Rozdzial

 1 1 |        pan Dyzma, pan minister Jaszuński.~Dyzma skurczył się w sobie.
 2 1 |        przy drzwiach. Minister Jaszuński, mijając z dwoma panami
 3 6 |         A cóż porabia minister Jaszuński?~- Jak to co? - zdziwił
 4 6 |     Przynajmniej zabawimy się. Jaszuński często pana wspomina...~
 5 6 |      grzywę i wali w pysk! Co? Jaszuński ma swoje powiedzonka! Radziłem
 6 6 | generał Różanowski, i minister Jaszuński, i prezes Grodzicki, i wiceminister
 7 7 |   rękach siedział pan minister Jaszuński, słuchając w milczeniu cichego,
 8 7 |  powrocie z zagranicy minister Jaszuński zastał w swoim resorcie
 9 7 |        przeprowadzić, minister Jaszuński zdołał wywnioskować, iż
10 7 |     się ratować rekonstrukcją.~Jaszuński nie wątpił, że nad wytworzeniem
11 7 |    stanowczą decyzję. Minister Jaszuński odkładał ją jednak do czasu
12 7 |  wygodnie i zapalił papierosa. Jaszuński chodził szerokimi krokami
13 7 |        od kilku dni z mm piję. Jaszuński wzruszył ramionami.~- Tym
14 7 |          Jak to? - zdziwił się Jaszuński.~- Słuchaj! Powiadam ci,
15 7 |  podyktować wzmiankę do prasy.~Jaszuński, mniej impulsywny, powstrzymał
16 7 |    atmosferę intymną. Minister Jaszuński zaczął od komplementów.
17 7 |    ręce. Zapadł już zmierzch i Jaszuński, zapalając lampę, zawołał
18 7 | załatwia. Kwestia personalna! ~Jaszuński zamykał biurko. Ulanicki
19 7 |    zaciekawieniem spojrzał nań Jaszuński.~- Chodzi o to, że w grodzieńskiej
20 7 | sprawie tartaków koborowskich.~Jaszuński~Starannie schował kartkę
21 7 |   głowa - dorzucił Ulanicki. - Jaszuński powiada o nim, że zajdzie
22 10|        stali we framudze okna. Jaszuński opowiadał jakąś anegdotę.~-
23 18|  przeszła w dyskusję.~Minister Jaszuński w pewnym momencie z irytacją
24 18|     mówi nieprawdę! - krzyknął Jaszuński. - Może nie tymi słowami
25 19|   przyjechał do banku minister Jaszuński. Był zupełnie rozstrojony
26 21|   Ambasador włoski... Minister Jaszuński... Panie we wspaniałych
27 25|        nie Troczyński, to może Jaszuński?...~Nieco podchmielony pułkownik