Rozdzial

 1 1 |        różnicy socjalnej między sobą, bezrobotnym "pracownikiem
 2 1 |        chichotały i szeptały ze sobą. Po bramach stały lub siedziały
 3 1 |      nagle spostrzegł tuż przed sobą uprzejmie pochylonego pana
 4 3 |     chwili szybkie kroki tuż za sobą. Obejrzał się. Wąską alejką
 5 4 |      laską i pozostawiającym za sobą smugę dymu cygara, skierowała
 6 5 |      laską i pozostawiającym za sobą smugę dymu cygara, skierowała
 7 6 |       by potrafił zapanować nad sobą...~- Słuszne spostrzeżenie -
 8 7 |        Bieg zdarzeń niósł go ze sobą, niósł go nurt, którego
 9 8 |    powinnam się brzydzić tobą i sobą.~Kasia wzięła się za boki,
10 8 |         rzęs. Cicho zamknęła za sobą drzwi i zbliżyła się do
11 8 | wzajemnie?~- Owszem, żyliśmy ze sobą dobrze.~Ninę to ucieszyło.
12 8 |       tego. I zabierz ją pan ze sobą. Działa mi na nerwy. Ninę
13 9 |         z gęby o tym, o czym ze sobą gadamy...~- Rozumiem, panie
14 11|      surowej.~Zamknęła drzwi za sobą i Nikodem odniósł nagle
15 12|         wpadł, nie zamykając za sobą drzwi pułkownik Wareda.~-
16 12|     dobrego humoru zabierali ze sobą orkiestrę.~Na długiej, wąskiej
17 12|          gdybyśmy zabrali go ze sobą na kolację?~- Ależ, Marietto -
18 12|       gwałtowniejsza. Zwarte ze sobą ciała pokryły się kroplami
19 12|     rzucił o ziemię i przywalił sobą na obie łopatki.~Cyrk zatrząsł
20 12|   stracił całkiem panowanie nad sobą i ryknął na cały cyrk:~-
21 13|    wszedł Krzepicki. Zamknął za sobą drzwi l z tajemniczym uśmiechem
22 14|         a klucze przecie mam ze sobą.~- No, to trzeba zaraz kogoś
23 14|        Nikodem zamknął drzwi za sobą i chrząknął.~Teraz dopiero
24 14|       do więzienia pociągnie za sobą jako naturalną konsekwencję
25 16|        Nineczko. Zabiorę cię ze sobą.~- Ba - uśmiechnęła się -
26 16|         burza, pozostawiając za sobą panikę.~Gdy podjeżdżał do
27 18|      deklaracji.~Rozłożył przed sobą przygotowaną przez Krzepickiego
28 25|         Dyzma, nie zamykając za sobą drzwi, zrobił trzy kroki