Rozdzial

 1 2 |        panu zajmuje i pański cenny czas, i tego... no i koszty,
 2 2 |       zapytała Mańka.~- Późno już. Czas do domu. Pewno będzie dziesiąta -
 3 2 |           musiał wyjechać na jakiś czas, żeby, rozumiesz... No,
 4 3 |        stół droga szła przez jakiś czas wzdłuż toru, później przy
 5 3 |            bez przerwy. Miał zatem czas przyjrzeć się obu paniom.
 6 6 |         wytrwać bodaj przez krótki czas.~- Chyba - potwierdził Dyzma.~-
 7 6 | oświadczając, że i na niego wielki czas, bo musi jechać na Mokotów.~-
 8 7 |         polityce rolnej.~Co pewien czas urzędnik odkładał notatnik
 9 7 |        Znowu się zalejesz, a teraz czas gorący, nie można pozwalać
10 7 |        nieładnie, że zabieram Panu czas, czas tak cenny w Warszawie,
11 7 |             że zabieram Panu czas, czas tak cenny w Warszawie, gdzie
12 7 |          policyjnych.~Przez pewien czas Nikodem przyglądał się grze,
13 7 |       rozmyślaniach spłynął Dyzmie czas aż do Grodna.~Szofer, znający
14 8 |           pan będzie miał ochotę i czas, niechże pan trochę zaopiekuje
15 8 |           wyprosi? Można usiąść?~- Czas spać - bąknął niechętnie.~
16 8 |           Może... Czy ma pan wolny czas?~- Owszem.~- Może przejedziemy
17 10|          To wstrzymało go nawet na czas dłuższy przed bywaniem w
18 11|     radosnymi nawoływaniami. Jakiś czas oba samochody szły równo,
19 11|              Rzeczywiście, jak ten czas leci...~- Jakaż jest pańska
20 11|            przetarł powieki.~- Już czas, Mistrzu? - wyszeptała panna
21 11|         wyszeptała panna Stella.~- Czas?~- Tak. Wszystkie już czekają.
22 11|            Nikodema szmer rozmowy. Czas mu się dłużył, zbliżył się
23 12|            w ustach podbiegł w sam czas, by uchwycić moment, gdy
24 15|        zawsze, czy tylko na pewien czas? Rozkazuj.~Nikodem roześmiał
25 16|              wszystko to zajęło mu czas do południa. Przeszedł przez
26 18|   odpowiedzią.~Jednakże przez cały czas wszystkie oczy zwrócone
27 18|           na inne fintifluszki nie czas. To, co tu gada się, to
28 21|    przegalopować się, by zdążyć na czas wysiadania państwa młodych.