Rozdzial

 1 6 |          znosi... Wygląda pan na człowieka, który może łamać przeszkody
 2 7 |      jest to typ, wiesz, silnego człowieka. Tacy ludzie miewają zwykle
 3 8 |       może leżeć w naturze pana, człowieka czynu.~Kasia zmięła serwetkę
 4 9 |          Dyzma cieszy się opinią człowieka o niezwykłej sile woli i
 5 9 |          prezesa banku Dyzmę, za człowieka niepospolicie mądrego.~Niemal
 6 9 |             Poznałam dziś nowego człowieka. Nazywa się dziwnie: Nikodem
 7 9 | niepokojącego. Ma opinię silnego człowieka. Wydaje mi się słuszna.
 8 10|       naszym gronie męża stanu i człowieka czynu, który stał się moim
 9 11|    pomyślał Dyzma - te baby toby człowieka zjadły... Właśnie wyjeżdżali
10 11|         oku", które mogą urok na człowieka rzucić.~Przysadkowata panna
11 13|        ujrzeli niskiego, grubego człowieka w czarnej jesionce. Gdy
12 13|      tego wysoce niebezpiecznego człowieka, świadomość bezpieczeństwa
13 14|      zapewniać, że tak kochanego człowieka, jak najdroższy pan Nikodem,
14 14|         a nie miej mnie za złego człowieka. Jeżeli co robię, to tylko
15 15|   oczernia, łże jak pies... Chce człowieka z błotem zmieszać, wygryźć...
16 18|         pewno nie zechcą takiego człowieka jak pan tak zaraz puścić.
17 19|     walką prywatnego zakochanego człowieka z mężem stanu, dźwigającym
18 20| świetnego organizatora i silnego człowieka, usuwającego się z życia
19 21|        takiego gbura i chama, za człowieka tak gminnego jak pan? Panie...
20 22|  rozbrzmiewało wołanie o silnego człowieka, który by ujął w mocną rękę
21 23|         mu piękno, lecz i samego człowieka wypierają.~- Kto kogo wypiera -
22 24|         mu piękno, lecz i samego człowieka wypierają.~- Kto kogo wypiera -
23 25|          silny i kierowany przez człowieka niepośledniego autorytetu.~
24 25|    utęsknieniem oczekuje silnego człowieka. Pozwoli pan, że złożę i
25 25|    państwowej przechodził w ręce człowieka, co tu gadać, wielkiego
26 25|           co tu gadać, wielkiego człowieka!~Nina, blada jak papier,