Rozdzial

 1 1 |     stronach, w Łyskowie. Grubas roześmiał się.~- Warszawa, panie drogi,
 2 2 |       mogę pomóc?~- He, he, he - roześmiał się Kunicki - szanowny pan
 3 2 |       zapytała z podziwem. Dyzma roześmiał się i ot tak, dla kawału,
 4 2 |          powiedz, miałeś pietra? Roześmiał się.~- Nie ma o czym gadać.
 5 3 |         ładne, niestety.~Nikodem roześmiał się.~- Tak to pan powiedział,
 6 4 | zorientował, o co jej chodziło i roześmiał się.~- Ja nie liczyłem na
 7 5 | zorientował, o co jej chodziło i roześmiał się.~- Ja nie liczyłem na
 8 6 |  Kunickim.~- Bardzo nie bardzo - roześmiał się Dyzma.~- Między nami
 9 7 |         i ten samochód skradłem.~Roześmiał się po cichu, postanowił
10 8 |      osadzić adwersanta...~Dyzma roześmiał się. Przypomniał sobie opowiadanie
11 8 |       specjalnym podkreśleniem i roześmiał się głośno.~- Naturalnie,
12 9 |           aż musiał się zgodzić.~Roześmiał się.~- To cholera! Do czego
13 11|         Brwia mi do oka zalazła! Roześmiał się.~- Chyba rzęsa? Ofuknęła
14 11|  człowiek, taki głuptas! Ustami!~Roześmiał się.~Ano, to tym lepiej.~
15 12|       dumne i eleganckie damy...~Roześmiał się z zadowoleniem.~Prawdę
16 13|          nabije w butelkę.~Dyzma roześmiał się szczerze. Sam siebie
17 13|        mi się za bardzo.~Pilchen roześmiał się i zaopiniował, że wobec
18 14| otwierając."~- W razie śmierci - roześmiał się Nikodem - ale ponieważ
19 14|    przykro mi bardzo - zjadliwie roześmiał się Kunicki - ale mam weksle
20 15|         Nie. Nie znam. Terkowski roześmiał się z wyraźną ironią.~-
21 15|          czas? Rozkazuj.~Nikodem roześmiał się. Wydało mu się czymś
22 15|     sobie zamęczają kogo innego. Roześmiał się. Przyszedł mu na myśl
23 16|        jej drgał niepokój. Dyzma roześmiał się.~- Musiał.~- Jak to
24 16|           Niku?~- Już zrobiłem - roześmiał się.~- Jak to?~- Zaangażowałem
25 17|     Widzisz... ja ciebie kocham. Roześmiał się głośno.~- Wielkie mecyje!
26 17|            Będziemy się kochać - roześmiał się Walasek - no prędzej!.
27 18|        pańskiej stronie.~Nikodem roześmiał się i klepnął Krzepickiego
28 21|       powiedział Nikodem.~- A! - roześmiał się hrabia. - Mój szanowny
29 21|    Kurlandii, to nieprawda. Żorż roześmiał się.~- Zatem ludzie wierzą