Rozdzial

 1 1 |          przywłoka...~Mówiła jeszcze długo, lecz Dyzma nie słuchał.
 2 2 |            jej szeroko się rozwarły. Długo przyglądała się rozrzuconym
 3 3 |         wyraźnego zabarwienia. Dyzma długo manipulował, zanim znalazł
 4 4 |             robić?...~Myślał nad tym długo i postanowił w żadnym wypadku
 5 4 |             rana zachoruję i koniec.~Długo namyślał się nad wyborem
 6 5 |             robić?...~Myślał nad tym długo i postanowił w żadnym wypadku
 7 5 |             rana zachoruję i koniec.~Długo namyślał się nad wyborem
 8 6 |              a wygląda jak kuchta...~Długo nie mógł się uspokoić, gdy
 9 6 |              czasu. Nie namyślał się długo, wszedł i kupił bilet.~Film
10 6 |                 zawołał pułkownik. - Długo pan czekał?~- Eee, nie,
11 7 |          górze. Przyglądał się sobie długo, aż doszedł do przekonania,
12 7 |         Mańka wychyliła się za nim i długo patrzyła.~- Cholera - myślał
13 7 |             zdradzał ich fach.~Dyzma długo się przyglądał, zanim wybrał
14 7 |             i podał urzędnikowi. Ten długo roztrzęsionymi rękoma szukał
15 8 |           udowodnić...~Mówił jeszcze długo, rozwodząc się nad szczegółami
16 8 |              chciała, a tymczasem...~Długo nie mógł zasnąć. Rozmyślając
17 8 |       zapytała:~- Ciężka jestem? Jak długo mógłby pan mnie nieść? Nikodem
18 9 |               kochanie, nie będziesz długo siedział w Warszawie? Ninuś
19 9 |              to się zgodził. Nikodem długo namyślał się, lecz zdecydował
20 9 |      Zaniepokoiła się. Istotnie zbyt długo tu siedzi. Ostatecznie jest
21 11|         sytuacji, by mógł skupić tak długo uwagę na jednym punkcie.
22 12|              osób, a orkiestra grała długo, widocznie na zamówienie.~
23 14|          zadzwonił do Krzepickiego i długo z nim rozmawiał o całej
24 14|             No siadajże! Powiedz, na długo przyjechałeś?~- Niestety,
25 14|             się za drzwiami.~Nikodem długo stał w pustym przedpokoju.
26 15|          klucz w gabinecie.~Rozważał długo, czy też Terkowski mówił
27 16|           zawsze będzie - pomyślał - długo nie pociągnę. Chciał zasnąć,
28 17|           Skinęła w milczeniu głową.~Długo jeszcze stała na miejscu,
29 17|              trwałby nie wiadomo jak długo, gdyby w rozmowie między
30 17|                           Wlokła się długo, bardzo długo. Słońce już
31 17|             Wlokła się długo, bardzo długo. Słońce już wzeszło, coraz
32 18| szpiegowskiej szajki bolszewickiej i długo go śledzono. Gdy zaś dokonano
33 19|    zaskoczony tym i zdezorientowany, długo prosił Dyzmę, by nie zaostrzał
34 21|          Dyzma jednak myślał nad tym długo przed zaśnięciem i doszedł
35 21|        usiadł na dywanie i śmiał się długo, sam nic wiedząc z czego.~
36 22|               Zmysły Niny, które tak długo nie znajdowały naturalnego