Rozdzial

 1 1 |         co widząc Dyzma leniwie wstał i wyszedł.~Bezmyślnie błąkał
 2 3 |         pokój zaczął go męczyć. Wstał i przeszedł do sąsiedniego
 3 3 |       wiedząc, co zrobić, Dyzma wstał.~- Jestem administratorem,
 4 3 |      głos gongu. Kolacja.~Dyzma wstał z ławki i poszedł w kierunku
 5 4 |       się hrabia - poszoł wont! Wstał i skradającym się krokiem
 6 5 |       się hrabia - poszoł wont! Wstał i skradającym się krokiem
 7 6 |       Po dobrze przespanej nocy wstał rześki i pełen dobrych myśli.
 8 6 |     wstać, czy zostać, wreszcie wstał i wyszedł. Tegoż jeszcze
 9 6 |   żegnać się z panią Przełęska, wstał także Krzepicki, oświadczając,
10 7 |         dygnitarzy! Rozumiesz?!~Wstał i w skarpetkach podszedł
11 8 |     niezwykłe zjawisko. Gdy zaś wstał, by sięgnąć po wędlinę,
12 9 |          Wracał Kunicki. Szybko wstał, złożył pamiętnik Niny i
13 9 |       To go ośmieliło. Cichutko wstał i idąc pod ścianą zbliżył
14 10|    zgina.~Nikodem w podnieceniu wstał i tupnął nogą.~- Wiesz pan,
15 10|     stoję! Boczek ociągając się wstał.~- Ja pana mogę zaraz ze
16 12|         patrzał nań jadowicie i wstał.~- Popamiętasz jeszcze mnie,
17 12|          Boczek rozrzewnił się. Wstał i wziął Dyzmę w objęcia.~-
18 12|        olbrzymi buldog... Dyzma wstał i bąknął:~- Na chwilę przepraszam.~-
19 12|         Ambroziak kiwnął głową, wstał i znikł za kotarą. Dyzma
20 14|        panu naczelnikowi?~Dyzma wstał i podszedł do okna. Słuchał.
21 15|      Boczkiem...~Wzdrygnął się.~Wstał, pozapalał wszystkie światła,
22 15|       obawia. Musi zgodzić się.~Wstał, strzepnął popiół i dodał:~-
23 18| banknotów, odliczył należność i wstał.~Odprowadzając go do przedpokoju
24 18|     zapytując o zdanie, Nikodem wstał.~- Proszę panów. Ja tam
25 18|         swoją opozycją?~Nikodem wstał.~- Nie mam więcej nic do
26 20|         Już pod koniec bankietu wstał Ulanicki i wygłosił w wesołym