Rozdzial

 1 3 |         że dojeżdżają do stacji Koborowo.~Dyzma zaniepokoił się,
 2 3 |    administrator generalny dóbr Koborowo. Trzeba będzie zafundować
 3 3 |    Pałac koborowski, jak i całe Koborowo, tłumaczył, to jego duma
 4 3 |         panu Nikodemowi pokazać Koborowo. Powiadam panu...~- Może
 5 3 |       całą nadwyżkę! Boże! Samo Koborowo z folwarkami...~Zaczął w
 6 3 |      lejce stajennemu - że moje Koborowo to obiekt niemały. Niemały
 7 3 |        Kunic... pan Kunik wziął Koborowo w posagu za siostrą pana
 8 3 |      wycyganił od mojej rodziny Koborowo, jednak nie powinien pan
 9 4 |        Czy pan wiesz, że on nam Koborowo wydarł?~- Nic nie słyszałem -
10 4 |    Kunicki sam przecie mówi, że Koborowo kupił. Stosunek zaś doń
11 5 |        Czy pan wiesz, że on nam Koborowo wydarł?~- Nic nie słyszałem -
12 5 |    Kunicki sam przecie mówi, że Koborowo kupił. Stosunek zaś doń
13 7 |      wiąże lub uczucie łączy...~Koborowo jest dziś smutne i szare.
14 7 |          a jestem taka samotna.~Koborowo czeka Pańskiego powrotu,
15 10| Wzruszył ramionami.~- Goła.~- A Koborowo? Ona tam pewno ma jakąś
16 10|        Na papierze to niby całe Koborowo jej własność. Ale tylko
17 12|      kolacji. Rozmowa zeszła na Koborowo i Dyzma powiedział z westchnieniem:~-
18 12|      kiwnął głową Dyzma - gdyby Koborowo było jej, to w trymiga!~-
19 13|       osiągną z uzyskania przez Koborowo dostaw dla kolei, tłumaczył,
20 13|     grdyce i rzucił niedbale:~- Koborowo to piękny grosz.~- Ba!...~-
21 13|         o żalu, z jakim porzuci Koborowo, w którym się urodziła i
22 14|          nie miliony. Miliony i Koborowo są własnością Niny.~- Na
23 15|        o tym... Byle nie teraz. Koborowo... Jechać... Wszystkie członki
24 16|      Było prawie tyle, co warte Koborowo. Z głodu nie umrze.~- Wyjechał
25 16|       południa. Przeszedł przez Koborowo jak groźna burza, pozostawiając
26 16|     musi ktoś pilnować, bo całe Koborowo rozkradliby.~- A kogo zaangażował
27 17|     orientuję się w interesach. Koborowo to złote jabłko. Moje powinszowania.
28 19|     szanowny ojciec zostawił ci Koborowo. Doprawdy nie mogłam tego
29 21|        bawić? Żona jak cacko, a Koborowo to ponoć magnacka fortuna.~
30 23|   wszyscy Ninie i Nikodemowi. - Koborowo to prawdziwe cacko.~I rzeczywiście
31 24|   wszyscy Ninie i Nikodemowi. - Koborowo to prawdziwe cacko.~I rzeczywiście