Rozdzial

 1 1 |     kosztuje.~- Jaką przysługę? - zdziwił się Dyzma.~- Ach, ja się
 2 1 |              Z przyjacielskiej? - zdziwił się szczerze Dyzma.~- Hę,
 3 2 |      jedyny ratunek.~- We mnie? - zdziwił się Dyzma.~- W panu - z
 4 2 |     tysiące miesięcznie.~- Ile? - zdziwił się Dyzma.~- No, dwa tysiące
 5 3 |  dwadzieścia czy dwadzieścia dwa. Zdziwił się tym, gdyż pamiętał,
 6 3 |     martwiło.~- A co pan sądzi? - zdziwił się Kunicki. - Przecie to
 7 3 |          o kim pan hrabia mówi? - zdziwił się Dyzma.~- O kim? No,
 8 4 |    zarozumiały.~- Ja? Dlaczego? - zdziwił się szczerze.~- No, bo już
 9 4 |         trochę czasu...~- Pani? - zdziwił się. Nigdy nie wyobrażał
10 4 |           go w domu.~- To dobrze. Zdziwił się pan, że siedziałem na
11 4 |          potrzebował...~- Mnie? - zdziwił się Nikodem.~- Ciiiicho! -
12 5 |    zarozumiały.~- Ja? Dlaczego? - zdziwił się szczerze.~- No, bo już
13 5 |         trochę czasu...~- Pani? - zdziwił się. Nigdy nie wyobrażał
14 5 |           go w domu.~- To dobrze. Zdziwił się pan, że siedziałem na
15 5 |          potrzebował...~- Mnie? - zdziwił się Nikodem.~- Ciiiicho! -
16 6 |         Jaszuński?~- Jak to co? - zdziwił się pułkownik. - No przecież
17 6 |         mu było pożyczać!~- Co? - zdziwił się Dyzma.~- Niech się pan
18 7 |           pieniędzy."~- Jak to? - zdziwił się Jaszuński.~- Słuchaj!
19 7 |          puścić gotówki. Minister zdziwił się.~- Co ty powiesz? A
20 7 |          gabinetu szefa i już nie zdziwił się, że arogancki gość rozsiadł
21 8 |          zakończenie.~- Jak to? - zdziwił się Dyzma - przecie już
22 8 |           się i Nikodem znowu się zdziwił: uśmiechała się doń z kokieterią.~-
23 8 |           Nie odczuł szyderstwa i zdziwił się w duchu, że to ubranie
24 8 |           papierosa.~- Czy bardzo zdziwił pana mój list?~- Dlaczego,
25 11| specjalnie, by go zabrać na wieś.~Zdziwił się tym bardzo. Nie miał
26 11|          się w habit.~- Jak to? - zdziwił się - przy pani?~- Nie,
27 13|         Przeciągnąć, braciszku? - zdziwił się minister.~- He, he,
28 14|       sprawę.~- Ja? - nieszczerze zdziwił się Dyzma.~- Pan, pan, bo
29 16|      możliwe.~- A dlaczego nie? - zdziwił się.~- Nie wypada. Jak to?
30 17|      krokiem ruszyła za nimi.~Nie zdziwił ją fakt istnienia rywalki.
31 18|          huczek!~- Jaki huczek? - zdziwił się Nikodem.~- No w prasie.