Rozdzial

 501 8 |                do swoich piersi. Uczuł na twarzy ich chłodny, sprężysty
 502 8 |              jej ust. Dłonie natrafiły na spoconą włochatą skórę.
 503 8 |              wyrwać się z grubych łap.~Na próżno.~Teraz zrozumiała,
 504 8 |                w przejściu do jadalni. Na jego ukłon odpowiedziała
 505 8 |            Trzeba było zacząć rozmowę. Na pierwszą wzmiankę Dyzmy
 506 8 |              tafli jeziora. Nina miała na sobie białą lekką sukienkę,
 507 8 |                Pochylił się i wziął ją na ręce. Nie broniła się, a
 508 8 |                się, a gdy znaleźli się na kładce, objęła go za szyję
 509 8 |            coraz wolniej i postawił ją na ziemi o parę kroków dalej,
 510 8 |              ma kogoś, kto by ją nosił na rękach. Nie w przenośni,
 511 8 |           przenośni, nie. Wprost nosił na rękach.~Dyzma złożył wiosła.
 512 8 |              najmniej sto kilo. Boczek na pewno nie nosił jej na ręku -
 513 8 |          Boczek na pewno nie nosił jej na ręku - uśmiechnął się -
 514 8 |              stanowi treść kobiecości. Na przykład... Kasia.~W jej
 515 8 |               ona po prostu złości się na mnie.~- Za cóż to? Zawahała
 516 8 |      powiedział, że to pan tak zrobił, na pewno bym odgadła. Świetne!~
 517 8 |            matematycznie konsekwentna. Na przykład pański sposób obcowania
 518 8 |               pana za tę metaforę. Pan na pewno nie znosi metafor?~
 519 8 |           znaczy to słowo, odparł więc na wszelki wypadek:~- Dlaczego...
 520 8 |              Dziób łodzi ślisko osiadł na piaszczystym brzegu. Wyżej,
 521 8 |                  Niczego sobie.~Siedli na mchu i Nikodem zapalił papierosa.~-
 522 8 |               kopertę - noszę ten list na sercu.~Pani Nina zaczęła
 523 8 |              pod głowę i wyciągnął się na mchu. Nina siedziała skulona.
 524 8 |          umiałam się bronić. Ona miała na mnie jakiś wręcz hipnotyczny
 525 8 |                    Zresztą Kasia i tak na szczęście wyjeżdża do Szwajcarii.~-
 526 8 |              Już w przyszłym tygodniu. Na cały rok!~- Na rok. To twego
 527 8 |               tygodniu. Na cały rok!~- Na rok. To twego męża będzie
 528 8 |     roztrzęsiona.~Wracali w milczeniu.~Na tarasie spotkali Kunickiego.
 529 8 |           odpowiedzieć, nie znaleźliby na to miejsca w jego gadaninie.~-
 530 8 |              Jakie wyniki? Sprawa jest na dobrej drodze?~- Ano tak.
 531 8 |       państwowa! Kunicki położył palec na ustach i szepnął:~- Rozumiem!
 532 8 |             zapytała Nina, nie patrząc na nich.~- Nino - ostrzegł
 533 8 |             składać zakupionego zboża. Na budowanie magazynów nie
 534 8 |           odparł:~- Tak, w Oksfordzie.~Na twarz Niny uderzyły rumieńce.~-
 535 8 |              Nina zarzuciła mu ramiona na szyję i przytuliła się doń
 536 8 |           białość jej ścian. Przed nią na gładko wystrzyżonym trawniku
 537 8 |          ujrzeli leżak i wyciągniętego na nim nieruchomo młodego hrabiego.~
 538 8 |               chwilę. Nagle zerwał się na równe nogi, obciągnął ubranie
 539 8 |               wykryty. Ponuro spojrzał na Dyzmę i podał mu rękę.~-
 540 8 |              Ponimirski, oglądając się na wszystkie strony, odprowadził
 541 8 |               umiem.~Ponimirski usiadł na ławce i śmiał się ku zaintrygowaniu
 542 8 |                że rzecz trzeba odłożyć na lat kilka.~Gdy skończył,
 543 8 |              ją pan ze sobą. Działa mi na nerwy. Ninę spotkali na
 544 8 |                na nerwy. Ninę spotkali na zakręcie.~- No cóż - uśmiechnęła
 545 8 |                 Dyzmie żyły nabrzmiały na skroniach. Wytężył pamięć
 546 8 |         speszenie Nikodema i kładąc je na karb przykrości przestawania
 547 8 |                 Widziałam, jak przykre na panu wrażenie wywarła jego
 548 8 |           duszy, i o tym, że najlepiej na teraźniejszość oczy zamknąć,
 549 9 |               Wprawdzie zły był trochę na Ninę za jej stanowczość,
 550 9 |         wypytywał oficjalistów, którzy na jego widok zdejmowali czapki.
 551 9 |             podziwu.~Jedynymi chmurami na błękicie tych jasnych dni
 552 9 |              tego, smarkata! - ryknął. Na stole z brzękiem podskoczyły
 553 9 |         oglądał albumy z fotografiami.~Na to właśnie weszła Kasia.~
 554 9 |               mego gabinetu i zaczekać na mnie.~Mówił na pozór spokojnie,
 555 9 |                zaczekać na mnie.~Mówił na pozór spokojnie, lecz w
 556 9 |               nie będę wracać oknem. A na pański ten... kontyngent
 557 9 |             pański ten... kontyngent i na podkłady kolejowe to może
 558 9 |      poirytowany i coraz spokojniejszy na zewnątrz. Wyciągnął do Dyzmy
 559 9 |             Dyzmy. Kunicki wysilał się na uprzejmość. Nina ani słowem
 560 9 |        Jeździła z Nikodemem samochodem na dłuższe spacery. Pływali
 561 9 |                 polegających właściwie na jej własnych monologach,
 562 9 |           dowiedział się, iż pani Nina na noc zamyka się na klucz,
 563 9 |            pani Nina na noc zamyka się na klucz, a podobno robiła
 564 9 |            majątku, jaki by wystarczał na zaspokojenie obecnych wymagań
 565 9 |             nie zależało mu specjalnie na małżeństwie z nią. Owszem,
 566 9 |        traktował jako rzecz nierealną, na równi z innymi swymi sukcesami
 567 9 |                piątek, o godz. siódmej na posiedzenie komitetu ekonomicznego
 568 9 |                należy pomagać? He, he! Na pewno w komitecie ekonomicznym
 569 9 |                warto pamiętać, he, he.~Na potwierdzenie tego zaraz
 570 9 |            wieczorem. Nina czekała nań na tarasie i poszli przejść
 571 9 |           projektowi męża, który wpadł na pomysł, by oboje odprowadzili
 572 9 |                kochanego pana Nikodema na stację. Tym bowiem razem
 573 9 |          samochód miał małą reperację.~Na dworcu Nina była bardzo
 574 9 |              hotelu pijanego w sztok i na rękach wniesiono do jego
 575 9 |            wysokiej sali, posiedzenie, na którym on, Nikodem Dyzma,
 576 9 |                to, co poradził Kunicki na magazynowanie zboża. Jak
 577 9 |                brzegu i poczerwieniał.~Na pierwszej stronie widniała
 578 9 |            Banku Zbożowego i nominację na jego prezesa.~Obok, pod
 579 9 |          uchwale Rady Ministrów, która na wniosek ministra Jaszuńskiego
 580 9 |                przez silną interwencję na rynku zbożowym. Następował
 581 9 |           kawalerii bohatersko walczył na froncie bolszewickim, gdzie
 582 9 |                 zajęty gospodarowaniem na wsi w województwie białostockim.~
 583 9 |              mu się ta, gdzie siedział na kanapie między premierem
 584 9 |         ministrem Jaszuńskim, oraz ta, na której schodził ze schodów,
 585 9 |             przeraził się. Przyszło mu na myśl, że przecież dzienniki
 586 9 |               największa praca spadnie na tego dyrektora Wandryszewskiego,
 587 9 |                 Zrobiło mu się przykro na myśl, że rozstanie się także
 588 9 |                 to trza. Nie ona jedna na świecie."~Gorzej będzie
 589 9 |             robił... Mógłby go zrobić, na przykład swoim sekretarzem...~
 590 9 |             Krzepicki to cwaniak, kuty na cztery łapy, ten wie, co
 591 9 |               to nie może skończyć się na sucho, i kazała służącemu
 592 9 |             będę z pana zadowolony, to na święta czy przy innej okazji
 593 9 |        zapamiętaj to pan sobie, polega na umiejętności szybkiej decyzji!~
 594 9 |             który powitał go tubalnym "na zdar!"~- Wiesz, Nikusiu,
 595 9 |                Wspólnej, przeznaczając na biuro banku dwa piętra oraz
 596 9 |          ustawa była jeszcze wałkowana na komisjach sejmowych, lecz
 597 9 |      zaprzyjaźnił się z panem prezesem na dobre. Oczywiście, stykając
 598 9 |              szefa. Te mu wszakże szły na rękę, czyniąc sekretarza
 599 9 |         Krzepickiego stale się trzymał na baczności, a że był otoczony
 600 9 |           lepiej przyłapać podwładnych na jakichś kombinacjach. Zresztą
 601 9 |             prezesa, że znowu osiadłby na lodzie, gdyby tylko kto
 602 9 |               Polsce". Jedni kładli to na karb angielskiego sposobu
 603 9 |           wiadomości to, co powiedział na fajfie u premiera, gdy go
 604 9 |          wstąpił do jednej z księgarni na Świętokrzyskiej i nabył
 605 9 |              je czytać. Zaglądał tylko na koniec, gdzie bywały zwykle
 606 9 |           cieszyła i błagała Dyzmę, by na to się zgodził. Nikodem
 607 9 |             przeprowadził się z hotelu na Wspólną.~Nazajutrz wyjechał
 608 9 |               z was taki.~Założył ręce na plecy i poszedł w stronę
 609 9 |             palto, co patrzysz jak wół na malowane wrota. Gdzie pani?~-
 610 9 |              Dyzma do siebie - inaczej na łeb włażą.~Włożył ręce w
 611 9 |          sypialni Kunickiego natomiast na środku pokoju stała szczotka
 612 9 |           Obszedł cały parter i wszedł na górę. W saloniku Niny były
 613 9 |        fotografie.~Tych najwięcej było na biurku. Nikodem usiadł na
 614 9 |              na biurku. Nikodem usiadł na małym foteliku i przyglądał
 615 9 |             takiż uderzający ład jak i na biurku. W opaskach z niebieskich
 616 9 |      zaciekawił się.~Wziął go i usiadł na oknie, by w porę zobaczyć
 617 9 |          zobaczyć nadjeżdżający powóz.~Na pierwszej kartce widniał
 618 9 |               to wszystko przebaczyć." Na odwrocie zaczynał się tekst:~ ~
 619 9 |               nawet wrażeń? Przecie ja na przykład będę pisała jedynie
 620 9 |              Widocznie nie przyszło mu na myśl, że może istnieć człowiek
 621 9 |            istnieć człowiek nie mający na świecie nikogo, nikogo w
 622 9 |                   Och, nigdy! Jesteśmy na dwóch biegunach, ona mnie
 623 9 |           nawet tak, to miłość stojąca na bezwstydnie niskim poziomie.
 624 9 |                pisany bez podania dat. Na jednej z dalszych stron
 625 9 |             granicą, dalej rozmyślania na temat muzyki, później znowu
 626 9 |                Cóż dziwnego, że działa na mnie. - przyznaję - nie
 627 9 |                równie silnie działałby na mnie.~- Widzisz ją! - pokręcił
 628 9 |                Brak mi jego obecności.~Na drugiej kartce rękopis zaczynał
 629 9 |           przeczytałam dzienniki, Drżę na samo przypuszczenie, że
 630 9 |     niepodobieństwo. Bałabym się wyjść na ulicę, by nie spotkać cioci
 631 9 |          zrezygnować z widywania jego.~Na następnej stronie była jeszcze
 632 9 |                i wsunął go do szuflady na dawne miejsce, po czym,
 633 9 |      zachowywać jak najciszej, wyszedł na korytarz i zbiegł ze schodów.~
 634 9 |              Nina.~Nie powiedziała nic na powitanie, lecz wyraz jej
 635 9 |             zbytnio zwracał jego uwagę na szczęśliwy obrót sprawy,
 636 9 |           Nikodem nie porzuca Koborowa na łaskę losu, że, owszem,
 637 9 |          ogólnym kryzysie, skarżył się na nadmierne podatki, na ciężar
 638 9 |              się na nadmierne podatki, na ciężar świadczeń socjalnych,
 639 9 |         świetnie.~Po kolacji pojechali na spacer samochodem. Wieczór
 640 9 |             domu. Nina szybko pobiegła na górę, jej mąż odprowadził
 641 9 |              Trudno mu było zdobyć się na wyraźną o tym opinię. Jedno
 642 9 |       wątpliwości: zakochała się w nim na umór i miała nadzieję, że
 643 9 |              Tych sukien!... Trzy razy na dzień się przebiera, za
 644 9 |             wówczas co zrobi z tą babą na karku?... Zęby to Kunicki
 645 9 |            powiedział i przewrócił się na drugi bok. Już zasypiał,
 646 9 |              jego dobiegł szmer kroków na żwirowej alejce.~- Co za
 647 9 |                 Pukanie powtórzyło się na ten raz głośniej. Dyzma
 648 9 |             pokoju i zarzuciła mu ręce na szyję.~Pociągnął ją w stronę
 649 9 |            może nawet przewrażliwienie na tym punkcie. Kochasz mnie?~-
 650 9 |              zdradzałeś mnie?~- Nie.~- Na pewno?~- Jak dotychczas -
 651 9 |              pewno?~- Jak dotychczas - na pewno.~- Powiedz - nalegała -
 652 9 |           ponownie wycałowany.~Zły był na siebie, że zabrakło mu stanowczości,
 653 9 |            zastanowił się i odparł, że na razie muszą poczekać, bo
 654 9 |      samochodem. Zaczęła układać plany na przyszłość.~Nikodem poczuł
 655 9 |                łóżka, naciągnął kołdrę na głowę i mruknął:~- Ee...
 656 10|         prezesa dyrektor Wandryszewski na krótką konferencję. Konferencja
 657 10|               Konferencja zaś polegała na tym, że dyrektor przedstawiał
 658 10|                napełniać się kartkami, na których widniały nazwiska
 659 10|      Roztockiego, wydobywał ją i kładł na samym wierzchu.~Wizyty przyjmował
 660 10|              uznał, że premie wywozowe na ropę naftową nie mogą być
 661 10|        najdalszy kąt pokoju i siadając na kanapie, wskazał mu krzesło.~-
 662 10|               a pan możesz wysilić się na pana prezesa.~- Ja przepraszam,
 663 10|          zajęte.~- Pan prezes żartuje. Na jedno kiwnięcie palcem wielmożnego
 664 10|               ze schodów kazać zrzucić na zbity pysk! I nikt słowa
 665 10|               się, pókim dobry, i gębę na kłódkę, rozumiesz pan?!
 666 10|            Jest jeszcze sprawiedliwość na świecie... A jakby w jakiej
 667 10|           język zawiąże? Teraz pańskie na wierzchu, ale zobaczymy
 668 10|             gadzina! - Nikodem splunął na dywan. Zatarł ślady nogą
 669 10|                tylko uważaj pan: mordę na kłódkę!~- Rozumiem, panie
 670 10|           Nikodem usiadł przy biurku i na kartce z notesu napisał
 671 10|              prezesowi.~Wyciągnął rękę na pożegnanie i cofnął ją,
 672 10|                postanowił coś wymyślić na zaradzenie niebezpieczeństwu.
 673 10|              Siedzi przy oknie.~- A co na to dyrektor?~- Nie wie o
 674 10|                    Krzepicki przysiadł na rogu biurka.~- Panie prezesie,
 675 10|               lecz której objawy widzi na każdym kroku.~- W ogień
 676 10|                pewno ma jakąś część?~- Na papierze to niby całe Koborowo
 677 10|                jej własność. Ale tylko na papierze.~- Zaraz, bo już
 678 10|                głową.~- Hm, ciekawe...~Na tym urwała się rozmowa,
 679 10|           Krzepickiego, by zajrzał doń na chwilę w ważnej sprawie.~
 680 10|          wieczora pan prezes Dyzma był na fajfie u księstwa Roztockich,
 681 10|            wyraźnie nakazywał smoking, na wszelki wypadek zadzwonił
 682 10|               najpiękniejszej powieści na świecie, w Trędowatej. Nawet
 683 10|         arystokraci będą go traktowali na sposób Ponimirskiego.~To
 684 10|                 To wstrzymało go nawet na czas dłuższy przed bywaniem
 685 10|         szerokich marmurowych schodach na pierwsze piętro, gdzie już
 686 10|              Ruchem ręki skierował ich na prawo i przedstawił tamtym
 687 10|               Napoleonem ekonomicznym, na co dyplomata uprzejmie kiwał
 688 10|            pana poznać.~Wyprowadził go na spotkanie chudej damy, mogącej
 689 10|            najwyżej cenić swój własny. Na przykład Jean Ogiński...
 690 10|           przelewali swą błękitną krew na rubieżach, dziś my wewnątrz
 691 10|          wymyśli. Dla ilustracji oparł na chwilę głowę na ręku. Wywołało
 692 10|       ilustracji oparł na chwilę głowę na ręku. Wywołało to głośny
 693 10|                inwencja, czy intencją? Na wszelki wypadek zakończył:~-
 694 10|                furory, jak sprowadzony na poprzedni fajf podobno autentyczny
 695 10|            damą, którą spotkał dawniej na brydżu u pani Przełęskiej.
 696 10|         utrzymywała, że pani Przełęska na pewno przekroczyła pięćdziesiątkę,
 697 10|               Otrzymał kilka zaproszeń na różne daty. Miał je zanotować
 698 10|         znaczyło to, by zdecydował się na zmianę taktyki, której zawdzięczał
 699 10|               małomównego.~Rozmyślania na te tematy wybiły go ze snu.
 700 10|             snu. Przewracał się z boku na bok, palił papierosy jeden
 701 10|           zapalił światło.~Przyszło mu na myśl, czyby nie przejrzeć
 702 10|              kilku minutach zrzucił je na podłogę i znowu zgasił światło.~
 703 10|               Pewno już całkiem zeszła na psy, a może i do książeczki
 704 10|       Roztockiego...~"No, i te leciały na mnie, ale prawdę powiedziawszy,
 705 11|         zestawień, znakomicie wpłynęło na ogólne rozbudzenie życia
 706 11|             się z miejsca, kłaniał się na wszystkie strony członkom
 707 11|   szczegółowych sprawozdań, gdy wszedł na palcach woźny i wywołał
 708 11|                trudem ją poznał.~Miała na sobie brezentową kombinezę
 709 11|             skórzany hełm, połyskujący na czole okularami, przywitała
 710 11|               specjalnie, by go zabrać na wieś.~Zdziwił się tym bardzo.
 711 11|               jechać, tym bardziej, że na wieczór umówił się z Waredą.
 712 11|             nie przejechała policjanta na zbiegu ulic i szczerząc
 713 11|               gazu. W kilka minut byli na rogatce. Zaczynała się tu
 714 11|                W zeszli roku w Munchen na rajdzie automobilowim, ja
 715 11|               hamulce i zatrzymała wóz na skraju szosy.~- Co się stało?~-
 716 11|             Dyzmie, a on im. Wyglądały na przystojne, chociaż trudno
 717 11|                stało kilka samochodów.~Na tarasie w trzcinowych fotelach
 718 11|             siebie, że się dał namówić na wyjazd.~- Ależ nie, panie
 719 11|              fluidów? Nikodem spojrzał na pannę Renę i wzruszył ramionami.~-
 720 11|             dwóch panien, które minęli na szosie. Nowe powitania i
 721 11|               jest świetnym materiałem na medium. Jej pogoda, połączona
 722 11|                flagracje intuicyjne...~Na szczęście wróciła pani Koniecpolska
 723 11|                się służący zapraszając na śniadanie.~Szczęściem Dyzmy
 724 11|                o modach i o projektach na jesień. Tylko rzeczowa brunetka
 725 11|                naprowadziły go w końcu na domysł, że wszystko to musi
 726 11|      graniczący niemal z frywolnością, na tle której pełna godności
 727 11|                 Znowu przeniesiono się na taras, sprzed którego znikły
 728 11|             papierosa, założywszy nogę na nogę, zaczęła mówić, przy
 729 11|            dotychczas nie. Loża ma być na dwanaście pań i na jednego
 730 11|              ma być na dwanaście pań i na jednego pana. Panie będą
 731 11|        promieniami, które składają się na tajemnicę Powszechnego Zakonu
 732 11|          Zdumienie i smutek odbiły się na ich twarzach.~- Ależ dlaczego?~-
 733 11|         machnął ręką - ja nie znam się na tych rzeczach. Brunetka
 734 11|            będą odbywały się tylko raz na miesiąc.~- Nie chcę.~Obie
 735 11|             chcę.~Obie panie spojrzały na siebie, z rozpaczą.~Nagle
 736 11|             Pani Lala skrzyżowała ręce na swoim wydatnym biuście i
 737 11|               trochę przestraszył się. Na ogół nie był przesądny,
 738 11|                nie był przesądny, lecz na wszelki wypadek wolał nie
 739 11|             złym oku", które mogą urok na człowieka rzucić.~Przysadkowata
 740 11|          Brunetka z triumfem spojrzała na panią Lalę i zawołała:~-
 741 11|       francusku. Byłby ją znowu rzucił na ziemię, gdyby nie winieta,
 742 11|             salę bez okien. W pośrodku na tronie siedział chudy facet
 743 11|            pochodnie. Dookoła plackiem na ziemi leżały nagie kobiety.~
 744 11|            cholera!~Przerzucał kartki. Na ostatniej też był rysunek,
 745 11|             ostatniej też był rysunek, na widok którego wzdrygnął
 746 11|                przeżegnać się, po czym na wszelki wypadek chwycił
 747 11|                i rozmowie ze zmarłymi.~Na końcu były ostrzeżenia przed
 748 11|         chodził po pokoju. Przyszło mu na myśl, że z drugiej strony
 749 11|             jakiej trucizny czy zrobić na mnie machlojkę z diabłem.~
 750 11|           celebracja obrzędów spoczywa na barkach siostry Orędowniczki.~
 751 11|            pochyliła i, krzyżując ręce na piersi, odparła:~- Wola
 752 11|         nastrój stał się poważniejszy. Na twarzach wystąpiły rumieńce,
 753 11|                Gdy przeszli do buduaru na czarną kawę i służba oddaliła
 754 11|               Tak gotowe, macie czekać na mnie, która po każdą z was
 755 11|                płaska walizka, stojąca na biurku.~Po sutym obiedzie
 756 11|               i Nikodem rozciągnął się na sofie, by spokojnie rozważyć
 757 11|               diabła?~- Tfu! - splunął na dywan.~Przyszło mu do głowy,
 758 11|             może wykręcić się chorobą. Na przykład reumatyzm. Już
 759 11|                 przez który wrobił się na prezesa banku...~Uśmiechnął
 760 11|           narzekaj, naprawdę to nie ma na co!~Myśl snuła się coraz
 761 11|            szlafrok z białego jedwabiu na czerwonej podszewce.~Zerwał
 762 11|        czerwonej podszewce.~Zerwał się na równe nogi i przetarł powieki.~-
 763 11|             złota gwiazdą, wyhaftowaną na noskach, po czym wyszła
 764 11|                noskach, po czym wyszła na palcach.~Dyzma zaklął, lecz
 765 11|               w milczeniu wyprowadziła na ciemny korytarz. Dokoła
 766 11|               gdyż wychodząc odsłoniła na chwilę ciężką kotarę, skąd
 767 11|          kotarą, polecając jemu czekać na siebie. Zza kotary dobiegł
 768 11|                kotara rozsunęła się, a na progu stanęła brunetka w
 769 11|           całkowicie wysłany dywanami, na których rozrzucone leżały
 770 11|            samych białych szlafrokach.~Na przeciwległej ścianie rozciągnięte
 771 11|              prześcieradło z naklejoną na nim trzypromienną złotą
 772 11|             zaś panna Stella wystąpiła na środek i zaczęła:~- Wtajemniczeni!
 773 11|                Gwiazdy, i ty, Mistrzu, na którego piersi wkrótce zabłyśnie
 774 11|               wskazanie, że my, żyjący na globie ziemskim ludzie,
 775 11|            mógł skupić tak długo uwagę na jednym punkcie. Przyglądał
 776 11|             złotą gwiazdkę, zawieszoną na takimż łańcuszku. Wśród
 777 11|                i zawiesiła mu gwiazdkę na szyi, po czym odstąpiła
 778 11|                kroki i upadła plackiem na dywan. Wszystkie pozostałe
 779 11|             zebrały się dookoła Dyzmy.~Na znak panny Stelli wzięły
 780 11|              zapytał Dyzma trzęsąc się na całym ciele. - Kogo wołacie?~
 781 11|           migające ogniki.~- Padnijcie na twarz - zawyła panna Stella. -
 782 11|             Trzynasty opadł bezwładnie na fotel.~Zemdlał.~Pierwszym
 783 11|               jego warg i znowu poczuł na języku słodki płyn o mocnym
 784 11|             obok panna Czarska usiadła na poręczy fotela i musnąwszy
 785 12|                 Dyzma leniwie wciągnął na siebie pidżamę i przeszedł
 786 12|                powłócząc nogami zszedł na dół. Tu czekała nań pani
 787 12|               pani Koniecpolska, która na powitanie omdlałym ruchem
 788 12|                nie, dziękuję.~Spojrzał na nią spod oka i spotkał figlarny,
 789 12|            Nikodema. Gdy auto skręciło na szosę, obejrzał się.~- To
 790 12|              Muszą go słuchać, a niech na którą z nich tylko palcem
 791 12|             Gdy samochód zatrzymał się na Wspólnej, lało jak z cebra.~
 792 12|             było ze schodami.~Wchodził na nie tak, jakby dźwigał wielki
 793 12|              czarną kawę i położył się na kanapie.~Zastanowił się,
 794 12|          Krzepicki. Zaczął od żarcików na temat wycieczki z hrabiną
 795 12|                   Pozwolił sobie nawet na jakieś idiotyczne groźby
 796 12|            Krzepicki został u Nikodema na kolacji. Rozmowa zeszła
 797 12|                kolacji. Rozmowa zeszła na Koborowo i Dyzma powiedział
 798 12|            Jakże to miło jest mieszkać na wsi, żyć spokojnie...~-
 799 12|                pidżamę zauważył, że ma na szyi złotą gwiazdkę. Czym
 800 12|          gasząc światło przeżegnał się na wszelki wypadek.~Nazajutrz
 801 12|              inni tak w całym Łyskowie na pana, a ja nic i nawet w
 802 12|                ani słówkiem nikomu, bo na to miejsce amatorów ze sto
 803 12|              do ciebie, bo przyszło mi na myśl, czy nie wybrałbyś
 804 12|                  Ależ, proszę pani, ja na literaturze nie znam się...
 805 12|                  No to chodź, jedziemy na obiad.~- Zabierzemy i Krzepickiego.~-
 806 12|          słuchajcie. Otóż siedzi sobie na rogu Marszałkowskiej wyżeł...~-
 807 12|                Dyzma wstał i bąknął:~- Na chwilę przepraszam.~- Znasz
 808 12|         powiedział Dyzma. Stał chwilkę na chodniku, zanim auto odjechało,
 809 12|           zabierali ze sobą orkiestrę.~Na długiej, wąskiej ulicy Karolkowej
 810 12|          Jestem Pyzdraj. "Pod Słoniem" na Pańskiej grałem.~- Na Pańskiej?~-
 811 12|         Słoniem" na Pańskiej grałem.~- Na Pańskiej?~- Tak. Mandolinistą.
 812 12|              tam - wskazał podbródkiem na kotarę - gra Ambroziak?
 813 12|       orkiestra grała długo, widocznie na zamówienie.~Jednakże harmonista
 814 12|                po chwili wahania - et, na prowincji.~- Żyjecie?~-
 815 12|            głosem. Nikodem pokiwał się na krześle.~- Jeden tacce dojadł
 816 12|        zagrycha będzie? Nikodem kiwnął na gospodarza.~- Panie Malinowski,
 817 12|      zamówienia, przyniósł nowy kotlet na zimno i kiszony ogórek.~
 818 12|            nożem czuł respekt niejeden na Woli i na Czystem, wyglądać
 819 12|             respekt niejeden na Woli i na Czystem, wyglądać może tak
 820 12|               ściskając węzłowatą rękę na pożegnanie.~Gdy wychodził,
 821 12|                bez ironii:~- Wy to tam na wsi dorabiacie się. Forsy
 822 12|              do rogu Wolskiej i stanął na przystanku tramwajowym.~
 823 12|               zagrała właśnie marsza i na arenę gęsiego wkroczyli
 824 12|                Niemca Mulat zwalił się na dywan.~- Nie, bracie - uśmiechnął
 825 12|                piskorza przyciśnie się na obie łopatki.~Istotnie Mulat
 826 12|             stracił równowagę, padając na wznak. W tejże chwili Mulat
 827 12|            płaskim skokiem znalazł się na jego piersi.~Sędzia z gwizdkiem
 828 12|            gdybyśmy zabrali go ze sobą na kolację?~- Ależ, Marietto -
 829 12|           będzie w porządku.~Tymczasem na arenie ukazała się druga
 830 12|                Wreszcie przyszła kolej na walkę, która stanowiła główną
 831 12|             wielkie supły mięśni, stał na rozstawionych nogach, przypominających
 832 12|           zapasy jak najdłużej, licząc na zmęczenie przeciwnika.~Toteż
 833 12|          piruet i położył się brzuchem na dywanie.~Wielaga stanął
 834 12|               i usiłował przewrócić go na wznak. Trwało to kilka minut.
 835 12|          jednak zbyt krótkie ręce, jak na objętość Wielagi. Ten bowiem
 836 12|          ramionami Włocha i zwarły się na jego karku. Cyrk zamarł
 837 12|         rozlegnie się gwizdek sędziego na przerwę, postanowił za wszelką
 838 12|                ziemię i przywalił sobą na obie łopatki.~Cyrk zatrząsł
 839 12|              Dyzma, aż mu pot wystąpił na czoło.~Tymczasem zapaśnicy
 840 12|                 Wówczas sędzia wyszedł na środek areny i oznajmił:~-
 841 12|            panowanie nad sobą i ryknął na cały cyrk:~- A g....!~Efekt
 842 12|              wieczoru.~Nikodem był zły na siebie.~- Miałem rację -
 843 13|          draniu, że mordy nie trzymasz na kłódkę!~- Kiedy...~Nie dokończył.
 844 13|               i w piersi, drugi zbiegł na jezdnię i wymierzył obcasami
 845 13|                Z nieprawdopodobną, jak na jego tuszę, szybkością,
 846 13|              tuszę, szybkością, stanął na równe nogi i rozpaczliwym
 847 13|          blondyn. Drugi chwycił leżący na chodniku kapelusz ofiary
 848 13|              ten bez przerwy. Z daleka na rogu ulicy przystanął ktoś.~-
 849 13|         skręcili w nią dwaj policjanci na rowerach. Nocny patrol.~-
 850 13|             policji państwowej znalazł na ulicy Krochmalnej trupa
 851 13|              suknie biurka.~- A cóż ja na co poradzę - wzruszył ramionami.~
 852 13|            śmierci Boczka. Przyszło mu na myśl, że śledztwo dojdzie
 853 13|          Zerwał się z miejsca i, drżąc na całym ciele, zapytał nieswoim
 854 13|            szybkością.~Nikodem patrzał na niego kilka minut, nie mogąc
 855 13|           niego kilka minut, nie mogąc na tyle się skupić, by zrozumieć,
 856 13|           interesy? Skarżą się wszyscy na stagnację, na podatki, panie
 857 13|              się wszyscy na stagnację, na podatki, panie złoty, przecie
 858 13|            samotna... Przyjechałby pan na parę dni, co?~- Owszem,
 859 13|                dziękuję. No to chodźmy na śniadanko. Może do "Bachusa",
 860 13|              ale nie mogę. Jestem dziś na śniadaniu u księcia Roztockiego.~
 861 13|          będzie układać się, to ja się na tym nie znam.~Kunicki, uradowany,
 862 13|                z Dyzmą, zamawiając się na jutro, i wyszedł.~- To znany
 863 13|              się mówić poufały uśmiech na jego twarzy.~- No, co pan
 864 13|                  a pan to też masz łeb na karku. Żeby się tylko udało!~-
 865 13|          kochanieńki - zawołał Pilchen na jego widok - ależ to słówko
 866 13|             mówiąc, to mnie zależałoby na tym, żeby załatwienie sprawy
 867 13|              Pilchenowa - nie znam się na tych waszych kombinacjach
 868 13|            oznajmiając, że sprawa jest na dobrej drodze.~Następnie
 869 13|               były miłością i skargami na mękę tęsknoty, wspomnieniami
 870 13|            przekręcił kontakt stojącej na nocnym stoliku lampy i gdy
 871 13|            Znieruchomiał.~"Zamordowano na mój rozkaz... Za moje pieniądze...
 872 13|               mówią o duchach?...~Wtem na przeciwległej ścianie dojrzał
 873 13|                   Włosy zjeżyły się mu na głowie i rozdygotaną ręką
 874 13|                lampa z łoskotem spadła na ziemię.~Zdrętwiał. Kształt
 875 13|           drzwi wpadła smuga światła i na progu sypialni stanął Ignacy
 876 13|           panie prezesie? Dyzma usiadł na łóżku.~- Nic. Przez sen
 877 13|             pościel i będziesz tu spał na otomanie.~- Jak pan rozkaże.~-
 878 13|           wypił dwoma haustami i zjadł na przekąskę jakiś czerstwy
 879 13|         pasztecik, a Ignacy ułożył się na otomanie, Nikodem uczuł
 880 14|               konferencji i rozmów, że na razie, póki rzecz w zasadzie
 881 14|            Wydobył pugilares, czekając na odpowiedź. Nikodem pokiwał
 882 14|              kwotami, że nie sprawiały na nim tak wstrząsającego wrażenia,
 883 14|           wstrząsającego wrażenia, jak na początku nowego okresu jego
 884 14|              razem pojechał z Kunickim na śniadanie, podczas którego
 885 14|             palcie i w kapeluszu, lecz na widok Dyzmy natychmiast
 886 14|            jednocześnie nie figurowało na liście gości jej salonu.~
 887 14|    nieboszczyka hrabiego Maurycego, by na następnej kolacji w alei
 888 14|                panią Lalą Koniecpolską na czele witały się z nim w
 889 14|           słowika czytał wielokrotnie.~Na szczęście przybyły mu na
 890 14|               Na szczęście przybyły mu na pomoc panny Czarskie i pani
 891 14|                by przypiłować Nikodema na dwieście złotych dla jakiejś
 892 14|               prezes, nie znajdzie się na całej kuli ziemskiej.~Zbliżała
 893 14|            Czerpaka i umówił się z nim na kolację.~Krzepicki tego
 894 14|           nazajutrz wyjeżdża wieczorem na miesiąc za granicę. Kapujesz
 895 14|                   A była taka?~- Była. Na to Kunicki powie panu, że
 896 14|            ministra przywiezie je. Tak na pewno powie. Na to pan powiesz,
 897 14|                je. Tak na pewno powie. Na to pan powiesz, że to niemożliwe,
 898 14|       współczuciem. Kunicki rzucił się na krzesło i otarł pot z czoła.
 899 14|          wieczornym pociągiem wyjeżdża na cały miesiąc.~- Ratuj pan,
 900 14|              ani żywej duszy!~- No, to na dostawy trzeba pogwizdać.~-
 901 14|           górną rozetę trzeba nastawić na dziewiątkę, a dolną na siódemkę.
 902 14|        nastawić na dziewiątkę, a dolną na siódemkę. Dyzma wziął ołówek
 903 14|          rozmowie z sekretarzem zszedł na dół.~W bramie czekał nań
 904 14|                raz podejrzliwie zerkał na Dyzmę, dając mu ostatnie
 905 14|       dokumentami leży z prawej strony na samej górze, że w teczce
 906 14|            zmiany koła, gdyż najechali na gwóźdź. Było już zupełnie
 907 14|                Dyzma, nie odpowiadając na ukłony.~- Tak jest, proszę
 908 14|              niego, zarzucając mu ręce na szyję.~- Niko, Niko, Niko!,..~
 909 14|                  No siadajże! Powiedz, na długo przyjechałeś?~- Niestety,
 910 14|        przyjechałeś?~- Niestety, tylko na parę godzin.~- Co ty mówisz?
 911 14|              spędzić z Niną.~Siadła mu na kolanach i przerywając sobie
 912 14|             małżeństwa.~- Nie znam się na tym - z powątpiewaniem powiedziała
 913 14|              Niech czeka.~Rzucił okiem na zegarek i oświadczył, że
 914 14|           ukontentowaniem. Przyszło mu na myśl, że włamywacze musieliby
 915 14|             tej stalowej szafy, a jemu na to wystarczy niecała minuta,
 916 14|           tylko Krzepickiego, ale mnie na korzyść wychodzi...~Klucz
 917 14|              panował wzorowy porządek. Na półkach z prawej strony
 918 14|          książki i teczki z papierami, na półkach z lewej piętrzyły
 919 14|                gruba plika. Zaniósł ją na biurko i odłożywszy na stronę
 920 14|              ją na biurko i odłożywszy na stronę zieloną teczkę, otworzył
 921 14|   plenipotencja, wystawiona przez Ninę na nazwisko męża, i rejentalny
 922 14|              odłożył ją wraz z zieloną na stronę.~Nie zrezygnował
 923 14|        następnej znalazł dwie koperty. Na małej widniał napis: "Mój
 924 14|                napis: "Mój testament", na drugiej zaś: "W razie mojej
 925 14|                Paszport był wystawiony na nazwisko Leona Kunika, syna
 926 14|                 skazujący Leona Kunika na trzy miesiące więzienia
 927 14|           zapisany, i znowu wyrok sądu na ten raz warszawskiego, skazującego
 928 14|             skazującego już Kunickiego na dwa lata więzienia za współudział
 929 14|            pieniędzy.~Nikodem spojrzał na zegarek i zaklął.~Było już
 930 14|           umieścił w kasie, zamknął ją na klucz i wziąwszy pod pachę
 931 14|               mi we wszystkim wierzyć, na wszystko godzić się, w niczym
 932 14|             nakładał palto, ze względu na obecność służącego pożegnała
 933 14|                i zawołał:~- No, nie ma na co czekać, jedziemy do Urzędu
 934 14|        Wprawdzie można by je zatrzymać na wypadek zmiany uczuć i zamiarów
 935 14|             Otóż, co by pan powiedział na to, panie prezesie, gdybyśmy
 936 14|             jemu najmniej może zależeć na zdobyciu dziesięciu lat
 937 14|                myślę, że zgodziłby się na taką propozycję: on zrzeka
 938 14|        zagraniczny. Niech sobie jedzie na zbity łeb, dokąd chce.~-
 939 14|               później wrócić.~- Jest i na to rada. Zrobimy tak: dzisiaj
 940 14|        wszystkie te szpargały i zamknę na jakieś, powiedzmy, trzy
 941 14|                 Później go znowu wezmę na przesłuchanie i wówczas
 942 14|               nim listy gończe. Co pan na to powie, panie prezesie?~-
 943 14|             pan prezes, mógłbym liczyć na pewno na nominację...~-
 944 14|                mógłbym liczyć na pewno na nominację...~- A od kogo
 945 14|              Podbiegł nerwowym krokiem na spotkanie Dyzmy i zaseplenił:~-
 946 14|               Niech Ignacy idzie sobie na miasto - rzekł Dyzma do
 947 14|         Koborowo są własnością Niny.~- Na papierze, tylko na papierze,
 948 14|             Niny.~- Na papierze, tylko na papierze, szanowny panie!
 949 14|                 szanowny panie! Nie ma na co łakomić się.~- Albo i
 950 14|             łakomić się.~- Albo i jest na co - filozoficznie odparł
 951 14|            weksle żony, które opiewają na taką sumę, że z nawiązką
 952 14|                pozwoli się wystrychnąć na dudka. Jest jeszcze sprawiedliwość
 953 14|          straszy, tfu! - splunął Dyzma na podłogę i poszedł otworzyć
 954 14|             włosy i wszedł do jadalni. Na stole przygotowane było
 955 14|              kredensu karafkę z wódką, na talerz nałożył dużo szynki,
 956 15|              wreszcie pojechać do nich na wieczór, gdyż generał oświadczył
 957 15|               i że zatem nie spotka go na pewno.~Do unikania Terkowskiego
 958 15|                niechęć jego do siebie. Na szczęście Dyzma zbyt mocną
 959 15|         obawiał.~Jarzynowscy mieszkali na Wilczej i Dyzma wybrał się
 960 15|           skinieniami głowy odpowiadał na ukłony znajomych, początkowo
 961 15|          powiedział szeptem:~- Chodźmy na papierosa.~Wszystkie oczy
 962 15|            Wszystkie oczy zwróciły się na nich, gdy opuszczali salon,
 963 15|                badawczo zatrzymały się na twarzy Nikodema.~Ten naprawdę
 964 15|                by po prostu rzucić się na Terkowskiego, chwycić go
 965 15|           wieczoru spędził Nikodem jak na rozżarzonych węglach, wreszcie
 966 15|            rozbierając się, rzucił się na kanapę.~Sprawa była jasna.~
 967 15|                 Terkowski raz wpadłszy na ślad Łyskowa już nie da
 968 15|           Prosić?... O, nie, to by się na mc nie zdało.~Zbyt dobrze
 969 15|             dzień dobry" i zamknął się na klucz w gabinecie.~Rozważał
 970 15|                do Warszawy. Oczywiście na małżeństwo z Niną krzyżyk.
 971 15|               pomimo to, bo pan prezes na pewno przyjmie.~Ponury jak
 972 15|                właśnie przypada jutro, na nieszczęście mąż pani Koniecpolskiej
 973 15|            tego. Mam ważniejsze sprawy na karku.~Zaległo milczenie.
 974 15|           znajdzie się, co człowiekowi na łeb włazi...~- O, chyba
 975 15|                Stale.~Nikodem spojrzał na nią uważnie.~- Nie każdemu.
 976 15|               powiedział:~- Terkowski.~Na twarzach obu pań odbiło
 977 15|                Czy ma być usunięty raz na zawsze, czy tylko na pewien
 978 15|               raz na zawsze, czy tylko na pewien czas? Rozkazuj.~Nikodem
 979 15|                tym całym poważnym, jak na kazaniu głosem, pyta się,
 980 15|              jednak chwili przyszło mu na myśl, że zaledwie kilka
 981 15|         wyprawi Terkowskiego do Afryki na drzewo czy do innej ciężkiej
 982 15|                Nikodem musiał im oddać na łup. Poczciwy Ignacy otrzymał
 983 15|       rozkładanie dywanów itp., spadła na niego samego.~Po części
 984 15|        zamknąłby się w swojej sypialni na cztery spusty. Niestety,
 985 15|                inne pokoje z łazienką, na garderobę dla pątniczek.~
 986 15|       zaproponował odłożenie misterium na dalszy tydzień, lecz panna
 987 15|                można po prostu wynająć na tę noc. Jest to miła i młoda
 988 15|             wyjścia, zgodzono się więc na małą Władzię, którą też
 989 15|         Początkowo odmówiła ze względu na zły humor swego przyjaciela,
 990 15|      przyjaciela, z którym umówiła się na dansing, jednakże dała się
 991 15|        rozeszło się do swoich pokojów. Na placu pozostał jedynie Wielki
 992 15|       wychodziły, ledwie trzymając się na nogach.~Wreszcie został
 993 15|           Wreszcie zaklął i rzucił się na kanapę.~Krzepicki zapalił
 994 15|               pan otrzymał. Zgadza się na sto tysięcy, ale pod warunkiem
 995 15|              Reich jest za mądry, żeby na to poszedł. Jedno mu obiecał,
 996 15|             dzień przeleżał bezczynnie na kanapie. Nie podnosił się
 997 15|           Myśli jego koncentrowały się na tym, jak w bezpieczny sposób
 998 15|       zmęczenia, zdecydowanie wpłynęła na jego ustosunkowanie się
 999 15|                się Krzepickiego, który na wszystko ma gotowe sposoby.
1000 15|            długich rozmyślaniach wpadł na pomysł: Czy nie najlepiej