Rozdzial

 1 1 |   jedzenia - wyszeptał.~- Co pan mówi?~- Nic. Do widzenia.~Zszedł
 2 3 |        że nie zacznie?!~- Co pan mówi? - podskoczył Kunicki. Dyzma
 3 3 |      oczy.~- Królu złoty! Co pan mówi? Czy to już postanowione?~-
 4 3 |             Ale o kim pan hrabia mówi? - zdziwił się Dyzma.~-
 5 4 |     głowić, o czym właściwie ona mówi.~- Pan Dyzma jest weredykiem
 6 4 |      sprowokować Kasia - czy pan mówi paniom komplementy?~- Owszem.
 7 4 |      pełnię władzy.~- A co na to mówi jego córka?~- Ta Kaśka?
 8 4 |      prawdy. Kunicki sam przecie mówi, że Koborowo kupił. Stosunek
 9 5 |     głowić, o czym właściwie ona mówi.~- Pan Dyzma jest weredykiem
10 5 |      sprowokować Kasia - czy pan mówi paniom komplementy?~- Owszem.
11 5 |      pełnię władzy.~- A co na to mówi jego córka?~- Ta Kaśka?
12 5 |      prawdy. Kunicki sam przecie mówi, że Koborowo kupił. Stosunek
13 6 |          żony.~- Ach tak? Co pan mówi? Tej, tej hrabianki Ponimirskiej?
14 8 |    magazynowania zboża.~- Co pan mówi? No i co? Jakie wyniki?
15 8 |          zdawał sobie sprawę, że mówi doń istota o niespełna rozumie,
16 9 | nieodmiennie powtarzał:~- Jak co mówi Krzepicki, to znaczy, że
17 9 |         spotkał.~- No więc? Więc mówi się do mnie "panie prezesie".
18 9 |         każda myślą. On tak mało mówi, tak mało i tak prosto,
19 10|       mnie prezes Rady Ministrów mówi "panie Nikodemie", a pan
20 10|         chwili odezwał się:~- Tu mówi prezes Banku Zbożowego Dyzma.
21 10|       się w Wiedniu i bardzo źle mówi po polsku, żywo się interesuje
22 11|  milczenie. Panie spoważniały.~- Mówi pan o drodze ezoterycznej? -
23 11|      nasz gość nie cierpi, kiedy mówi się w językach obcych! Dzień
24 12|       się z zadowoleniem.~Prawdę mówi Krzepicki: wszystkie takie
25 12|         krzyknął Dyzma.~- To pan mówi nieprawdę - oburzył się
26 12|           Brawo, brawo!~- Prawdę mówi!~Przewodniczący podniósł
27 13|         skupić, by zrozumieć, co mówi.~- A, bo człowiek, kochany
28 13|      którym się urodziła i które mówi do niej wyrazem jasnych
29 15|    dosłyszał i zapytał:~- Co pan mówi?~- Spotkałem pańskiego starego
30 17|          nie brałem. Mało co się mówi.~- Widzisz... ja ciebie
31 17|          twarzy wywnioskował, że mówi prawdę.~- Gdzie on teraz
32 17|    prezesem Dyzmą?~- Jestem. Kto mówi?~- Tu mówi komisarz Jaskólski.
33 17|           Jestem. Kto mówi?~- Tu mówi komisarz Jaskólski. Moje
34 18|    dowody swej winy.~- Co prezes mówi?!~- To, co wiem. Powiedział
35 18|    będzie.~- Nieprawda!~- To pan mówi nieprawdę! - krzyknął Jaszuński. -
36 21|         Ponimirski ożywił się.~- Mówi pan serio?~- Zupełnie serio.~-