Rozdzial

 1 1 |       oddech. Starał się odwracać głowę od okien sklepów spożywczych,
 2 2 |       naciągnięcia starego. Przez głowę Dyzmy przeleciała jeszcze
 3 2 |    Widzisz go, bankier. Odwróciła głowę i dodała cicho:~- Chyba
 4 2 |        uśmiechem.~Mańka odwróciła głowę i oczy jej szeroko się rozwarły.
 5 2 |          chusteczkę i nakryła nią głowę śpiącego, w izbie bowiem
 6 6 |            gdyż te przeciągi mogą głowę urwać.~Na dobitek nieustannie
 7 6 |        Przełęska chwyciła oburącz głowę.~_ Ach, niech pan wybaczy,
 8 6 |           i nie wymawiał "r", dam głowę, że z MSZ-u! Pułkownik wybuchnął
 9 7 |        pana złotoustym mówcą, ale głowę to pan ma na karku. Zatem
10 7 |       lampy i wziął się w boki, a głowę podniósł ku górze. Przyglądał
11 8 |         źrenicami, później ukryła głowę w ramionach i zaczęła płakać.
12 8 |           się i nagle pochyliwszy głowę musnęła policzkiem jego
13 8 |     jestem - przechyliła zalotnie głowę - a może chce pan sprawdzić,
14 8 |         nagłym ruchem przycisnęła głowę Nikodema do swoich piersi.
15 8 |           Dyzma podłożył ręce pod głowę i wyciągnął się na mchu.
16 8 |       Ponimirski leniwie odwrócił głowę i zmrużywszy oczy przed
17 9 |         on, Nikodem, miał nakrytą głowę. Podpis pod tym zdjęciem
18 9 |         nocy - pomyślał podnosząc głowę.~Nagle struchlał.~Wśród
19 9 |   Złodziej! - przemknęło mu przez głowę.~Postać stała chwilę nieruchomo,
20 9 |         drzwi. Ostrożnie wychylił głowę tak, by nie móc być dostrzeżonym.~
21 9 |        łóżka, naciągnął kołdrę na głowę i mruknął:~- Ee... do cholery
22 10|        ilustracji oparł na chwilę głowę na ręku. Wywołało to głośny
23 13|   przykucnął i ostrożnie wychylił głowę tuż nad ziemią, po czym
24 13|       otrzymał z tyłu uderzenie w głowę i silne kopnięcie w brzuch.~-
25 13| człowiekowi mającemu tak genialną głowę.~Wejście Krzepickiego z
26 13|          okazję?~Krzepicki zadarł głowę, przeciągnął dłonią po ostro
27 13|     metodka. Dyzma podrapał się w głowę.~- Właściwie mówiąc, to
28 15|       chce ode mnie - łamał sobie głowę Dyzma.~- A wie pan prezes -
29 17|           patałachem jak ty sobie głowę zawracał. Nie takie ja teraz
30 19|         do wiatraka - łamał sobie głowę Dyzma - baby to doprawdy
31 25|      Nikodema i, nisko pochylając głowę, uścisnął jego rękę.~- Zechce
32 25|   poprawił włosy, wysoko podniósł głowę i otworzył drzwi. W hallu