Rozdzial

 1 2 |      potrafi. Olbrzymia suma, suma, której wysokość tak daleko wykraczała
 2 3 |             aleja klonowa, na końcu której leżał strzelisty pałac,
 3 4 |         mocno.~Pani Nina, na twarzy której odbiło się zmieszanie, rzekła
 4 5 |         mocno.~Pani Nina, na twarzy której odbiło się zmieszanie, rzekła
 5 6 |       wszczął z szoferem rozmowę, w której raz po raz padały niezrozumiałe
 6 6 |          ponurej rzeczywistości, do której trzeba będzie wrócić, jak
 7 6 |            obraz chaosu i paniki, w której czcigodne antyki wyprawiały
 8 6 |          całą sprawę. Dobrze?~- A o której?~- O piątej, jeżeli pan
 9 6 |           przypominającą tarczę, do której przyklejono ogórek potężnych
10 7 |             i zapytała szeptem:~- O której?~Lecz odpowiedzi już nie
11 7 |             sprawę Ponimirskiego, z której i tak muszą być nici, a
12 8 |            i przeszli do jadalni, w której służba zdążyła już sprzątnąć
13 9 |             Jaszuńskim, oraz ta, na której schodził ze schodów, a za
14 10|        włada jakąś tajemniczą siłą, której on, Krzepicki, me zna i
15 10|             zna i nie rozumie, lecz której objawy widzi na każdym kroku.~-
16 10|   zdecydował się na zmianę taktyki, której zawdzięczał famę małomównego.~
17 11|       niemal z frywolnością, na tle której pełna godności i zamyślenia
18 11|             Trzypromiennej Gwiazdy, której hasłem z woli Wielkiego
19 12|            prywatna korespondencja, której nie otwierał sekretarz,
20 12|             Owszem. To pójdziemy? O której to?~- O ósmej.~Pożegnał
21 12|    zajmowała połowę niedużej salki, której kamienną podłogę pokrywały
22 12|   przedostało się do swojej loży, w której już siedział pułkownik Wareda,
23 14|    względzie był brak panny Stelli, której wręcz bał się.~Powitano
24 14|      widocznie nie znał sytuacji, z której by nie potrafił wybrnąć
25 16|         nosem. Na twarzy pokojówki, której kazał przygotować sobie
26 17|            i nisko się ukłonił.~- O której wrócił szofer? - zapytał
27 17|           jej uwagę na kamienicę, w której mieści się bank.~Wychodził
28 17|            jak piramida na pustyni, której żaden huragan nie poruszy...
29 17|  kilkanaście metrów od kamienicy, w której mieścił się bank, gdy ujrzał
30 18|       otrzymał dziś rano depeszę, w której Krzepicki zapowiadał swój
31 19| przeniknięcia tej zamkniętej duszy, której zgłębić me umiała, a tylko
32 20|    wzruszający. W sali posiedzeń, z której usunięto stoły i krzesła,
33 20|            wielka srebrna płyta, na której u góry wyrzeźbiona była