozbawioną była, na szczęście, elementu wyobraźni.
  32 1 |                strojem wiązał nadzieję na łatwy chleb fordansera i
  33 1 |               łatwy chleb fordansera i na radykalną poprawę swoich
  34 1 |              przekonał się, że nikt go na fordansera nie weźmie, bez
  35 1 |             Widocznie miała dziś wyjść na wieczór, bo siedziała przy
  36 1 |         malowała się. Że zaś siedziała na jego walizie, Dyzma, nie
  37 1 |           Nikodem istotnie nie zwracał na nią uwagi, chyba o tyle
  38 1 |            Mańka ubrała się, narzuciła na ramiona chustkę, i stanąwszy
  39 1 |              pięćdziesiąt złotych. Sam na Kiercelaku zapłacił siedemdziesiąt.
  40 1 |               zapłacił siedemdziesiąt. Na lakierkach też przyjdzie
  41 1 |               się Walentowa - pan musi na bal pójdzie czy do ślubu.~
  42 1 |                do odgrzewania kartofli na kolację i izbę znowu napełnił
  43 1 |              Walenty - co pan, idziesz na Kiercelak?~- Na Kiercelak.~-
  44 1 |                idziesz na Kiercelak?~- Na Kiercelak.~- Dyć dziś sobota.
  45 1 |           pieniądze.~Smalec skwierczał na patelni. Nikodem przełknął
  46 1 |           wyjął z koperty i przeczytać Na samym dole uderzył niespodziewanie
  47 1 |                  ordery."~Rzucił okiem na frak. Raut... Jedzenie,
  48 1 |             wyrzucą za drzwi. Zresztą, na pewno tyle ludzi tam będzie...~
  49 1 |             książki. Nieraz też trafił na opis balów i rautów, urządzanych
  50 1 |          książki opisywały prawdę - że na takich wielkich przyjęciach
  51 1 |           koszulę.~- A nie mówiłam, że na wesele idzie - powiedziała
  52 1 |        Walentowa. Jej mąż obejrzał się na sublokatora i mruknął:~-
  53 1 |              drogą. Skręcił w Żelazną, na rogu Chłodnej zawrócił w
  54 1 |            bramach stały lub siedziały na wyniesionych z mieszkania
  55 1 |              kobiety starsze z dziećmi na rękach.~- Fajerant - pomyślał
  56 1 |           Fajerant - pomyślał Dyzma.~ ~Na Elektoralnej również tłumy:
  57 1 |           dotarł do placu Teatralnego, na ratuszowej wieży było już
  58 1 |          Proszę, pan będzie łaskaw, tu na razie przekąski.~Nie dokończył
  59 1 |              kącie. Trzymał się jednak na wodzy, obserwował.~Wreszcie
  60 1 |            zdołał opanować swój gniew, na pewno zmitygowałby jego
  61 1 |            nawet przerażenie. Spojrzał na podłogę i zaczął przepraszać,
  62 1 |               dopiero, gdy znalazł się na uboczu. Nagle zrozumiał,
  63 1 |              Dyzmie wystąpiły rumieńce na policzkach.~- Aha - pomyślał -
  64 1 |         jeszcze teraz krew pana zalewa na wspomnienie tego cymbała.
  65 1 |                a pułkownikiem musi być na pieńku.~- Głupstwo - rzekł -
  66 1 |              pan prosi szanownego pana na sekundkę.~Nie było rady.
  67 1 |         szanownego pana w zeszłym roku na zjeździe przemysłowców w
  68 1 |           jestem prowincjonałem, u nas na wsi to tak wszystko, proszę
  69 1 |        szanowny pan tylko zechciał tak na przykład przedstawić mnie
  70 1 |               mnie przedstawi, jak pan na przykład powie panu ministrowi: "
  71 1 |                stary, dobry znajomy.~ ~Na twarzy ministra wyraziło
  72 1 |              jednak nawet chwili czasu na odpowiedź, gdyż Kunicki,
  73 1 |             umie cenić wielkie zasługi na tym polu, że nie wszyscy,
  74 1 |             jego myśli przewodnie, ale na to jest zawsze rada, że
  75 1 |             zajmować się tymi sprawami na raucie. Inaczej nie miałbym
  76 1 |                taki?~- Zawsze - odparł na wszelki wypadek Dyzma.~Raut
  77 1 |            uczestników przeszło jednak na kolację do sąsiedniej sali
  78 1 |                przyczepił się do Dyzmy na dobre. Przy stole ulokował
  79 1 |        zmęczenie i senność. Raz po raz na dobitek trzeba było pić
  80 1 |                które zaraz po powrocie na Łucka++++ rozstawi sobie
  81 1 |            stoję, w Europejskim, zaraz na pierwszym piętrze. Mam do
  82 1 |               przy dobrym winku... No? Na pół godzinki, na kwadransik.~
  83 1 |                   No? Na pół godzinki, na kwadransik.~Jednocześnie
  84 1 |              pokoju. Kunicki zadzwonił na służbę i kazał podać węgierskie.~
  85 1 |             węgierskie.~W tymże czasie na dole kołowrotek oszklonych
  86 1 |                i strojne damy. Stojący na skraju chodnika szwajcar
  87 1 |         oświadczył nieco chwiejący się na nogach pułkownik - nazywa
  88 1 |            motor, trzasnęły drzwiczki. Na chodniku pozostał pułkownik.~-
  89 2 |                         Rozdział drugi~Na stole stała lampa z zielonym,
  90 2 |               i tak senny, że zasnąłby na pewno, słuchając tego monotonnego
  91 2 |                tego monotonnego głosu, na który jak drobniutkie paciorki
  92 2 |               jak drobniutkie paciorki na cieniutką niteczkę szybko
  93 2 |              jakichś ludzkich warunków na drzewo z lasów państwowych -
  94 2 |              draba Olszewskiego wylać, na jego miejsce do Dyrekcji
  95 2 |           gotóweczką! Jak Boga kocham! Na koszta dziesięć do rączki,
  96 2 |              on, Nikodem Dyzma, choćby na głowie się postawił, zrobić
  97 2 |     zadenuncjuje go w policji. Może da na odczepnego z pięćdziesiąt
  98 2 |            stosunki i wpływy, wyrzucił na to masę pieniędzy, strawił
  99 2 |       przyjedzie do mnie, do Koborowa, na kilka tygodni. Wypocznie
 100 2 |             konna jazda, mam motorówkę na jeziorze... A i przyjrzy
 101 2 |              rozczarowania i zdumienia na twarzy staruszka, ten jednak
 102 2 |                Pensje urzędnicze nawet na dygnitarskich szczeblach
 103 2 |              sam przez trzy lata byłem na państwowej służbie.~Nagle
 104 2 |            szanowny, nie gniewajże się na moją śmiałość, ale co by
 105 2 |     potrafiłbym. Zupełnie nie znam się na tym - powiedział szczerze
 106 2 |               tym zapozna. Zresztą tam na miejscu to już jakoś ja
 107 2 |             nie bardzo orientując się, na co się zgadza.~- A pensja,
 108 2 |           uśmiechnięty, nie przestając na chwilę seplenić, wydobył
 109 2 |                mu się zdarzyło stracić na dobrze wybranych i błyskawicznie
 110 2 |               kilka minut później, gdy na korytarzu ucichły kroki
 111 2 |         oddalającego się Dyzmy, stanął na środku pokoju i zatarł ręce.~
 112 2 |            ręce.~Zaczynało już świtać. Na seledynowym kloszu nieba
 113 2 |             nań jakieś szczęście, lecz na czym polegało, co oznaczało,
 114 2 |         kiszonym ogórkiem. Przyszło mu na myśl, że to niedziela i
 115 2 |               rzędu warował, jak pies, na ulicy i grosza nie widział,
 116 2 |                  kalosz!~Zawróciła się na pięcie i ruszyła wolnym
 117 2 |                pieniądze i rozłożył je na stole.~- Zobacz - powiedział
 118 2 |                 wyszeptała - chodziłeś na "mokrą robotę"? Skinął głową.~
 119 2 |             domu. A to masz dla ciebie na sukienkę.~Położył przed
 120 2 |           Dziewczyna zarzuciła mu ręce na szyję i raz po raz zaczęła
 121 2 |               zmiana, wstydził się, że na nią właściwie nie zasłużył.
 122 2 |           Mańka - rzekł, gdy wchodzili na schody - tylko w domu ani
 123 2 |             teraz będę musiał wyjechać na jakiś czas, żeby, rozumiesz...
 124 2 |              razem z Mańką nie zrobiło na Barcikach żadnego wrażenia.
 125 2 |            Walenty.~- Nie w Warszawie. Na prowincji.~- Nie mówiłam -
 126 2 |             pokiwała głową Walentowa - na prowincji zawsze o zarobek
 127 2 |              sublokator postawił wódkę na oblanie nowego zajęcia.~
 128 3 |                garnitury, które leżały na nim prawie dobrze. Poza
 129 3 |             sobie, że odprowadzi Dyzmę na dworzec, teraz tak onieśmielona
 130 3 |       wychodził, wybiegła tylko za nim na schody i gorąco wycałowała.
 131 3 |               siebie. Później można by na procenty chociażby pożyczać
 132 3 |               jak najdłużej i mieć się na baczności, żeby się nie
 133 3 |              później przy malowniczym, na wpół zrujnowanym młynie
 134 3 |             młynie wodnym wyginała się na obłym mostku i skręcała
 135 3 |               się długa aleja klonowa, na końcu której leżał strzelisty
 136 3 |          półkrąg obok gazonu i stanęło na podjeździe. W otwartych
 137 3 |          ruchliwy jak rtęć, rzucił się na przyjezdnego z uściskami
 138 3 |                 po którym zrobił pauzę na odpowiedź, było: "czy drogi
 139 3 |            pięknie urządzonych pokojów na parterze. Wyjaśniono mu
 140 3 |                 ma stąd wprost wyjście na taras, do łazienki zaś ma
 141 3 |                zmęczony i zechce wyjść na śniadanie do jadalni, i
 142 3 |             łaźnia. Ostatnio zresztą i na łaźnię nie mógł sobie pozwolić.
 143 3 |             manipulował, zanim znalazł na dnie łańcuszek, po pociągnięciu
 144 3 |            Dyzmę, a zasługujący raczej na miano sali, cały wyłożony
 145 3 |        Nikodemie, obejrzeć inne pokoje na parterze, bo piętro, hę,
 146 3 |              dla architekta, a kończąc na najmniejszym mebelku.~Wziął
 147 3 |                co to nadawał się chyba na rozbiórkę, zrujnowane zabudowania
 148 3 |              ciężkim trudem postawione na, panie kochany, nogi.~Szli
 149 3 |             pieniądze. Dyzmie przyszło na myśl, że gdyby ziemia się
 150 3 | bezceremonialnie, że aż się zdetonował~Na szczęście nic nie potrzebował
 151 3 |         córkami, chociaż nie wyglądały na siostry. Blondynka, aczkolwiek
 152 3 |           Nigdy dotąd me zwrócił uwagi na uszy ludzi, z którymi się
 153 3 |                się pauza wystarczająca na odezwanie się blondynki:~-
 154 3 |                odparł po prostu Dyzma. Na twarz blondynki buchnęły
 155 3 |              niewieścia. Ja tu, panie, na głowie stawałem, żeby mojej
 156 3 |        podkładów są rzeczy ważniejsze. Na przykład kwestia otrzymania
 157 3 |            zanim Nikodem zdołał pojąć, na czym właściwie ten konflikt
 158 3 |             Jadł mało, by nie wyglądać na żarłoka, a teraz był głodny.
 159 3 |              rodzaj eleganckiej biedki na dwóch kołach, z parą gniadych
 160 3 |                 Usadowili się wygodnie na miękkich poduszkach i Kunicki
 161 3 |            Kunicki. - Kupiłem tę parkę na wystawie rolniczej w Lublinie.
 162 3 |          powtórzył Kunicki - ceny lecą na łeb, na szyję. Za dwa miesiące
 163 3 |            Kunicki - ceny lecą na łeb, na szyję. Za dwa miesiące będziemy
 164 3 |                dodać, żeby me wyglądać na naiwnego. Toteż powiedział,
 165 3 |              Toteż powiedział, ot tak, na wszelki wypadek:~- Zboże
 166 3 |             Czy to już postanowione?~- Na razie projekt...~- Kochany
 167 3 |          ratowanie rolnictwa, przecie, na miły Bóg, cały dobrobyt
 168 3 |              dobrobyt kraju opiera się na rolnictwie. Do diabła, u
 169 3 |               Obligacje zbożowe choćby na sto milionów złotych. Płacić
 170 3 |            oprocentowanymi, przypuśćmy na pięć od sta, nawet cztery
 171 3 |              sposób państwo wstrzyknie na rynek wewnętrzny nowych
 172 3 |               która wpłynie zbawiennie na naszą katastrofalną ciasnotę
 173 3 |              Mówiliśmy już z nim wiele na ten temat i kto wie... Urwał,
 174 3 |            wśród wysokopiennych sosen.~Na obszernej polanie piętrzyły
 175 3 |      trudnościach w uzyskaniu pozwoleń na wyręby we własnym lesie,
 176 3 |                 Wszystko to waliło się na jego świadomość coraz gwałtowniejszą
 177 3 |                 Czuł się jak człowiek, na którego wywrócono stóg siana.
 178 3 |                logicznie, i nastawiony na dobry i stały dochód. Jeżeli
 179 3 |              Dyzma przy czarnej kawie, na którą przeszli do gabinetu,
 180 3 |              pan łaskawie zwróci uwagę na daty w korespondencji z
 181 3 |            zdjął buty i rozciągnął się na kanapie, lecz zasnąć me
 182 3 |                sąsiedniego gabineciku. Na biurku leżała cała plika
 183 3 |                 że może otworzyć drzwi na taras i wyjść do parku.~
 184 3 |                w oku. Tuż za nim biegł na krzywych nóżkach miniaturowy
 185 3 |        pogardliwy wyraz rysów stanowił na niej taki sam kontrast,
 186 3 |            usiadł. Ten hrabia sprawiał na nim jakieś niesamowite wrażenie,
 187 3 |      Kunickiego?~Ponimirski zerwał się na równe nogi, jak ugodzony
 188 3 |            hrabia. - Ja wiem! Zresztą, na pewno Kunik uprzedził pana.
 189 3 |           bardzo"? Panie, jak tam panu na przezwisko, podoba mi się,
 190 3 |               wypadkach... Zresztą pan na pewno nie rozumie po angielsku?...~-
 191 3 |             mają. Żegnam.~Zawrócił się na pięcie i poszedł elastycznym
 192 3 |             głośno Dyzma, gdy zniknęli na zakręcie. - Na pewno wariat,
 193 3 |                zniknęli na zakręcie. - Na pewno wariat, ale naopowiadał
 194 4 |              się z przyjemnością.~Idąc na przedzie z mężem, postukującym
 195 4 |            klomby, gdzieniegdzie tylko na tle ciemniejszego szafiru
 196 4 |         kobiety kwiatów, odparł jednak na wszelki wypadek:~- Czasami.~-
 197 4 |              rzeczywiście, wygląda pan na... Aha, pan gra w bilard?~-
 198 4 |       roześmiał się.~- Ja nie liczyłem na to wcale.~- To świetnie.
 199 4 |            sepleniąc mocno.~Pani Nina, na twarzy której odbiło się
 200 4 |         tendencja, hossa, ekwiwalent - na czoło Dyzmy wystąpił kroplisty
 201 4 |            zrywał się znowu.~- Nie, to na nic, łeb mi pęknie, a nic
 202 4 |              pomogło. Całą noc spędził na wertowaniu papierów i jedynym
 203 4 |              zapytała pani Nina.~- Jak na pierwszy raz, bardzo pięknie.~-
 204 4 |              niemożliwe, one stoją nie na jednej linii.~- Właśnie -
 205 4 |                sztuka karambolu polega na tym, że moja bila, uderzając
 206 4 |              gładką skórę. Przyszło mu na myśl, że te ręce na pewno
 207 4 |        Przyszło mu na myśl, że te ręce na pewno nic nigdy nie robiły. -
 208 4 |                zasłużyłam w zupełności na tę gryzącą ironię.~Dyzma
 209 4 |        powiedzieć.~- Tylko tyle? No, a na przykład mnie co by pan
 210 4 |          zaszczycił mnie ubiegłej zimy na Riwierze tym samym komplementem.~-
 211 4 |           dodał głośno:~- Nie znam się na malarstwie. Nigdy się tym
 212 4 |             odłożyła kij i orzekła, że na dziś ma dość bilardu.~-
 213 4 |               nie rozumiał, mógł wykuć na pamięć. Orka, bo orka, ale
 214 4 |           zawsze udać chorego i me iść na lekcje... A tu nie ma żadnej
 215 4 |            Zawsze można odwlec wylanie na parę dni... może nawet na
 216 4 |              na parę dni... może nawet na parę tygodni...~To jest
 217 4 |              przyszedł lokaj prosić go na obiad, Dyzma miał już gotowy
 218 4 |            kolacji zacznie się skarżyć na ból, a jutro wcale nie wstanie
 219 4 |            pana domu wpływała dodatnio na usposobienie pań. Rozmawiano
 220 4 |             tak? To szkoda. Ja cierpię na reumatyzm, a to chyba choroba
 221 4 |             została nabyta po męsku.~- Na wojnie - odparł Nikodem.~-
 222 4 |           reumatyzm zostawiła mi wojna na pamiątkę.~- No i na pewno
 223 4 |              wojna na pamiątkę.~- No i na pewno ordery? - zapytała.~
 224 4 |            mnie starszym szeregowcem i na pewno doszedłbym aż do generalskiej
 225 4 |       prawdziwy mężczyzna może znaleźć na wojnie środowisko pobudzające
 226 4 |             jest urok, który zwłaszcza na kobiety działa silnie. Kasia
 227 4 |             wzruszyła ramionami.~- Nie na wszystkie.~- Kobiety - powiedział
 228 4 |         Kobiety - powiedział Nikodem - na ogół wolą brutalną siłę
 229 4 |         pobliżu nie ma, otworzył drzwi na taras i wybrał aleję, która
 230 4 |             doskonale. Zeskoczył lekko na ziemię i skinął Dyzmie głową.~-
 231 4 |         Zdziwił się pan, że siedziałem na drzewie?~- Nie, dlaczego...~-
 232 4 |                Dziwne. Nie wygląda pan na Nikodema. Ale mniejsza o
 233 4 |             mój Brutus też nie wygląda na Brutusa, a ja na Żorża.
 234 4 |               wygląda na Brutusa, a ja na Żorża. Powiadasz pan, że
 235 4 |              że ten łajdak wyjechał?~- Na jeden dzień.~- Pewno jakiś
 236 4 |                  Jak to fikcyjną? Taką na niby?~- Nie wiem, nie znam
 237 4 |                 Nie wiem, nie znam się na tym. Dość że zrobił jakieś
 238 4 |                jego żoną, on przepisze na nią tytuł własności Koborowa
 239 4 |        wycyganił od Niny jakieś weksle na ogromną sumę i plenipotencję.
 240 4 |               ma pełnię władzy.~- A co na to mówi jego córka?~- Ta
 241 4 |                 Gdy usadowił się znowu na ławce, powiedział pouczająco:~-
 242 4 |          kolegę, chociaż wyglądasz pan na szewca, ale ciotka tak pragnie
 243 4 |             psa. Do widzenia.~Gwizdnął na ratlerka i jednym susem
 244 4 |             jakichś korzyści?...~Dyzma na razie nie widział jeszcze
 245 4 |               jest prawdą.~Przyszło mu na myśl, że gdyby się zarzuty
 246 4 |         interesy zatrzymały go jeszcze na jeden dzień.~Wiadomość ta
 247 4 |                gdy reumatyzm przyjdzie na cały dzień przed konferencją
 248 5 |              się z przyjemnością.~Idąc na przedzie z mężem, postukującym
 249 5 |            klomby, gdzieniegdzie tylko na tle ciemniejszego szafiru
 250 5 |         kobiety kwiatów, odparł jednak na wszelki wypadek:~- Czasami.~-
 251 5 |              rzeczywiście, wygląda pan na... Aha, pan gra w bilard?~-
 252 5 |       roześmiał się.~- Ja nie liczyłem na to wcale.~- To świetnie.
 253 5 |            sepleniąc mocno.~Pani Nina, na twarzy której odbiło się
 254 5 |         tendencja, hossa, ekwiwalent - na czoło Dyzmy wystąpił kroplisty
 255 5 |            zrywał się znowu.~- Nie, to na nic, łeb mi pęknie, a nic
 256 5 |              pomogło. Całą noc spędził na wertowaniu papierów i jedynym
 257 5 |              zapytała pani Nina.~- Jak na pierwszy raz, bardzo pięknie.~-
 258 5 |              niemożliwe, one stoją nie na jednej linii.~- Właśnie -
 259 5 |                sztuka karambolu polega na tym, że moja bila, uderzając
 260 5 |              gładką skórę. Przyszło mu na myśl, że te ręce na pewno
 261 5 |        Przyszło mu na myśl, że te ręce na pewno nic nigdy nie robiły. -
 262 5 |                zasłużyłam w zupełności na tę gryzącą ironię.~Dyzma
 263 5 |        powiedzieć.~- Tylko tyle? No, a na przykład mnie co by pan
 264 5 |          zaszczycił mnie ubiegłej zimy na Riwierze tym samym komplementem.~-
 265 5 |           dodał głośno:~- Nie znam się na malarstwie. Nigdy się tym
 266 5 |             odłożyła kij i orzekła, że na dziś ma dość bilardu.~-
 267 5 |               nie rozumiał, mógł wykuć na pamięć. Orka, bo orka, ale
 268 5 |           zawsze udać chorego i me iść na lekcje... A tu nie ma żadnej
 269 5 |            Zawsze można odwlec wylanie na parę dni... może nawet na
 270 5 |              na parę dni... może nawet na parę tygodni...~To jest
 271 5 |              przyszedł lokaj prosić go na obiad, Dyzma miał już gotowy
 272 5 |            kolacji zacznie się skarżyć na ból, a jutro wcale nie wstanie
 273 5 |            pana domu wpływała dodatnio na usposobienie pań. Rozmawiano
 274 5 |             tak? To szkoda. Ja cierpię na reumatyzm, a to chyba choroba
 275 5 |             została nabyta po męsku.~- Na wojnie - odparł Nikodem.~-
 276 5 |           reumatyzm zostawiła mi wojna na pamiątkę.~- No i na pewno
 277 5 |              wojna na pamiątkę.~- No i na pewno ordery? - zapytała.~
 278 5 |            mnie starszym szeregowcem i na pewno doszedłbym aż do generalskiej
 279 5 |       prawdziwy mężczyzna może znaleźć na wojnie środowisko pobudzające
 280 5 |             jest urok, który zwłaszcza na kobiety działa silnie. Kasia
 281 5 |             wzruszyła ramionami.~- Nie na wszystkie.~- Kobiety - powiedział
 282 5 |         Kobiety - powiedział Nikodem - na ogół wolą brutalną siłę
 283 5 |         pobliżu nie ma, otworzył drzwi na taras i wybrał aleję, która
 284 5 |             doskonale. Zeskoczył lekko na ziemię i skinął Dyzmie głową.~-
 285 5 |         Zdziwił się pan, że siedziałem na drzewie?~- Nie, dlaczego...~-
 286 5 |                Dziwne. Nie wygląda pan na Nikodema. Ale mniejsza o
 287 5 |             mój Brutus też nie wygląda na Brutusa, a ja na Żorża.
 288 5 |               wygląda na Brutusa, a ja na Żorża. Powiadasz pan, że
 289 5 |              że ten łajdak wyjechał?~- Na jeden dzień.~- Pewno jakiś
 290 5 |                  Jak to fikcyjną? Taką na niby?~- Nie wiem, nie znam
 291 5 |                 Nie wiem, nie znam się na tym. Dość że zrobił jakieś
 292 5 |                jego żoną, on przepisze na nią tytuł własności Koborowa
 293 5 |        wycyganił od Niny jakieś weksle na ogromną sumę i plenipotencję.
 294 5 |               ma pełnię władzy.~- A co na to mówi jego córka?~- Ta
 295 5 |                 Gdy usadowił się znowu na ławce, powiedział pouczająco:~-
 296 5 |          kolegę, chociaż wyglądasz pan na szewca, ale ciotka tak pragnie
 297 5 |             psa. Do widzenia.~Gwizdnął na ratlerka i jednym susem
 298 5 |             jakichś korzyści?...~Dyzma na razie nie widział jeszcze
 299 5 |               jest prawdą.~Przyszło mu na myśl, że gdyby się zarzuty
 300 5 |         interesy zatrzymały go jeszcze na jeden dzień.~Wiadomość ta
 301 5 |                gdy reumatyzm przyjdzie na cały dzień przed konferencją
 302 6 |             rozpartego w nim pasażera.~Na jednym z takich postojów
 303 6 |            Przełęskiej. Wziął ten list na wszelki wypadek i teraz
 304 6 |              mogę zaufać, chociaż może na to nie wygląda, jako dżentelmenowi
 305 6 |          ustaliła, że nie jestem chory na umyśle i mogę być sądownie
 306 6 |               Ciocia wie, poluję tylko na szlachetną zwierzynę, którą
 307 6 |                więzieniu, w czym liczę na Kochaną Ciocię, gdyż po
 308 6 |         poniekąd także i sprawą Cioci, na co liczę bardzo, kończąc
 309 6 |              dobre pół godziny strawił na wertowanie listu. Ucieszyło
 310 6 |                był jeszcze zdecydowany na pójście do tej pani Przełęskiej.
 311 6 |              Jeżeli tedy zdobędzie się na wizytę u pani Przełęskiej,
 312 6 |              zachodzie słońca i, jakby na spotkanie Dyzmy, szeregi
 313 6 |               myśli. Zaraz też wyszedł na miasto.~Z Ministerstwa Spraw
 314 6 |                dziesiąta i Dyzma wpadł na pomysł, by zaraz pojechać
 315 6 |               i w pół godziny byli już na miejscu. Willę "Haiti" odszukali
 316 6 |         obszernym tarasem, wychodzącym na ogród, a widocznym przez
 317 6 |              żelazną koronkę sztachet. Na tarasie siedział jakiś pan
 318 6 |        natomiast, chociaż odpowiedział na ukłon, przyglądał się przybyłemu
 319 6 |           panie pułkowniku, siedziałem na wsi. Ale wczoraj przyjechałem
 320 6 |               będę dziś miał kaca, ale na szczęście czuję się świetnie.~
 321 6 |        wczorajszą libację.~- Powiadam: na szczęście - objaśnił - gdyż
 322 6 |          kocham. Bestia, że dostał się na stanowisko szefa gabinetu
 323 6 |          pułkownik. - No przecież jest na zjeździe w Budapeszcie.~-
 324 6 |             wspomina...~Dyzma spojrzał na pułkownika z nieukrywanym
 325 6 |           ciężki kryzys w rolnictwie i na to nie ma rady. A szkoda
 326 6 |            brat łata.~Rozmowa przeszła na temat interesów Dyzmy i
 327 6 |               pokoju i pułkownik wpadł na pomysł, by gościa poczęstować
 328 6 |                 Musiał znać się dobrze na motorach, bo wszczął z szoferem
 329 6 |              że spotkają się wieczorem na kolacji w "Oazie".~- Tam
 330 6 |             kazał szoferowi przyjechać na dziesiątą wieczorem. Sam
 331 6 |           zrobić z czasem, lecz nic mu na myśl nie przychodziło. W
 332 6 |       administratora, spotkać pragnął. Na wspomnienie Barcików aż
 333 6 |              tę odegnać, Dyzma poszedł na górę do swego pokoju. Tu
 334 6 |               przynosząc się z miejsca na miejsce, aż wśród nieustającej
 335 6 |            mieszkaniu, niczym Walkiria na bojowisku. Wyprzedzał ją
 336 6 |             salonie warczał odkurzacz, na podwórzu rozlegały się salwy
 337 6 |            przeciągi mogą głowę urwać.~Na dobitek nieustannie dzwonił
 338 6 |               z przerażeniem spojrzała na intruza.~- Nikt tu od pani
 339 6 |              gdzie połowa mebli leżała na ziemi, a w środku stała
 340 6 |               strój, wyszła by zniknąć na dobre pół godziny.~Co za
 341 6 |               myślał Dyzma - wskoczyła na mnie jak szpic na garbatego.
 342 6 |            wskoczyła na mnie jak szpic na garbatego. Diabli mnie tu
 343 6 |                miała uczesane włosy, a na jej mięsistym nosie i wystających
 344 6 |              mimo dobrej woli nie mógł na żadne z nich odpowiedzieć.
 345 6 |      przepraszania Dyzmy.~List sprawił na niej silne wrażenie. Przejrzała
 346 6 |            odmówi pan, gdy go zaproszę na jutro na obiad? Będzie właśnie
 347 6 |               gdy go zaproszę na jutro na obiad? Będzie właśnie pan
 348 6 |                że wszystko skończy się na gadaninie, a z nadziei hrabiego
 349 6 |              Kunicki, by dać się nabić na wszystkie boki. Sprytna
 350 6 |              nie był w kinie! Spojrzał na zegarek, miał jeszcze pięć
 351 6 |      dziewczynę i w finale staje z nią na kobiercu ślubnym, a co najciekawsze,
 352 6 |                z dobrotliwym uśmiechem na fałdzistej twarzy.~Szczegół
 353 6 |           zapytał szofera w odpowiedzi na jego ukłon.~- Ano nic, proszę
 354 6 |              wszelkiego rodzaju rybami na zimno, wędlinami, pasztetami
 355 6 |                  Wyobraźcie sobie, coś na piąty czy szósty dzień,
 356 6 |              szósty dzień, gdyśmy szli na obiad, Jaś powiada: "Dalibóg,
 357 6 |          widelec, z lekka podniósł się na krześle i, pochyliwszy się
 358 6 |               faceta usadził.~Wiechcie na twarzy poruszyły się gwałtownie.~-
 359 6 |              grubo po północy przeszli na pierwsze piętro do dansingu
 360 6 |               musiała zagrać orkiestra na żądanie pułkownika Waredy.~
 361 6 |      pułkownika Waredy.~Jasno już było na dworze, gdy czterej panowie
 362 6 |            Konstancina. Po przyjeździe na miejsce szofer obudził swoich
 363 6 |              Ulanickiego odwiózł Dyzma na Kolonię Staszica, sam zaś
 364 6 |               wreszcie tak, że machnął na wszystko ręką. ~Obudził
 365 6 |            wygniecioną szmatę. Zły był na siebie, chociaż zdawał sobie
 366 6 |               Przypomniał, że musi być na obiedzie u pani Przełęskiej.
 367 6 |               Okna mieszkania wychodzą na ulicę i być może ktoś zobaczy
 368 6 |        Przełęska, która wyglądała dziś na całkowitą damę; za nią wszedł
 369 6 |               pana Jurczaka, który był na cały powiat znanym pogromcą
 370 6 |              Dyzma postanowił mieć się na baczności przed tym człowiekiem,
 371 6 |         powiedzieć, i tylko chrząknął.~Na ratunek przyszedł mu służący,
 372 6 |            Właśnie jego choroba polega na zaniku ośrodków hamujących,
 373 6 |           konieczność trzymania języka na wodzy, potrafi wytrwać bodaj
 374 6 |        Przełęska - czy Nina zgodzi się na nasze plany?~- Phi - wzruszył
 375 6 |          przyjaciel, spotkał go teraz!~Na kawę przeszli do małego
 376 6 |          których zmieniono mu nazwisko na "Kunicki" i dodano imię
 377 6 |               przecie pani Nina, a ona na to nie pójdzie.~- Na pewno
 378 6 |               ona na to nie pójdzie.~- Na pewno nie pójdzie - przytaknął
 379 6 |               ze skargą do prokuratora na Kunickiego. Ta zaś, między
 380 6 |             zarzut, że Kunicki wymusza na siostrze oskarżyciela fałszywe
 381 6 |             mówić. Stawia pani krzyżyk na tych czterdziestu tysiącach,
 382 6 |                mnie Żorż, no i krzyżyk na małżeństwie Biby Hulczyńskiej.~
 383 6 |           można przecie odłożyć sprawę na później...~- Może tymczasem
 384 6 |            Może zostawi pan tę kwestię na później. Nie sądzę, by to
 385 6 |               wywrzeć odpowiedni wpływ na Ninę? Skoro ona również
 386 6 |               nie znosi... Wygląda pan na człowieka, który może łamać
 387 6 |       Krzepicki nie to bynajmniej miał na myśli, żeby tego za złe
 388 6 |                się i wyjaśnił, że miał na myśli obawę o wydatki, jakie
 389 6 |             dwa tygodnie, zaprosiła go na przyszły wtorek na brydża.
 390 6 |        zaprosiła go na przyszły wtorek na brydża. Dyzma podziękował,
 391 6 |             razie postaram się, by był na pewno. To bardzo dzielny
 392 6 |          Krzepicki, oświadczając, że i na niego wielki czas, bo musi
 393 6 |            wielki czas, bo musi jechać na Mokotów.~- No, to odwiozę
 394 6 |          odmówił:~- Nie mogę. Przyjadę na kolację. Pa!...~- Czy to
 395 6 |               go Dyzma, gdy wychodzili na ulicę.~- Nie. Stara dobra
 396 7 |                biurku, z brodą wspartą na obu rękach siedział pan
 397 7 |            musiała być niewesoła, gdyż na czole ministra zarysowała
 398 7 |                drugiej Ulanicki stanął na progu zielonego gabinetu,
 399 7 |               Podpisałeś traktat, i to na korzystnych warunkach. Winszuję -
 400 7 |             powiadam - żadnych środków na zaradzenie złemu." A Nikodem
 401 7 |           zaradzenie złemu." A Nikodem na to: "Jest środek: magazynować
 402 7 |                samo powiedziałem, a on na to: "pieniędzy? Nie trzeba
 403 7 |               może wypuścić obligacje. Na sto, na dwieście milionów
 404 7 |            wypuścić obligacje. Na sto, na dwieście milionów złotych.
 405 7 |                 Obligacje oprocentować na cztery od sta i dać termin
 406 7 |               ten sposób państwo rzuci na rynek nowych sto, dwieście
 407 7 |            zdania, że pomysł zasługuje na miano kapitalnego. Nie można
 408 7 |              ty powiesz? A nie wygląda na hulakę. O ile go sobie przypominam,
 409 7 |                 Klika Terkowskiego raz na zawsze dostałaby w skórę.
 410 7 |           Minister skreślił kilka słów na karcie wizytowej i wysłał
 411 7 |            kilka minut drogi. Spojrzał na zegarek i poszedł pieszo.~
 412 7 |              zegarek i poszedł pieszo.~Na dzwonek drzwi otworzył woźny
 413 7 |             pan pozwoli ze mną. To tu, na pierwszym piętrze. Nikodem
 414 7 |            Fakt, że Ulanicki był z nim na "ty", od razu stworzył atmosferę
 415 7 |                świetnie.~- Zbyt łaskaw na mnie pan minister...~- E!
 416 7 |               Ulanicki. Rozmowa zeszła na kwestię obligacji zbożowych.
 417 7 |                 właściwie mówiąc, sami na rolnictwie nie bardzo się
 418 7 |                tym powiedział Kunicki. Na wszelki wypadek dodał i
 419 7 |             mówcą, ale głowę to pan ma na karku. Zatem świetnie. Na
 420 7 |              na karku. Zatem świetnie. Na razie będzie pan łaskaw
 421 7 |             projekt ustawy, pójdzie to na komitet ekonomiczny Rady
 422 7 |                współpracy. Mogę liczyć na pana?~- Dlaczego nie, i
 423 7 |             biurko. Ulanicki zadzwonił na woźnego. Nikodemowi przyszło
 424 7 |           woźnego. Nikodemowi przyszło na myśl, że teraz byłaby najodpowiedniejsza
 425 7 |           którą Kunicki, uważasz, jest na bakier,~- Panie Nikodemie -
 426 7 |          umiejętność kierowania polega na umiejętności natychmiastowej
 427 7 |              kartę wizytową, nakreślił na niej kilka wierszy i wręczając
 428 7 |          telefonogram. Kiedy pan wraca na wieś?~- Pojutrze.~- Szkoda.
 429 7 |         zatrzymywać. Niechże pan czeka na wiadomość ode mnie. Zaraz,
 430 7 |             Zresztą jutro spotkamy się na brydżu u pani Przełęskiej.
 431 7 |                chciał umówić się z nim na kolację, lecz minister postawił
 432 7 |               nie można pozwalać sobie na kacenjamer.~Rozstali się
 433 7 |               kacenjamer.~Rozstali się na rogu Krakowskiego i Nikodem
 434 7 |                ładnym okrągłym pismem, na dole zaś widniał podpis:
 435 7 |             samochód ruszył z miejsca.~Na rogu Marszałkowskiej i Chmielnej
 436 7 |               źle tłoczyć się w ścisku na chodniku.~Nagle w tłumie
 437 7 |             się do niej i kładąc palec na ustach, zasyczał:~- Tsss...
 438 7 |     Marszałkowskiej. Po co narażać się na spotkania i psuć sobie humor
 439 7 |         serwetkami, zastawione tacami, na których piętrzyły się ciastka
 440 7 |             zawrócił. Usiadł w salonie na kanapie. Z drugiego końca
 441 7 |             gości zaczęła uskarżać się na niepunktualność naszych
 442 7 |            rozpaczy, gdy przyszedł jej na pomoc Krzepicki. Stanął
 443 7 |           zanim zdążyli się przywitać, na progu stanął pułkownik Wareda.
 444 7 |               zdaniem - znajdowała się na najlepszej drodze. Wareda
 445 7 |            pani domu ofiarowała się im na partnerkę. Ponieważ Dyzma
 446 7 |         Ponieważ Dyzma nie umiał grać, na czwartego zaproszono jakiegoś
 447 7 |          momentu, gdy pani domu wstała na chwilę od stolika i dopędziwszy
 448 7 |             domu przechodniów. Dopiero na Nowym Świecie był większy
 449 7 |              swego hotelu. Przyszła mu na myśl Mańka i zauważył w
 450 7 |              najszerzej, mając wszakże na uwadze niezbędną ostrożność.
 451 7 |          wiedział, co tu minister miał na myśli, i skłaniał się do
 452 7 |               Łyskowa wywołało uśmiech na twarzy Nikodema.~- Co by
 453 7 |           wielka pani jak ta Przełęska na obiad go zaprasza...~Zresztą
 454 7 |             niczym słyszeć nie chce, a na długu postawiła krzyżyk.~
 455 7 |               długu postawiła krzyżyk.~Na tych rozmyślaniach spłynął
 456 7 |                wyraźnie zaniepokojony. Na jego kwadratowej twarzy
 457 7 |       zaprotestował Olszewski - niczym na to nie zasłużyłem! Zawsze
 458 7 |            ustaw i rozporządzeń. Nigdy na jedną literkę nie odstąpiłem...~-
 459 7 |              bronił się, powołując się na daty i paragrafy, którymi
 460 7 |         Wreszcie najgwałtowniej napadł na Olszewskiego za przewlekanie
 461 7 |          Umiejętność kierowania polega na umiejętności szybkiej decyzji,
 462 7 |             kontyngentu.~Skończyło się na tym, że w gabinecie zjawiła
 463 7 |            Kunickiego.~Było już ciemno na dworze, gdy skończyli i
 464 7 |               Olszewski zaprosił Dyzmę na kolację. Ten jednak, pomyślawszy
 465 7 |             pan ze mną, bo to, bracie, na dobre nie wyjdzie.~
 466 8 |              zmieniła suknię wieczorem na bardziej szykowną i że dłużej
 467 8 |        uszczypliwość jest zupełnie nie na miejscu.~- Więc po co się
 468 8 |       przymilająca się mężczyźnie robi na mnie wrażenie, daruj, ale
 469 8 |           łzami. Przez chwilę patrzyła na Kasię szeroko rozwartymi
 470 8 |              rytmem jej łopatki, skóra na karku zaróżowiła się.~Kasia
 471 8 |                i teraz, kiedy spotykam na swojej drodze stuprocentowego
 472 8 |                oczy.~- I tak nie zejdę na kolację - odparła Nina i
 473 8 |                boli l że nie zejdziemy na kolację. Gdy pokojówka wyszła,
 474 8 |               by zostawiła ją i zeszła na dół. Kasia jednak ani słyszeć
 475 8 |                z opowiadaniem zaczekał na was...~Tak był przejęty,
 476 8 |                się zerwała i wskazując na drzwi, krzyknęła:~- Wynoś
 477 8 |            hallu Nikodem aż podskoczył na kanapie.~- Co się stało? -
 478 8 |            Dokończył już szeptem, gdyż na schodach ukazał się Kunicki,
 479 8 |             zaś odpowiedzi podskakiwał na krześle, klepiąc się obu
 480 8 |           zaniepokojeniem, pokiwał się na krześle i powiedział:~-
 481 8 |              złotych. Co?~- No?~- Jest na to sposób, ściślej mówiąc,
 482 8 |                 ściślej mówiąc, pan ma na to sposób.~-Ja?~- Pan, kochany
 483 8 |               To jest dopiero interes! Na tym dopiero robi się pieniądze!~-
 484 8 |               się pieniądze!~- Pan już na tym robił? - zapytał Dyzma.
 485 8 |               z Kasią musi wpływać źle na stan nerwów. Więc będę bardzo
 486 8 |             taki frajer! Kobieta i tak na mnie leci, a on jeszcze
 487 8 |       przeliczył je z grubsza, po czym na kartce papieru zaczął obliczać,
 488 8 |             drzwi zaczęły się uchylać.~Na progu stanęła Kasia.~Dyzma
 489 8 |         zdumienia otworzył usta.~Miała na sobie czarną jedwabną pidżamę
 490 8 |               usiadła, zakładając nogę na nogę. Między czerwienią
 491 8 |           kokieterią.~- Gniewa się pan na mnie? - zapytała z wyraźnym
 492 8 |                niespodziewanie usiadła na brzegu łóżka.~- Czy pan
 493 8 |              Tak samotnie?... Spojrzał na nią zdumiony. Pochyliła
 494 8 |                zrośniętych brwi.~- Pan na pewno tęskni za Warszawą,
 495 8 |             noce nie skazują mężczyzny na samotność tak jak tu, w
 496 8 |            przez zazdrość! Ta też leci na mnie!~- Panie Nikodemie -
 497 8 |         smukłym, giętkim ciele i opadł na ziemię.~Nikodem zbaraniał
 498 8 |         Patrzył wytrzeszczonymi oczyma na tę dziwną pannę, która tak
 499 8 |          Nikodema. Nie mógł zdobyć się na żaden ruch.~- A może pan
 500 8 |              No!... śmiało!...~Uklękła na łóżku i nagłym ruchem przycisnęła