Rozdzial

 1 1 |          odrapanym murom podwórza. Istotnie, prześladował go jakiś pech.
 2 1 |        ściągnęła sukienkę. Nikodem istotnie nie zwracał na nią uwagi,
 3 2 |         załatwić swoich interesów!~Istotnie Leon Kunicki słynął z niesłychanego
 4 3 |         Lublinie. Złoty medal! Co?~Istotnie, gniade szły jak lalki i
 5 4 |              Jest! - ucieszył się.~Istotnie, w pobliżu ujrzał pokracznego
 6 4 |          zaś doń jego żony i córki istotnie był wrogi. Ma się rozumieć,
 7 5 |              Jest! - ucieszył się.~Istotnie, w pobliżu ujrzał pokracznego
 8 5 |          zaś doń jego żony i córki istotnie był wrogi. Ma się rozumieć,
 9 6 |         bardziej reprezentacyjnie.~Istotnie wysmukłe torpedo zdawało
10 7 |             zapewniła pani domu.~- Istotnie - potwierdził z przekonaniem
11 9 |           do pracy z zapałem, a że istotnie nie brakło mu sprytu, przeprowadzał
12 9 |     kwestie, zapytywali Dyzmę, czy istotnie tak postanowił, a nie inaczej,
13 9 |        sypialni?~Zaniepokoiła się. Istotnie zbyt długo tu siedzi. Ostatecznie
14 10|           o Jaszuńskiego i Waredę. Istotnie już w sieni ujrzał tego
15 10|      polsku! To ładnie, prawda? Bo istotnie, dlaczego w Paryżu czy w
16 11|          ręce mam brudny.~Zajrzał. Istotnie jeden włosek rzęs bardzo
17 11|           się, że nie będą sami...~Istotnie, gdy skręcili z szosy w
18 11|            o celu swego przyjazdu.~Istotnie pani Koniecpolska zrobiła
19 12|       pierwszej zjawił się Boczek. Istotnie zachowywał się z wielką
20 12|    przyciśnie się na obie łopatki.~Istotnie Mulat jednym zręcznym ruchem
21 14|              przytwierdził szofer.~Istotnie deszcz nie ustawał do rana
22 14|        Dyzma musiał powiedzieć, że istotnie myśli o tym.~- Niech pan
23 15|      odpowiedział:~- Aby nie dziś.~Istotnie Dyzma był doszczętnie wyczerpany.
24 15|         Szybko rozłożył dzienniki.~Istotnie wszystkie donosiły, że w
25 17|         rachunku, i wyszedł.~Wybór istotnie był niemały. Po kilku minutach
26 17|            zamknąć?!~Obejrzał się. Istotnie w ciemnym korytarzu ktoś
27 18|            uśmiechnął się blado.~- Istotnie, a chyba nic sądzi pan prezes,
28 19|       Skinął głową i wyszedł.~- To istotnie żelazny człowiek - rzekł
29 25| Towarzystwo zgodziło się z ochotą.~Istotnie spacer był niezwykle miły.
30 25|           skakały mu przed oczyma.~Istotnie, odręczne pismo zawierało