Rozdzial

 1 1 |           ni ma. A i tak, żeby nie Mańka, to nie byłoby czym komornego
 2 1 |            W mieszkaniu była tylko Mańka, wątła brunetka o nerwowych
 3 1 | ustawicznego dogryzania.~Tymczasem Mańka ubrała się, narzuciła na
 4 1 |         Walentowa. Wówczas dopiero Mańka skończyła swą tyradę i trzasnąwszy
 5 2 |            dwa papierki.~- Proszę.~Mańka zrobiła przeczący ruch głową,~ ~-
 6 2 |            Dyzma i zarumienił się. Mańka spojrzała mu w oczy.~- Nie
 7 2 |          okno otworzyć? - zapytała Mańka.~- Późno już. Czas do domu.
 8 2 |      dziesiąta - powiedział Dyzma.~Mańka przed małym lusterkiem rozczesywała
 9 2 |            powiedział z uśmiechem.~Mańka odwróciła głowę i oczy jej
10 2 |         kawału, powiedział:~- Aha!~Mańka ostrożnie dotknęła końcami
11 2 |            sukienkę.~Położył przed Mańką sto złotych. Dziewczyna
12 2 |    wszystko było bajką.~- Uważasz, Mańka - rzekł, gdy wchodzili na
13 2 |            się sublokatora razem z Mańką nie zrobiło na Barcikach
14 2 |       wkrótce wyjął pięć złotych i Mańka pobiegła po nową flaszkę.
15 2 |            oblanie nowego zajęcia.~Mańka wyjęła z szafy batystową
16 3 |          odchodził o pół do ósmej. Mańka, która początkowo obiecywała
17 7 |          po chwili, zdołał poznać.~Mańka.~Skurczył się. Skulił ramiona
18 7 |          Było już jednak za późno.~Mańka, przepychając się łokciami,
19 7 |            wolną przestrzeń ulicy. Mańka wychyliła się za nim i długo
20 7 |        hotelu. Przyszła mu na myśl Mańka i zauważył w duchu, że w
21 17|      Odwrócił się. Przed nim stała Mańka.~- Nikodem - szepnęła cicho.~-
22 17|       podobam się?~- A odczep się, Mańka, pókim dobry.~- A przecie
23 17|           to nie byle co i że ona, Mańka, wobec tego nic nie znaczy.~-
24 17|          mej i cmoknął w policzek. Mańka wszakże nie dała się tym
25 17|           Nikodem był wściekły. Ta Mańka, która zjawiła się nagle
26 17|        Wiem.~- Jak się nazywasz?~- Mańka Barcik.~- Adres?~- Łucka
27 17|       Wreszcie zatrzymał się przed Mańką.~- No? Cofniesz?~- Nie -
28 17|        Panieneczka gra w piłeczkę?~Mańka szeroko otworzyła oczy.
29 17|           wysypując swą zawartość.~Mańka zrozumiała, że jedynym ratunkiem
30 17|       Walasek.~- Po co? - zapytała Mańka.~- Będziemy się kochać -
31 17|      wyjęte z szafy prześcieradło. Mańka stała w kącie szczupła,
32 17|          Tfy, bezwstydna pijaczka!~Mańka nic nie odpowiedziała.~
33 18|            mu się dobrze składało. Mańka całkowicie znikła z horyzontu.