Rozdzial

 1 1 |    nacisnął klamkę.~Buchnął mu w twarz zaduch ciasnej izby, łączący
 2 1 |       talerz! - rzucił mu w samą twarz.~Oczy napadniętego wyrażały
 3 1 |     manewry, by zajrzeć Dyzmie w twarz.~- Ki diabeł, czego ten
 4 3 |       odparł po prostu Dyzma. Na twarz blondynki buchnęły rumieńce.
 5 3 |     ugodzony strzałą. Bezkrwista twarz stała się nagle czerwona.~-
 6 3 |        rękę Ponimirski i zbliżył twarz do jego twarzy. Dyzma wzdrygnął
 7 3 |      hrabiego?~Ponimirski zakrył twarz dłonią i milczał. Po chwili
 8 6 |          tego... Wszystko jedno. Twarz Krzepickiego nabrała złego
 9 8 |          widząc, że Nina zakryła twarz chusteczką i zaczęła płakać,
10 8 |      ukazał się Kunicki, któremu twarz rozpogodziła się w jednej
11 8 |          zagarnął ją pod siebie.~Twarz Kasi owiał gorący oddech.
12 8 |            Tak, w Oksfordzie.~Na twarz Niny uderzyły rumieńce.~-
13 9 |        Kunicki stanął w progu, a twarz jego skurczyła się wściekłością.~-
14 11|  migające ogniki.~- Padnijcie na twarz - zawyła panna Stella. -
15 12| rozsadzać skórę.~Wielaga cisnął. Twarz Włocha stała się najpierw
16 13|  obcasami dwa straszliwe ciosy w twarz.~Okropny ból poderwał leżącego.
17 13|          niełatwo wykiwać. Długa twarz Krzepickiego rozszerzyła
18 14|            Tuliła się doń, a jej twarz jaśniała szczęściem.~- Przyjechałeś,
19 14|        się składa.~Głaskała jego twarz końcami palców.~Nikodem
20 15|     szyję i dusić, aż ta obleśna twarz zsinieje. Skurczył się w
21 15|         pięścią brodę i odwrócił twarz do okna.~- Panie Miszcz -
22 16|  Dojrzała Nikodema w oknie i jej twarz rozjaśniła się uśmiechem.~
23 17|     odwrócił się tak, że na jego twarz padło światło, usłyszał
24 17|     Zamachnął się i uderzył ją w twarz tak silnie, że wywróciła
25 17|     zamachnął się znowu. Zakryła twarz łokciem. Chwycił jej torebkę.
26 17|     warować i stanic mu twarzą w twarz... I przyszła.~Dziesiąta,
27 17|  odchodzącym.~- To tak?!~Zakryła twarz zmarzniętymi rękoma i płakała.~-
28 20|          z zaciekawieniem w jego twarz, pragnąc odczytać myśli
29 25|     milczeniu podawał im rękę, a twarz miał zasępioną.~Zdawał sobie