Rozdzial

 1 10|          ręce Nikodema. Pani Lala Koniecpolska zaszczebiotała coś uprzejmego
 2 10|            Ach - zawołała hrabina Koniecpolska - a gdy ktosz nie potrafi?
 3 10|        konkretną treścią. Hrabina Koniecpolska z uroczym uśmiechem zwróciła
 4 10|       wybuchnęli śmiechem, a pani Koniecpolska po raz dziesiąty powtórzyła,
 5 11|     prezesie, przyjechała hrabina Koniecpolska.~- Koniecpolska? Czegóż
 6 11|           hrabina Koniecpolska.~- Koniecpolska? Czegóż ona chce znowu? -
 7 11| poczekalnię, Dyzma ujrzał hrabinę Koniecpolską, lecz w takim stroju, że
 8 11|           zszedł ze schodów.~Pani Koniecpolska siedziała już przy kierownicy
 9 11|   wewnętrznie.~Sądził, że hrabina Koniecpolska zabrała go tylko dlatego,
10 11|         skłonił w milczeniu. Pani Koniecpolska przeprosiła towarzystwo
11 11|         Na szczęście wróciła pani Koniecpolska i Dyzma otarł pot z czoła. -
12 11|          przyjazdu.~Istotnie pani Koniecpolska zrobiła minkę bardzo serio
13 11|          ma być wybudowana - pani Koniecpolska nie powiedziała.~Następnie
14 11|          Znowu zaczęła mówić pani Koniecpolska.~Wyjaśniła, że powzięły
15 11|         Mam swoje powody.~Hrabina Koniecpolska załamała ręce.~- Mistrzu!
16 11|      rozeszły się wszystkie. Pani Koniecpolska zaprowadziła Dyzmę do przeznaczonego
17 11|     butelkami i kieliszkami. Pani Koniecpolska, z małym flakonikiem w ręku,
18 12|          dół. Tu czekała nań pani Koniecpolska, która na powitanie omdlałym
19 14|       Trzypromiennej z panią Lalą Koniecpolską na czele witały się z nim
20 14|        panny Czarskie i pani Lala Koniecpolska, wobec czego zwolniony został
21 15|     meldował, że przyszła hrabina Koniecpolska i jeszcze jedna pani. Koniecznie
22 15|     odezwał się szorstko.~Z panią Koniecpolską była ta demoniczna panna
23 15|           odezwała się cicho pani Koniecpolska - pan mieć jakieś przykroszcz?~
24 15|           głosikiem zawołała pani Koniecpolska - potrzeba. Możem cosz wimiślić,
25 15|         panna Stella z panią Lalą Koniecpolska przewróciły do góry nogami
26 17|          by się nie odważył.~Pani Koniecpolska, która spróbowała, opierając