Rozdzial

 501 9 |              zajmował się Krzepicki, i to z taką energią, że w ciągu
 502 9 |          rozmówić się z Kunickim.~Była to niedziela, a że zapomniał
 503 9 | administratorem, tylko prezesem banku. To nie czytaliście tego w gazecie?~-
 504 9 |          święto.~- O, u pana dziedzica to święto jest wtedy, jak roboty
 505 9 |                 Tak powinno być. Praca to grunt! A wy tobyście wiecznie
 506 9 |              ćwoku jeden, a po drugie, to jak państwa nie ma, to wy
 507 9 |                 to jak państwa nie ma, to wy tutaj sobie święto urządzacie,
 508 9 |             Zaczął je przeglądać. Były to przeważnie listy koleżanek
 509 9 |         oprawna w płótno. Zajrzał. Był to rękopis pisany ręką Niny.
 510 9 |         aforyzm:~"Wszystko zrozumieć - to wszystko przebaczyć." Na
 511 9 |            ośmieszone: pamiętnik. Nie, to nie będzie mój pamiętnik.
 512 9 |        przykład będę pisała jedynie po to, by ujrzeć swoje myśli w
 513 9 |              pamiętniku: zdaje się, że to Oskar Wilde stwierdził,
 514 9 |                piszący pamiętnik czyni to świadomie, jedynie po to,
 515 9 |               to świadomie, jedynie po to, by ktoś mógł kiedyś to
 516 9 |                to, by ktoś mógł kiedyś to przeczytać.~Mój Boże! Widocznie
 517 9 |            Sądzę, że nie. Zresztą czyż to jest miłość? Jeżeli nawet
 518 9 |              miłość? Jeżeli nawet tak, to miłość stojąca na bezwstydnie
 519 9 |       ramionami.~Ot, ględzi i tyle. Co to wszystko ma znaczyć?~Przewrócił
 520 9 |                kobiecością? Przecie po to istnieję. Właśnie mój intelekt,
 521 9 |                może rzeczywiście gdyby to był inny, równie zdrowy
 522 9 |           głową Nikodem - byle portki, to już jej~wystarczy.~Wyjrzał
 523 9 |              byłego oksfordczyka. Może to być jednak równie dobrze
 524 9 |              się przywiązuje do treści To samo widoczne jest w jego
 525 9 |              nie wrócić do Koborowa.~- To się kobita we mnie wklapała! -
 526 9 |           Dyzma i pomyślał, że chociaż to mile łechcze ambicję, jednak
 527 9 |         zamieszkania w Warszawie.~Nie, to jest niepodobieństwo. Bałabym
 528 9 |          odpowiedział krótko: "Tak".~A to może znaczyć bardzo wiele.
 529 9 |               Nie zmęczyłem się.~- No, to dzięki Bogu. Tedy niech
 530 9 |               kochany panie Nikodemie, to nie urzędnik państwowy,
 531 9 |                mu, mieć żonę hrabiankę to też nie w kij dmuchał. Żaden
 532 9 |              tą babą na karku?... Zęby to Kunicki pomimo rozwodu zatrzymał
 533 9 |             zamknięte!), uspokoił się.~To go ośmieliło. Cichutko wstał
 534 9 |            stanowczo - błagam cię, nie to... Siądźmy sobie tu... Tak
 535 9 |                tu... Tak cię kocham za to, że umiesz rozumieć to moje
 536 9 |              za to, że umiesz rozumieć to moje może nawet przewrażliwienie
 537 9 |                że nie ma, w nagrodę za to został ponownie wycałowany.~
 538 9 |               nie nazwie go fujarą, co to cacka się z kobietą.~Tymczasem
 539 9 |           dzieci będziemy mieli. Jakaż to rozkosz, jakie szczęście
 540 9 |                   Bardzo lubię.~- Ach, to cudownie! Będziemy mieli
 541 9 |           siedzi. Ostatecznie jest jej to obojętne, lecz pragnęłaby
 542 10|                przewidywania. Zwróciło to baczną uwagę innych państw
 543 10|               wstęp nieograniczony. On to codziennie przedkładał prezesowi
 544 10|                mógł przewidzieć, jakie to da skutki i w jak prędkim
 545 10|             robić awanturę.~Zirytowało to Dyzmę. Zerwał się i otworzył
 546 10|                i otworzył drzwi.~- Cóż to za wrzask, do diabła!~Krzepicki,
 547 10|                Serwus panie Nikodemie, to ja.~Dyzma poczerwieniał.
 548 10|             okręgu, pies nie człowiek, to on doszperał się jakichś
 549 10|            Boczek był dość sprytny, by to spostrzec.~- No więc, czego
 550 10|           Boczek? Ani myślę! Dlaczegóż to mam kiwać, co? Niby z jakiej
 551 10|                pod panem, panie ładny, to pan mnie traktowałeś, pan
 552 10|         wyrażałeś się do mnie, a teraz to koza do woza? Figa z makiem,
 553 10|               do zrzucenia ze schodów, to niby nie tak łatwo... Jest
 554 10|                korespondencji,~- Która to? - zapytał Nikodem.~- Taka
 555 10|           Siedzi przy oknie.~- A co na to dyrektor?~- Nie wie o niczym.~-
 556 10|                 żonaty, dzieciaty...~- To świnia! Powiedz mu pan,
 557 10|          biurka.~- Panie prezesie, czy to można o jakiej kobiecie
 558 10|                go po kolanie.~- Z pana to też numer! Ale żeby pan
 559 10|        powiedział, że z każdym? Ze mną to nie z każdym.~- A choćby
 560 10|            jeszcze bardziej potwierdza to, że prezes Dyzma włada jakąś
 561 10|             jakąś część?~- Na papierze to niby całe Koborowo jej własność.
 562 10|           uderzył się w piersi Ignacy. To dodało Dyzmie pewności siebie.
 563 10|               na sposób Ponimirskiego.~To wstrzymało go nawet na czas
 564 10|           Wareda - ten myszkowały mały to baron Reintz, dyplomata
 565 10|                poprawił książę.~- Czyż to nie synonim? -..uśmiechnęła
 566 10|               hrabinie Koniecpolskiej? To pańska wielbicielka. Chociaż
 567 10|                 Wolę po polsku.~- Ach, to bardzo patriotyczne. Rozumiem
 568 10|                  No tak, przyznaję, że to trochę dziwak, lecz kto
 569 10|       cudzoziemcami jedynie po polsku! To ładnie, prawda? Bo istotnie,
 570 10|                nas, używają naszego.~- To prawda, tylko oni nie umieją...~-
 571 10|              że mimo woli wypowiedział to, co, zdawało się mu, grzebie
 572 10|             zastanowił się i odparł:~- To niech się nauczy.~- Brawo,
 573 10|           brunet w złotych binoklach - to ma ścisły związek z naszą
 574 10|          powiedział pan o tym panu, że to przyszły hetman?~- Jak to?
 575 10|              to przyszły hetman?~- Jak to? Prezes nie wie? To przecież
 576 10|                Jak to? Prezes nie wie? To przecież poseł Laskownicki,
 577 10|            zdobył Wiedeń...~- Wszystko to prawda - przerwał łysy hrabia -
 578 10|               mamy inne czasy.~_ A cóż to szkodzi? Dawniej karmazynowie
 579 10|     potwierdziła - jestem ciekawy, jak to sze wymyśli? Nikodem wzruszył
 580 10|                głowę na ręku. Wywołało to głośny śmiech całego towarzystwa.
 581 10|          hrabina Lala - ja pytala, czy to trudno wymiślić cosz, taki
 582 10|            wyrazów obcych nazywało się to inwencja, czy intencją?
 583 10|               u pani Przełęskiej. Była to baronowa Lesner, przed którą
 584 10|           Dziękuję, niezgorzej.~- Ach, to pan zna Ponimirskiego? -
 585 10|                 Jeszcze jak - odparł - to mój kolega z Oksfordu. Zaczęła
 586 10|           hrabia zapytał:~- Skądże pan to wie, panie prezesie? Czy
 587 10|               wie, panie prezesie? Czy to nie za mało czasami? - Co
 588 10|                dokładnością. Mówiła mi to sama pani Przełęska.~Powiedział
 589 10|             pani Przełęska.~Powiedział to w najlepszej wierze i zdumiał
 590 10|               ilości domów. Zaszkodzić to nie może, a pomóc może.~
 591 10|           Amerykę odkrył.~Nie znaczyło to, by zdecydował się na zmianę
 592 10|          czytać. Powtarzało się w nich to samo: miłość, tęsknota,
 593 11|               niech pan wyjdzie.~- Czy to wypada?~- Wypada. Nic już
 594 11|           rzekł półgłosem:~- Ten Dyzma to ciągle głową kręci. Kanclerski
 595 11|     Zapowiadała niespodziankę, a gdy i to nie skutkowało, powiedziała
 596 11|     półwyścigówki bez drzwiczek, który to szczegół nie wydał się Dyzmie
 597 11|            Ustami!~Roześmiał się.~Ano, to tym lepiej.~Przesunął kilkakrotnie
 598 11|             dobrze? Kiwnęła głową.~- W to oko dobrze, a teraz drugie.~-
 599 11|          dobrze, a teraz drugie.~- Jak to? I w drugim nieporządek?~-
 600 11|        zapytała.~- Tak - odparł.~- No, to jazda!~Jednym susem znalazła
 601 11|                ruszyła pełnym gazem.~- To choroba! - pomyślał Dyzma -
 602 11|                 chociaż trudno było za to ręczyć, gdyż obie miały
 603 11|               niemal pół twarzy.~- Kto to? - zapytał pani Lali.~-
 604 11|          Przekona się pan w Borowie.~- To one też jadą do pani?~-
 605 11|             też jadą do pani?~- Aha!~- To tam więcej osób będzie?~-
 606 11|               pan?~- Jeżeli drogę zna, to może. Zaległo milczenie.
 607 11|        prezentacje. Dowiedział się, że to panna Iwona (starsza) i
 608 11|           końcu na domysł, że wszystko to musi mieć jakiś związek
 609 11|              prawie nic nie zrozumiał. To zdawało mu się, że mają
 610 11|                założyć jakby klasztor, to znów, że szajkę szantażystów
 611 11|                tej afery. Po diabła mu to? Czy po to dochrapał się
 612 11|                Po diabła mu to? Czy po to dochrapał się takiego stanowiska
 613 11|             Mistrzu! Wyjawić nam, może to jakie glupstwy?~- Eee tam -
 614 11|         irytował się Dyzma.~- Mistrzu, to panu tak mało czasu zajmie.
 615 11|             maszynowym pismem, podając to wszystko Nikodemowi.~- Doskonale!
 616 11|            szczerym kłopocie. Wszystko to spadło nań tak niespodziewanie,
 617 11| niespodziewanie, a pachniało jakimś ni to grubym szwindlem, ni to
 618 11|                to grubym szwindlem, ni to kombinacją z duchami.~Że
 619 11|                się zwabić tutaj. Gdyby to było w Warszawie, poszedłby
 620 11|            zapałki.~Dwanaście!... Aha, to niby te pątniczki... A tym
 621 11|             pątniczki... A tym facetem to ja mam być... Co za cholera!~
 622 11|              dwa i trzy razy, a pomimo to wielu rzeczy nie rozumiał,
 623 11|         wyrazów.~Skombinował z całości to, że chodzi o stwarzanie "
 624 11|             Dawcę Zrozumienia, którego to nazywać będą Wielkim Trzynastym.~
 625 11|             się.~Niewątpliwie wszystko to było jakąś sitwą, gdzie
 626 11|              bez diabła. Dużo dałby za to, żeby mógł o tym wiedzieć
 627 11|       spróbować?~W każdym razie lepsze to, niż żeby miały dosypać
 628 11|              rodzaju ciekawość: co też to będzie? Obawę, czy potrafi
 629 11|        postanowieniem.~Zaniepokoiło go to, że teraz zjawiła się tylko
 630 11|          rotunda.~Nie pamiętał już, co to znaczy. Tym mniej wiedział,
 631 11|             odpowiedział po łacinie, i to widocznie nie bez sensu,
 632 11|                Zastanowiło Dyzmę tylko to, że me dano do stołu nawet
 633 11|             czuwajcie.~Wypowiedziawszy to, sama skierowała się ku
 634 11|          milczącym skinięciem głowy.~- To choroba! - pomyślał. - Pewno
 635 11|                 nie narzekaj, naprawdę to nie ma na co!~Myśl snuła
 636 11|            przebrać się w habit.~- Jak to? - zdziwił się - przy pani?~-
 637 11|           niskim, długim pokłonie.~Był to dużych rozmiarów pokój,
 638 11|           jedynym mężczyzną - wszystko to działało podniecająco.~Już
 639 11|                pozostałe damy uczyniły to samo, za wyjątkiem pani
 640 11|              zdumieniu po niej zrobiła to samo pani Lala, później
 641 11|           żyłach.~- Przemówił, jest... To On!... - ozwały się głosy.~-
 642 12|       Zaczerwienił się po same uszy.~- To cholera - pomyślał - ani
 643 12|                było nic szczególnego i to właśnie jeszcze bardziej
 644 12|              na szosę, obejrzał się.~- To świnie! - rzekł z przekonaniem.~-
 645 12|              nich tylko palcem kiwnie, to przyjdzie jak pierwsza lepsza
 646 12|                przyjechał. A najgorszy to był jeden nachał. Wymyślał
 647 12|             przyszedł, panie prezesie, to ja mogę go zrzucić ze schodów -
 648 12|              nic nadzwyczajnego.~- No, to czekam.~Kazał Ignacemu przygotować
 649 12|                przekonania, że mogłoby to uchodzić za zdradę, a ryzykować
 650 12|           Ignacy przyniósł listy. Była to tylko prywatna korespondencja,
 651 12|                 i lekko zapytał:~- Kto to jest, panie prezesie, ten
 652 12|                że pan go przyjmie. Czy to znajomy pana prezesa?~-
 653 12|               pan, wydawało mi się, że to wariat.~- Dlaczego?~- No,
 654 12|            zaczął awanturować się. "Co to, powiada, w piątki, w piątki
 655 12|            powiada, w piątki, w piątki to wielki pan prezes może przyjmować
 656 12|                wielki prezes, powiada, to u mnie nie będzie taki fisz..."~
 657 12|                pod pańskim adresem, że to on panu pokaże i tak dalej...
 658 12|                wpuść go pan do mnie... To taki narwaniec... Zawsze
 659 12|             panie prezesie.~Powiedział to całkiem po prostu, lecz
 660 12|               z westchnieniem:~- Jakże to miło jest mieszkać na wsi,
 661 12|                zauważył Krzepicki. - A to ładny majątek! Cóż, niech
 662 12|               gdyby Koborowo było jej, to w trymiga!~- Ale przecież
 663 12|               ona jest właścicielką?~- To i co? Kunicki ma plenipotencję
 664 12|            walki francuskie?~- Owszem. To pójdziemy? O której to?~-
 665 12|                 To pójdziemy? O której to?~- O ósmej.~Pożegnał sekretarza
 666 12|            panu szkodzić nie będę...~- To nie dałem może panu posady?~-
 667 12|                że nerwy nie strzymają. To nie dla mnie...~- Może pana
 668 12|               pan możesz być prezesem, to mnie wprost niehonorowo,
 669 12|                 Osiemset złotych, któż to panu da?~- Tylko bez bujania,
 670 12|              że jak się pan postarasz, to niejeden taki znajdzie się,
 671 12|         Spirytusowych... Chcesz pan?~- To już pewno będzie lepiej.
 672 12|               już pewno będzie lepiej. To może z mieszkaniem dostanę?
 673 12|               swojak! z jednych stron, to musimy się wspomagać.~-
 674 12|               odsuwali się od pana, że to, powiadali bękart, niby
 675 12|                o taką posadę dla pana, to nie byle co. Trzeba będzie
 676 12|             ani słówkiem nikomu, bo na to miejsce amatorów ze sto
 677 12|                   Juści rozumiem.~- No to fertig. Jutro o jedenastej.~
 678 12|                że pan prezes zajęty.~- To szkoda.~- He, he, he! Rozumiem
 679 12|             prezesa. Te panny Czarskie to fin-fin... W zeszłym roku...~
 680 12|                  Serwus, Nikuś! Gdzież to ciebie anieli noszą!~- Jak
 681 12|                nawet wybieram się.~- A to klasa! - klepnął Dyzmę po
 682 12|             Dawaj pan... Halo!... Tak, to ja, dzień dobry pani...
 683 12|            ręką i szepnął do Waredy:~- To hrabianka Czarska!~- Fiu...
 684 12|                Słowo honoru... A kiedy to?~- ...No, dobrze, dobrze...
 685 12|                 Będzie, a jakże... No, to dobrze się składa. Zajadę
 686 12|                   Jeszcze by nie!~- No to chodź, jedziemy na obiad.~-
 687 12|              zza żółtych firanek. Były to knajpy robotnicze, tak mało
 688 12|            Ambroziak? Niech pan powie, to mój kolega...~- Gra - lakonicznie
 689 12|            kompan - dodał harmonista - to daj pan dwie z kropelkami.
 690 12|                 No, jak macie interes, to siądziem z boku. Wzięli
 691 12|                interes.~- Jak interes, to i zagrycha będzie? Nikodem
 692 12|             ale za przeproszeniem, pan to kto jesteś?~- Co ci, Franek,
 693 12|                tak przez ciekawość. No to gadaj pan. Nikodem pochylił
 694 12|             Lewandowskim "ma gadanie", to bez sznapsa nie obejdzie
 695 12|              po zapewnieniu, że Franek to marmur-żelazo, poprosił
 696 12|             rzekł nie bez ironii:~- Wy to tam na wsi dorabiacie się.
 697 12|              góry mięsa!~Witali się.~- To Mik - poinformował Wareda. -
 698 12|              dotykały dywanu. A trwało to dosłownie moment, gdyż pokonany
 699 12|             brązu! Panie prezesie, czy to byłby wielki skandal, gdybyśmy
 700 12|                zaopiniowała, że będzie to równie dobra atrakcja, jak
 701 12|              jeżeli pójdą do gabinetu, to wszystko będzie w porządku.~
 702 12|         przewrócić go na wznak. Trwało to kilka minut. Widząc, że
 703 12|             oczu od areny, objaśnił:~- To nazywa się masaż. Uważa
 704 12|              siostra - panie prezesie, to okropne...~- A niech i skręci
 705 12|                podstawił nogę. Widział to nie tylko sędzia, lecz i
 706 12|         podstawił! - krzyknął Dyzma.~- To pan mówi nieprawdę - oburzył
 707 12|           Państwowego Banku Zbożowego, to mnie więcej można wierzyć,
 708 12|             pułkownik Wareda - dopiero to ci zrobi popularność!~-
 709 13|                no puls.~- Zimny już.~- To naród, psia ich mać! Trzeba
 710 13|               jechać do komisariatu.~- To już trzeci w tym tygodniu.~
 711 13|           przecie ten podatek obrotowy to zarzyna obywatela! I świadczenia!
 712 13|             spokój, spokój. Dla nerwów to konieczne i Nina ucieszy
 713 13|          dziękuję, bardzo dziękuję. No to chodźmy na śniadanko. Może
 714 13|                procesu nie zechcą dać, to mogą dać przecie pani Ninie
 715 13|             trzeba będzie układać się, to ja się na tym nie znam.~
 716 13|             się na jutro, i wyszedł.~- To znany spryciarz - zauważył
 717 13|               mu się nawet, że rozumie to i Krzepicki, co zdawał się
 718 13|            rzucił niedbale:~- Koborowo to piękny grosz.~- Ba!...~-
 719 13|         pogniewa się pan prezes?~- Cóż to, masz mnie za głupiego?~-
 720 13|            wciąż kocha się w panu?~- I to jak! Co dzień ot takie listy
 721 13|                takie listy przysyła.~- To bardzo dobrze.~Pochylił
 722 13|          sekretarza po kolanie - a pan to też masz łeb na karku. Żeby
 723 13|            ministrowi komunikacji.~Był to drobny brunet, zawsze uśmiechnięty
 724 13|           Pilchen na jego widok - ależ to słówko w cyrczku! Niechże
 725 13|        szlaczek mnie trafi ze śmiechu! To się nazywa określonko!~-
 726 13|        potwierdziła jego żona - ale za to bardzo męskie.~- Słuszniutko,
 727 13|             głowę.~- Właściwie mówiąc, to mnie zależałoby na tym,
 728 13|             grzecznostka zrobiona jemu to dobrze ulokowany kapitalik.~-
 729 13|           bardzo dodatnie wrażenie. Co to jednak znaczy wychowanie
 730 13|            zaczął uważnie czytać.~Była to plenipotencja, uprawniająca
 731 13|                którą rozpoczął, a były to myśli radosne i emocjonujące.~
 732 13|             szklankę wódki i przynieś. To dobrze mi zrobi.~Gdy wypił
 733 14|        Śmiesznie się nazywa. Ale nie o to się rozchodzi.~Grunt, co
 734 14|               się rozchodzi.~Grunt, co to za gość?~- Nie znam go,
 735 14|           niech będzie sześć! Odbijemy to sobie i tak z ładnym procentem,
 736 14|           smarować! Nie żałować smaru! To, panie Nikodemie, najlepsza
 737 14|           szereg osób, spotykanych czy to u pani Przełęskiej, czy
 738 14|             swemu szefowi.~Czerpak był to czterdziestoletni ruchliwy
 739 14|     przedsiębiorstwem.~Nikodem od razu to wyczuł.~Toteż bez dłuższych
 740 14|              panie prezesie.~- Dobrze. To mu pan powie w czwartek
 741 14|                A była taka?~- Była. Na to Kunicki powie panu, że ma
 742 14|                 Tak na pewno powie. Na to pan powiesz, że to niemożliwe,
 743 14|           powie. Na to pan powiesz, że to niemożliwe, bo minister
 744 14|            stronę kwestii osobiście, i to rano. Rozumiesz pan?~- Tak
 745 14|             ruszyć się z Warszawy. Już to pan, panie Czerpak, potrafisz.~-
 746 14|                słuchawkę Kunickiemu.~- To naczelnik Czerpak. Szukał
 747 14|                 zawołał Kunicki - żeby to było możliwe! Dokumenty
 748 14|             przecie mam ze sobą.~- No, to trzeba zaraz kogoś posłać.
 749 14|                 ani żywej duszy!~- No, to na dostawy trzeba pogwizdać.~-
 750 14|               pogwizdać.~- Panie, ależ to miliony, to miliony! - oburzył
 751 14|                Panie, ależ to miliony, to miliony! - oburzył się Kunicki. -
 752 14|                 Ale sam pan wie, jakie to ważne dla mnie... Dla mnie
 753 14|          zmęczy się pan trochę, ale co to znaczy w pańskim młodym
 754 14|             ruchliwych oczach.~- Który to klucz?~- O ten, ten, a otwiera
 755 14|            zanotował sobie cyfry.~- No to już dobrze, zjem coś i pojadę.
 756 14|           godzin.~- Co ty mówisz? Ależ to okropne.~- Tak się składa.~
 757 14|            prędzej, niż myślisz.~- Jak to? A rozwód? Przecie procesy
 758 14|              stalowej szafy, a jemu na to wystarczy niecała minuta,
 759 14|              dobrą kiepełę - mruknął - to i wytrychów nie trzeba...
 760 14|                nie trzeba... Wprawdzie to kombinacja nie moja, tylko
 761 14|               zorientował się, że jest to książka dłużników Kunickiego
 762 14|             przepełnione były cyframi.~To nie interesowało Nikodema.
 763 14|              Zaraz w pierwszej znalazł to, czego szukał: weksle. Właściwie
 764 14|                ale ponieważ nie umarł, to mogę otworzyć.~Złamał lakową
 765 14|            Albo pozostanie po staremu, to znaczy, że ty do śmierci
 766 14|                ciebie.~- Niku! Przecie to jasne!~- I ja tak sądzę.
 767 14|              taki tajemniczy? Przecież to jasne.~- Nie wszystko jeszcze
 768 14|               Ufam ci bez granic.~- No to w porządku - klepnął się
 769 14|            człowieka. Jeżeli co robię, to tylko dlatego, że ciebie
 770 14|               dzielących go od auta.~- To cholerna pogoda - zaklął
 771 14|                Nina wyjdzie za pana.~- To murowane.~- No więc klasa.
 772 14|          potwierdził Krzepicki.~- Otóż to - ciągnął naczelnik - a
 773 14|               lat ciężkiego więzienia. To nie ulega wątpliwości. Dowody
 774 14|                co by pan powiedział na to, panie prezesie, gdybyśmy
 775 14|             majątku żony i do pana, za to pan daje mu pewną kwotę
 776 14|               zbity łeb, dokąd chce.~- To gotów później wrócić.~-
 777 14|            później wrócić.~- Jest i na to rada. Zrobimy tak: dzisiaj
 778 14|             Rozumiecie, panowie? Uciec to znaczy nie móc wrócić, gdyż
 779 14|                listy gończe. Co pan na to powie, panie prezesie?~-
 780 14|                głową Krzepicki.~- I ja to samo myślę - dodał Dyzma.~-
 781 14|       Wprawdzie - ciągnął Reich - jest to plan doskonały, ale nie
 782 14|             ale nie wiem czy będę mógł to przeprowadzić. Zważcie,
 783 14|             może być i kryminał. Otóż, to jest ryzyko...~- Panie naczelniku -
 784 14|               się w ukłonie.~- O, wiem to doskonale. Tym milej mi
 785 14|              wszystko, co będę mógł.~- To dla pana prezesa drobiazg,
 786 14|               nominację...~- A od kogo to zależy? - zapytał Nikodem.~-
 787 14|               możesz pan być spokojny. To mój przyjaciel.~- Serdeczne,
 788 14|              doprawdy nie rozumiem, co to wszystko znaczy?~- Niby
 789 14|              miał zamiaru wyjechać. Co to ma znaczyć?~- Chodźmy do
 790 14|                poderwał się Kunicki.~- To, co pan słyszy. Rozwodzi
 791 14|               Kiedy moja żona powzięła to postanowienie? Przecież
 792 14|                postanowienie? Przecież to niemożliwe! Nic mi nie wspominała!
 793 14|                mi nie wspominała! Może to chwilowy kaprys? Kaprys
 794 14|              do weksli, panie Kunicki, to weksle rzeczywiście były.
 795 14|             zajęczał:~- Co? Co?... Jak to?~- Tak to.~- Skradłeś?!
 796 14|               Co? Co?... Jak to?~- Tak to.~- Skradłeś?! Skradłeś mi
 797 14|               Klucza nie oddam.~- Ależ to rabunek! Złodziej, bandyta!
 798 14|              mi weksle.~- Nie bój się. To już moja sprawa.~- Są jeszcze
 799 14|                Aresztowany? Ale za co? To chyba pomyłka.~- Nie ma
 800 14|           aresztowania.~- Ale za co?~- To nie moja rzecz - wzruszył
 801 14|           miałem rozkaz.~- Jak rozkaz, to rozkaz - powiedział Dyzma. -
 802 15|               że Nikodem sam w końcu w to uwierzył, a dość miał sprytu,
 803 15|                 odparł Dyzma.~- Nie ma to, prezesie, jak odpoczynek.
 804 15|              zacisnął szczęki.~- Kogóż to?~- Pana Windera. Bardzo
 805 15|      Terkowskiemu wprost w oczy.~- Jak to? Nie przypomina sobie pan
 806 15|                przejściu go potrąciła. To go otrzeźwiło w jednej chwili.~-
 807 15|         Wzruszył ramionami. - Wszystko to jakaś bujda. Żadnego Windera
 808 15|                odparł spokojnie - może to jakaś pomyłka.~- Pewno,
 809 15|              Winder. Zaprosiłem go, bo to bardzo, bardzo miły człowiek.
 810 15|           Mściwa jucha. I sprawa z nim to nie z takim Boczkiem...~
 811 15|              Dałoby się może zrobić... To i co z tego?...~Terkowski
 812 15|                Windera nie stanie, no! To od razu będzie wiedział,
 813 15|           wsadzą...~Prosić?... O, nie, to by się na mc nie zdało.~
 814 15|               Zbyt dobrze wiedział, co to jest Terkowski.~Huczało
 815 15|                 żeby zameldować pomimo to, bo pan prezes na pewno
 816 15|               demoniczna panna Stella. To wprawiło Dyzmę w jeszcze
 817 15|      mieszkaniu Wielkiego Trzynastego. To już do reszty zirytowało
 818 15|             Stelli zwęziły się.~- Któż to taki?~Dyzma machnął ręką
 819 15|                cha, cha, cha... Z pani to wesoła kobita! No, ale nie
 820 15|                Widocznie zapomniały. - To i lepiej - myślał - wczoraj
 821 15|      oburzeniem oświadczyła, że byłoby to już pogwałceniem kanonów
 822 15|                wynająć na tę noc. Jest to miła i młoda dziewczyna, "
 823 15|           Diabła tam lubi!~- Ach, więc to przez umartwienie?~- Niech
 824 15|                lepiej.~- Ale po co pan to sam robi? Gdzież Ignacy?~
 825 15|           Reich jest za mądry, żeby na to poszedł. Jedno mu obiecał,
 826 15|               papierach wartościowych. To uspokoi jej, że tak powiem,
 827 15|           Zakonu wykręcić, w niczym by to nie zmniejszyło zdobytych
 828 15|              co? - bąknął Dyzma.~- Jak to co? Greka udajesz? Nie wiesz
 829 15|                  Uważasz, Ignacy, baby to mogą świat do góry nogami
 830 16|            nieodpowiedniego - wszystko to przemawiało za porzuceniem
 831 16|         roześmiał się.~- Musiał.~- Jak to musiał? - przestraszyła
 832 16|             teraz będzie robił?~- A co to nas obchodzi - wzruszył
 833 16|            załatwiona i koniec. Co cię to teraz obchodzi?~- Jednak
 834 16|               był. Zdziwiła się.~- Jak to nie był?~Zaczął jej wyjaśniać,
 835 16|                 jeżeli masz jeszcze na to chęć, zostaniesz moją żoną.~
 836 16|                 Milczała.~Zaniepokoiło to Dyzmę. A może teraz rozmyśli
 837 16|               coś święci. Nina nazwała to intuicją, a Nikodem - nosem.
 838 16|                uśmiechnęła się - gdyby to było możliwe.~- A dlaczego
 839 16|         zdziwił się.~- Nie wypada. Jak to? Nie rozumiesz, jaki wywołałoby
 840 16|             rozumiesz, jaki wywołałoby to skandal?~- Phi - wzruszył
 841 16|        żartujesz?~- Jak Boga kocham.~- To takie komiczne: grać na
 842 16|            wiem, ale wydaje mi się, że to musi być strasznie zabawne.
 843 16|             słowa do tego jakie?~- Jak to słowa? - zdziwiła się -
 844 16|             się - Aha! Ty myślałeś, że to z opery? Nie, to jest sonata,
 845 16|          myślałeś, że to z opery? Nie, to jest sonata, wiesz czyja?~-
 846 16|               już wiem: z tą mandoliną to też był żart. Niedobry!
 847 16|               Ni-ne-cz-ka... Wiesz, że to może nie jest najładniej,
 848 16|              najbardziej lubię. Mówisz to tak twardo. Jest wtedy w
 849 16|    przesyconych solą i jodem.~- Jodem? To marynarze tak często pędzlują
 850 16|          Nikodem zmrużył oko.~- Ale za to będzie przeszkadzało co
 851 16|         zejdzie - przekomarzała się.~- To ja pójdę na górę.~- I zastanę
 852 16|         przyjdzie do swego pana.~- Tak to rozumiem...~Było już po
 853 16|      urzędników pijących herbatę.~- Co to, do cholery! - krzyknął. -
 854 16|                się na równe nogi.~- Co to za moda! Czy wam za to płaci
 855 16|              Co to za moda! Czy wam za to płaci się, żebyście tu żarli?!
 856 16|            obory, gorzelnia - wszystko to zajęło mu czas do południa.
 857 16|                administratora. Pomyśl: to zabiera tyle czasu! Cały
 858 16|            chcę zostawać sama. Zrobisz to, Niku?~- Już zrobiłem -
 859 16|        zrobiłem - roześmiał się.~- Jak to?~- Zaangażowałem administratora.~-
 860 16|   Zaangażowałem administratora.~- Tak? To znakomicie.~- No bo jak
 861 16|            Warszawy na kilka miesięcy, to musi ktoś pilnować, bo całe
 862 16|             znasz go, zdaje się?~- Jak to? Zyzio? Zyzio Krzepicki,
 863 16|                  Powiem krótko: robota to nie zabawa. U mnie musi
 864 16|                z was robi na lewo! No! To wsadzę do ciupy bez żadnego
 865 16|             Ale w dzisiejszych czasach to i rodzonemu bratu nie można
 866 16|             się jaki kant, rozumiecie, to jeżeli mnie o tym doniesie,
 867 16|           nabić się w butelkę nie dam. To wszystko. Możecie panowie
 868 16|           mówił...~- A pan zrozumiałeś to, co mówiłem?~- Tak jest,
 869 16|        Wszystko i dlatego właśnie...~- To nie mamy o czym gadać, ja
 870 16|                tak łatwo. A świadectwo to już dam takie, że no! A
 871 16|             jeden z zebranych.~-- Ależ to oburzające - zawołał kierownik
 872 16|             sołdatów.~- A co za język! To skandal! Mówił do nas jakimś
 873 16|           zrozumiemy!~- Mówił jakby po to, żeby nas obrazić!~- Jedno
 874 16|            Jeżeli o formę tej odprawy, to ja to uważam za rzecz błaha.
 875 16|               formę tej odprawy, to ja to uważam za rzecz błaha. Prezes
 876 16|              czemu się dziwić. Zresztą to nie zebranie towarzyskie,
 877 16|             jak widzę, że kto kradnie, to mój psi obowiązek jest podać
 878 16|               psi obowiązek jest podać to do wiadomości okradanego.
 879 16|              sumiennej i pilnej pracy, to ma rację czy nie? Co?~Przerwał
 880 16|              wszyscy milczeli.~- Życie to nie siu bździu! A my, Polacy,
 881 16|              siu bździu! A my, Polacy, to zaraz po-draż-nio-na ambicja
 882 16|                tego widziałem, mnie na to nikt nie nabierze. Zresztą,
 883 16|               że w bawełnę nie obwija, to stać go na to i koniec.
 884 16|              nie obwija, to stać go na to i koniec. Zaległa cisza.~-
 885 16|              do takiego systemu pracy. To nic dla mnie. Wy może nawet
 886 17|                sensację sezonu.~Trwało to tydzień małymi dawkami i
 887 17|              niego, lecz ona odkładała to z dnia na dzień.~Byli właśnie
 888 17|         odprawił auto.~- Pójdę pieszo. To niedaleko - powiedział szoferowi.~
 889 17|              Koniecznie musisz!~- Ależ to niemożliwe! Co sobie ciocia
 890 17|            śniło się jej, że ten Dyzma to taki klawy chłop, szemrany,
 891 17|              czekać! Musi... Mężczyźni to zawsze tacy, jak z oczu,
 892 17|               zawsze tacy, jak z oczu, to i z pamięci. Ten Zosiny
 893 17|                 Ten Zosiny rudy Władek to też przecie wrócił do niej...~
 894 17|            zechcesz, kochana Nineczko, to... Dalsze słowa zagłuszyła
 895 17|              że wzięli się pod ręce.~- To taki!... - powiedziała w
 896 17|             jakaś tajemnica. Gdyby nie to, może dopędziłaby ich zaraz
 897 17|                 szepnęła cicho.~- Ach, to ty - powiedział nie ukrywając
 898 17|         zapytał poirytowanym głosem.~- To tak mnie witasz? Co ja ci
 899 17|                Co noc kogoś kochasz.~- To mi wymawiasz? Niby co, dla
 900 17|               Psie życie.~- No, ale co to mnie obchodzi?~- Wróć do
 901 17|                 bo durna jesteś. Wybij to sobie z głowy.~- Dlaczego
 902 17|                 że wrócisz.~- Pluję na to, co mówiłem! Rozumiesz?
 903 17|       nienawiść.~- Co tobie do tego?~- To, że ciebie kocham! - krzyknęła.~-
 904 17|            czego wrzeszczysz! Kochasz, to kochaj, mam to gdzieś. A
 905 17|                Kochasz, to kochaj, mam to gdzieś. A teraz odczep się,
 906 17|            rzecz jak "zrobienie" banku to nie byle co i że ona, Mańka,
 907 17|              do mnie - wyszeptała.~- A to piła z ciebie. Zobaczę,
 908 17|          gruncie dobra dziewczyna, ale to jeszcze nie powód, by łaziła
 909 17|              Ulanickim i innymi, robił to tylko dla nawiązania stosunków.~
 910 17|               kilka błędów - kładziono to na karb roztargnienia pana
 911 17|             kochaną - mówiła do niej - to, moja droga, najlepsza kosmetyka
 912 17|               się później, opowiadając to Nikodemowi. O swoim mężu
 913 17|            wcale. Zresztą nie miała na to czasu. Wir towarzyski wciągnął
 914 17|             rozmawiała i tańczyła.~Był to prawie czterdziestoletni
 915 17|       Grenlandii z taką swobodą, jakby to były Konstancin czy Milanówek.
 916 17|               prawdziwym dżentelmenem.~To zdecydowało.~Dyzma postanowił
 917 17|            Dyzma postanowił działać. I to natychmiast. Postanowił
 918 17|                mojej narzeczonej.~- No to zdziel draba po gębie i
 919 17|            Kiedy widzisz... Mnie nie o to chodzi. Chodzi o babę. A
 920 17|          chodzi. Chodzi o babę. A baba to jeszcze gotowa więcej na
 921 17|               porządku, będzie fiasko. To nie jest sposób...~Wypił
 922 17|             Będzie sposób! A wiesz, że to będzie sposób...~- No?~-
 923 17|             Tobie przecie nie chodzi o to, żeby go wsadzić, tylko
 924 17|               żeby go wsadzić, tylko o to, żeby go... odsadzić?~-
 925 17|             żeby go... odsadzić?~- Jak to odsadzić?~- No, odsadzić
 926 17|             Niny.~- Ano tak.~- No więc to jest sposób. Aresztuje się
 927 17|          przeprosi i wypuści.~- No, co to pomoże?~- Jak to co? Nie
 928 17|                No, co to pomoże?~- Jak to co? Nie kapujesz?~- Nie.~-
 929 17|          kapujesz?~- Nie.~- No przecie to proste. Cóż ty myślisz,
 930 17|                przecie wytłumaczyć, że to była pomyłka - zauważył
 931 17|            Wystarczyło mu w zupełności to, że prezes Dyzma podejrzewa
 932 17|             się w interesach. Koborowo to złote jabłko. Moje powinszowania.
 933 17|             Jeżeli chodzi o moją radę, to radzę zbytnio nie przejmować
 934 17|       nieuleczalną weneryczną chorobę. To ją odstraszy.~Byłem dwa
 935 17|                Kogo aresztowali?~- Jak to - pokiwał głową Dyzma -
 936 17|          zakończyła westchnieniem:~- A to ładna historia! Mój Boże!~
 937 17|                tym przygnębiona.~- Jak to nikomu dziś wierzyć nie
 938 17|           przed wszelkim złem... O, on to potrafi, jak nikt inny.
 939 17|               ty obiecałeś.~- Pluję na to, co obiecałem, i na ciebie
 940 17|             Patrzyła za odchodzącym.~- To tak?!~Zakryła twarz zmarzniętymi
 941 17|               A dlaczego go sypiesz?~- To moja sprawa.~Przodownik
 942 17|        wariatkę, ale z uporem twierdzi to, co panu prezesowi mówię?
 943 17|               Zbożowego. I chociaż jej to powiedziałem, nie chce cofnąć
 944 17|             pewny - odparł komisarz. - To gadzina! Uśmieje się pan
 945 17|               zrabowane pieniądze!~- A to cholera!~- No, to zrozumiałe,
 946 17|       pieniądze!~- A to cholera!~- No, to zrozumiałe, panie prezesie.
 947 17|             się. Zacięta bestia.~- No, to zależy od tego, jak pan
 948 17|           skoro mamy miłe towarzystwo, to może zabawimy się w piłeczkę?
 949 17|        Zataczając się, wpadała w coraz to inne ręce. Początkowo nie
 950 17|        Początkowo nie wydawało jej się to rzeczą zbyt przykrą, lecz
 951 17|          zrobić. Chciała upaść, lecz i to było nieprawdopodobieństwem.
 952 17|            Trzęsła się z zimna, pomimo to dotknięcie lodowatego prześcieradła
 953 18|             wiedział, co zawiera.~Było to unieważnienie małżeństwa
 954 18|         kosztów.~- Ale cztery tysiące! To razem kosztuje blisko sześćdziesiąt
 955 18|                   Nikodem zrozumiał.~- To znaczy?... - zapytał.~-
 956 18|             adwokat - że skoro trzeba, to trzeba. Nikodem sięgnął
 957 18|              zapowiadał swój przyjazd.~To zaś dla Dyzmy było rzeczą
 958 18|             winy.~- Co prezes mówi?!~- To, co wiem. Powiedział mi
 959 18|            ostrożni.~- No, jeżeli tak, to rzecz jest całkiem jasna -
 960 18|                sądzę?... Ano sądzę, że to nie jest najlepszy interes.~-
 961 18|              najlepszy interes.~- Ależ to jest najgorszy interes!
 962 18|                jest najgorszy interes! To jest samobójstwo! Jak to?
 963 18|               To jest samobójstwo! Jak to? Teraz, w najgorszej koniunkturze,
 964 18|          czterdziestu procent! Przecie to szaleństwo! A zresztą rzucenie
 965 18|               pokiwał głową.~- Właśnie to samo mówiłem wczoraj Jaszuńskiemu.
 966 18|         Powszechne potakiwanie było na to odpowiedzią.~Jednakże przez
 967 18|            inne fintifluszki nie czas. To, co tu gada się, to wszystko
 968 18|              czas. To, co tu gada się, to wszystko do chrzanu. Ja
 969 18|             zapytał Dyzmę:~- Dlaczegóż to pan prezes zajmuje dziś
 970 18|             Owszem, mówił pan, że może to i dobrze będzie.~- Nieprawda!~-
 971 18|          dobrze będzie.~- Nieprawda!~- To pan mówi nieprawdę! - krzyknął
 972 18|                miałby rację, gdyby nie to, że i tak od razu następcy
 973 18|             duży.~- Jaki profit?~- No, to proste. Zgłosi pan dymisję
 974 18|              pan nie chciał ponosić za to żadnej odpowiedzialności.~-
 975 19|        zamierzonej dymisji.~Odbyło się to tuż przed godziną pierwszą,
 976 19|                 namawiał, dowodził, że to niepatriotycznie, że dymisja
 977 19|                  Z powodów osobistych. To wszystko, co mogę panom
 978 19|              Skinął głową i wyszedł.~- To istotnie żelazny człowiek -
 979 19|              oddech. Mój Boże! Przecie to jej Nikodem, jakiż on wielki!
 980 19|            będą szczęśliwi, gdy pomimo to zostaniesz!~- Wiadomo!~-
 981 19|              tobie w Koborowie. Masz o to żal do mnie?~Nina zarzuciła
 982 19|              pierwszej.~- Ależ, Ninuś, to nonsens chować się z tym
 983 19|            ślubem. Więcej niż nonsens, to nietakt!~- Cóż chcesz, ciociu,
 984 19|             podróży - zaczął Nikodem - to ja myślę, że lepiej me jechać.~
 985 19|             pani Przełęska - uważa, że to niepatriotycznie w dzisiejszych
 986 19|               za granicę? Ależ wszyscy to robią!~- Właśnie! Właśnie
 987 19|            grosz wywieziony za granicę to okradanie własnego kraju -
 988 19|        powiedziała Nina - zobaczę, kto to taki.~Przeszła przez jadalnię,
 989 19|        przywarła do jej ust. Stało się to tak nieoczekiwanie, że Nina
 990 19|              ramionami.~- Możliwe. Nic to mnie nie obchodzi. O tyle
 991 19|                mogłam tego pojąć. Skąd to bydlę zdobyło się na tyle
 992 19|          szlachetności. Ale mniejsza o to. Przyjechałam tu, by cię
 993 19|                Musisz pojechać ze mną. To ci świetnie zrobi. Teraz
 994 19|              popielniczce.~- Aha, więc to prawda. Nina milczała.~-
 995 19|            ruchem głowy.~- Mylisz się, to ja nie jestem jego warta.
 996 19|            kraju i społeczeństwa, jaki to...~- Ach, cóż on mnie obchodzi -
 997 19|               sobie głowę Dyzma - baby to doprawdy mają we łbie groch
 998 20|                Rozdział dwudziesty~Był to moment wzruszający. W sali
 999 20|               a może i nie wiecie, ale to wszystko jedno. Odchodząc
1000 20|            chciałem wam podziękować za to, żeście państwo byli pracowici