Rozdzial

 1 1 |       pieńku.~- Głupstwo - rzekł - szkoda tylko... tej... sałaty i
 2 1 |            Terkowski głupstwo, ale szkoda sałaty!~Cieszył się ogromnie,
 3 1 |         Terkowski to głupstwo, ale szkoda sałaty!" Uważasz, sałaty!~
 4 3 |         kolacji nie dadzą. Żegnam. Szkoda, chciałem jeszcze panu wiele
 5 4 |        zmieszanie, rzekła cicho:~- Szkoda, że je zerwałaś. Życie kwiatów
 6 4 |           kobiecych.~- Ach tak? To szkoda. Ja cierpię na reumatyzm,
 7 5 |        zmieszanie, rzekła cicho:~- Szkoda, że je zerwałaś. Życie kwiatów
 8 5 |           kobiecych.~- Ach tak? To szkoda. Ja cierpię na reumatyzm,
 9 6 |       zjeździe w Budapeszcie.~- To szkoda.~- Miał pan do niego jaki
10 6 |  rolnictwie i na to nie ma rady. A szkoda byłoby Jaszuńskiego, to
11 6 |            Zapanowało milczenie.~- Szkoda tylko - dorzucił - żeśmy
12 7 |       wraca na wieś?~- Pojutrze.~- Szkoda. Ale nie mogę pana zatrzymywać.
13 7 |           Ja muszę już iść.~- Jaka szkoda, czy musi pan koniecznie?~-
14 7 |         duchu, że w gruncie rzeczy szkoda, że nie umówił się z nią.~
15 8 | obserwacyjnego, by to spostrzec.~- Szkoda - powiedziała lekko - że
16 8 |            w jednej chwili.~- Jaka szkoda, kochany panie Nikodemie!
17 8 |         Takie piękne ubranie! Jaka szkoda! Ślicznie zrobione, z takim
18 10|         ramionami.~- Cii... po co? Szkoda go, żonaty, dzieciaty...~-
19 10|     dochrapała... W gruncie rzeczy szkoda dziewczyny... Co by też
20 12|            pan prezes zajęty.~- To szkoda.~- He, he, he! Rozumiem
21 16|             Teraz już mowy nie ma. Szkoda każde następne słowo.~-
22 17|           gardło. W gruncie rzeczy szkoda mi go. Biedny chłopak,~Dalej
23 17|         dziewczyna milczała.~- Ale szkoda mi ciebie. Jesteś młoda
24 18|          przecie do dymisji.~- Ale szkoda banku! Dyzma wzruszył ramionami.~-
25 25|            zaczęto śpiewać.~- Jaka szkoda - westchnął Nikodem - że
26 25|      jestem taką egoistką, żeby ze szkodą dla ojczyzny starać się