Rozdzial

 1 7 |   naczelnik poczty w Łyskowie, pan Boczek, opowiadał, że jeden z urzędników
 2 8 |            się mały tłuściutki pan Boczek i jego żona, która musiała
 3 8 |        ważyć co najmniej sto kilo. Boczek na pewno nie nosił jej na
 4 9 |       dotrą też do Łyskowa, że pan Boczek, Jurczak i oni wszyscy,
 5 10|      prezesie, tu jakiś Bączek czy Boczek chce gwałtem... Nie dokończył,
 6 10|              Czego pan chce, panie Boczek?~Boczek teraz dopiero uczuł
 7 10|            pan chce, panie Boczek?~Boczek teraz dopiero uczuł się
 8 10|         panie Nikodemie...~- Panie Boczek - przerwał Dyzma - do mnie
 9 10|           pan sobie życzysz, panie Boczek?~- Ot tak, z uniżoną prośbą
10 10|             czego pan wrzeszczysz?~Boczek ze zdumieniem otworzył szeroko
11 10|           ktoś nie usłyszał, że... Boczek był dość sprytny, by to
12 10|       palcem, rozumiesz pan, panie Boczek? Ani myślę! Dlaczegóż to
13 10|            woza? Figa z makiem, o!~Boczek siedział ponury.~- Guzik
14 10|             Wstać, kiedy ja stoję! Boczek ociągając się wstał.~- Ja
15 10|            słówkiem. A teraz wont!~Boczek nie ruszał się z miejsca
16 10|       Czekaj pan! - zawołał Dyzma. Boczek stanął, patrząc spode łba.~-
17 10|           tak... tak... Nazywa się Boczek, Józef Boczek.~..................................................................................................................~-
18 10|           Nazywa się Boczek, Józef Boczek.~..................................................................................................................~-
19 10|            Tylko uważaj pan, panie Boczek - podszedł doń i grubą pięść
20 12|          jest, panie prezesie, ten Boczek.~Nikodem zmieszał się.~-
21 12|            Nikodem zmieszał się.~- Boczek?~- Tak, taki tłusty facet.
22 12|             O pierwszej zjawił się Boczek. Istotnie zachowywał się
23 12|        czym może służyć. Natomiast Boczek, tym pewniej się czując,
24 12|               Wont! Cholero! Wont!~Boczek patrzał nań jadowicie i
25 12|        chcesz? - pienił się Dyzma.~Boczek wzruszył ramionami.~- Pieniądze
26 12|     Nikodemie - pojednawczo zaczął Boczek - przecie ja panu żadnej
27 12|          przy moim sekretarzu, co?~Boczek usiadł.~- Sza, panie Nikodemie.
28 12|        posada - wzruszył ramionami Boczek - osiem godzin człowiek
29 12|             Zwariowałeś pan, panie Boczek? Osiemset złotych, któż
30 12| postanowienie.~- No, dobrze, panie Boczek, widzę, że muszę... Hm...
31 12|           będzie z tysiąc złotych.~Boczek rozrzewnił się. Wstał i
32 12|             flegmatycznie zauważył Boczek - ale co będziemy się spierać.~
33 12|             Tak panu powiem, panie Boczek - zaczął Dyzma - przyjdź
34 12|        progu ukazał się Krzepicki. Boczek chytrze mrugnął do Dyzmy
35 13|       kieszeni.~- Pan się nazywasz Boczek? - nagle zapytał blondyn.
36 13|           że tam za drzwiami czeka Boczek, pokrwawiony, ze zmasakrowaną