Rozdzial

 1 1 |             wsparty na kiju, rzucił nań spojrzenie zamglonych oczu.
 2 1 |         chwili, gdy zaczął nakładać nań tę samą sałatę, nie zdawał
 3 1 |            ulgą stwierdził, że nikt nań nie zwraca uwagi. To go
 4 2 |           że niespodziewanie spadło nań jakieś szczęście, lecz na
 5 3 | przyjezdnego z uściskami i otworzył nań ogień mitraliezy swej wymowy,
 6 4 |           Dyzma zauważył, że patrzy nań życzliwie.~- Ona musi być
 7 5 |           Dyzma zauważył, że patrzy nań życzliwie.~- Ona musi być
 8 7 |     wiceministrem Ulanickim.~Czekał nań od rana, a nawet telefonował
 9 7 |             zaciekawieniem spojrzał nań Jaszuński.~- Chodzi o to,
10 8 |    spostrzegłszy, że Kunicki patrzy nań z zaniepokojeniem, pokiwał
11 8 |       czerwonymi wyłogami. Patrzyła nań spod spuszczonych rzęs.
12 8 |           obcowanie z ludźmi działa nań podniecająco, a zalecili
13 9 |             wieczorem. Nina czekała nań na tarasie i poszli przejść
14 9 |      Oszałamiające zaszczyty, jakie nań spadły, wprawdzie utwierdzały
15 10|         lata.~Wszyscy ze zdumieniem nań spojrzeli, zaś łysy hrabia
16 11|        kłopocie. Wszystko to spadło nań tak niespodziewanie, a pachniało
17 12|           zszedł na dół. Tu czekała nań pani Koniecpolska, która
18 12|       Cholero! Wont!~Boczek patrzał nań jadowicie i wstał.~- Popamiętasz
19 13|              panu. Nikodem spojrzał nań nieufnie.~- Mnie?...~- Świat
20 14|             na dół.~W bramie czekał nań Kunicki. Był zdenerwowany
21 14|             Teraz dopiero podniosła nań oczy i stłumiony okrzyk
22 14|        pożegnać się z Niną.~Czekała nań w buduarze nieco zniecierpliwiona
23 15|      gabinetu: z ciemności patrzyły nań fosforyzujące okrągłe oczy.~
24 17|              Czego chcesz?~Patrzyła nań szeroko otwartymi oczyma.
25 17|           ci pysk rozwalę!~Patrzała nań przerażonymi oczyma.~- Ale
26 21|        drzwi, Ponimirski rzucił się nań z pięściami:~- Czemuś zamilczał
27 25|           Nina i Krzepicki patrzyli nań z niepokojem.~- Otóż postanowiłem -
28 25|           siedział cicho, a że nikt nań nie zwracał uwagi, nie zauważono