Rozdzial

 1 3 |        pocztowego w Łyskowie.~- Moje panie w tej chwili zejdą,
 2 3 |            Najpierw pokażę panu moje ministerstwo kolei - mówił
 3 3 |   oddając lejce stajennemu - że moje Koborowo to obiekt niemały.
 4 3 |        że jestem niewygodny, że moje wielkopańskie maniery rażą
 5 4 |        No, bo wyobraźcie sobie, moje drogie - powiedział Kunicki -
 6 4 |        siebie.~- Muszę już iść. Moje uszanowanie pani. Skinęła
 7 4 |      znęcają, że mnie więżą, że moje listy przetrzymują. Trzeba
 8 5 |        No, bo wyobraźcie sobie, moje drogie - powiedział Kunicki -
 9 5 |        siebie.~- Muszę już iść. Moje uszanowanie pani. Skinęła
10 5 |      znęcają, że mnie więżą, że moje listy przetrzymują. Trzeba
11 6 |    ścisnął jego dłoń oburącz.~- Moje uszanowanie panie pułkowniku,
12 6 |    wspaniałe auto Kunickiego.~- Moje auto! - pomyślał i uśmiechnął
13 6 |         jeszcze brakowało, żeby moje nazwisko było szargane w
14 6 |    odwiozę pana - rzekł Dyzma - moje auto stoi przed bramą.~Pani
15 8 |     kłamstwem w duszy. To ponad moje siły. To zatrułoby mi każdą
16 9 |    Kasię.~- Proszę to oddać, to moje - zawołała, wyrywając mu
17 9 |     gadał ze mną i referował, i moje rozporządzenia powtarzał
18 9 |      Dodzwonić się nie można.~- Moje uszanowanie jaśnie panu,
19 9 | istnieję. Właśnie mój intelekt, moje wyrobienie artystyczne,
20 9 |       to, że umiesz rozumieć to moje może nawet przewrażliwienie
21 11|        czoła. - Tylko baczność, moje panie - zawołała stojąc
22 13|       się przydadzą.~- I ma pan moje przyrzeczonko, że załatwimy
23 13| Zamordowano na mój rozkaz... Za moje pieniądze... ja zamordowałem
24 14|   chwycił słuchawkę.~- Halo!... Moje uszanowanie panu naczelnikowi,
25 14|  uszanowanie panu naczelnikowi, moje uszanowanie. Czym mogę służyć
26 14|    Broni nie było.~- No, jazda! Moje uszanowanie panu prezesowi.
27 16|      chcąc zważyć jej ciężar.~- Moje... Wszystko moje. Forsa,
28 16|      ciężar.~- Moje... Wszystko moje. Forsa, kasa, pałac, fabryki...
29 17|       Koborowo to złote jabłko. Moje powinszowania. Za miesiąc
30 17|        mówi komisarz Jaskólski. Moje uszanowanie panu prezesowi.~-
31 17|     załatwione, panie prezesie. Moje najniższe uszanowanie. Jeszcze
32 18|        ołówkiem i powiedział:~- Moje honorarium zaś wynosi cztery
33 19|   ciebie, o twoje szczęście i o moje szczęście! Nino, Nino, błagam
34 21|    Dziękuję. Niech się kolega o moje zdrowie nie troszczy.~-
35 25|         Pozwoli pan, że złożę i moje skromne zapewnienie, że