Rozdzial

 1 4 |         myśl, że gdyby się zarzuty Ponimirskiego potwierdziły, miałby możność
 2 5 |         myśl, że gdyby się zarzuty Ponimirskiego potwierdziły, miałby możność
 3 6 |      kopertę. Był to list hrabiego Ponimirskiego do pani Przełęskiej. Wziął
 4 6 |          przekonania, że pretensje Ponimirskiego nie są znowuż aż tak beznadziejne,
 5 6 |            przypomniał się mu list Ponimirskiego. Wyjął list i przeczytał
 6 6 |            siostrzeńca?~- Hrabiego Ponimirskiego - odparł wyniośle Dyzma.
 7 6 |        babie powiedział o zamiarze Ponimirskiego oddania długów.~- Ma tamtego
 8 6 | odpowiedzieć. Wyciągnął zatem list Ponimirskiego i podał jej w milczeniu.~
 9 6 |    gadaninie, a z nadziei hrabiego Ponimirskiego będą nici.~- Nie taki głupi
10 6 |      Zresztą nie chciałby wsypywać Ponimirskiego, gdyż nie wątpił, że tym
11 6 |           o czym ma mówić z ciotką Ponimirskiego i z tym jakimś Krzepickim,
12 7 | niepotrzebnie wplątał się w sprawę Ponimirskiego, z której i tak muszą być
13 8 |        konkludował, przypomniawszy Ponimirskiego.~Nazajutrz przy śniadaniu
14 8 |           Dyzma chciał usiąść koło Ponimirskiego, lecz ten powstrzymał go
15 8 |           jeszcze większą wesołość Ponimirskiego.~- Mówiliśmy wyłącznie o
16 8 |         jeszcze bardziej rozbawiła Ponimirskiego, natomiast Nina, widząc
17 9 |          zajmować się sprawą Żorża Ponimirskiego.~- Zresztą - dodał - z jego
18 10|            go traktowali na sposób Ponimirskiego.~To wstrzymało go nawet
19 10|      niezgorzej.~- Ach, to pan zna Ponimirskiego? - zainteresowała się panna
20 17|           razy w pawilonie u Żorża Ponimirskiego, gdyż jest ciężko chory.
21 21|            do wniosku, że wizyta u Ponimirskiego wraz z Niną może być niepożądaną
22 21|         względu na nieobliczalność Ponimirskiego.~A nuż wścieknie się i zacznie
23 21|            papierosa i poczęstował Ponimirskiego. Ten po chwili wahania przyjął.~-
24 23|         uwity z żyta.~Stojący obok Ponimirskiego baron Rehlf wziął go pod
25 23|         swoją złość na tego idiotę Ponimirskiego, stał się mimowolnym widzem
26 24|         uwity z żyta.~Stojący obok Ponimirskiego baron Rehlf wziął go pod
27 24|         swoją złość na tego idiotę Ponimirskiego, stał się mimowolnym widzem
28 25|     rzęsiste bryzgi wody spadły na Ponimirskiego i na resztę towarzystwa
29 25|      ogromne niebieskie oczy Żorża Ponimirskiego.~Nikt nie ośmielił się usiąść.~