Rozdzial

 1 1 |      widząc Dyzma leniwie wstał i wyszedł.~Bezmyślnie błąkał się rozprażonymi
 2 2 |  skrupulatnie przeliczył resztę i wyszedł. Zbliżał się już do Łuckiej,
 3 2 |          Walenty nasunął czapkę i wyszedł, jego żona wyniosła się
 4 4 |         Dziękuję...~Ukłonił się i wyszedł. Nina widziała jeszcze kilka
 5 5 |         Dziękuję...~Ukłonił się i wyszedł. Nina widziała jeszcze kilka
 6 6 |          dobrych myśli. Zaraz też wyszedł na miasto.~Z Ministerstwa
 7 6 | przesiedział całe dwa seanse.~Gdy wyszedł z kina, ulice już jarzyły
 8 6 |          zostać, wreszcie wstał i wyszedł. Tegoż jeszcze dnia wyjechał
 9 9 |         zachowywać jak najciszej, wyszedł na korytarz i zbiegł ze
10 10|        jeszcze raz bardzo nisko i wyszedł.~- Cholera! - zaklął Dyzma.~
11 11|      prosimy. Dyzma ukłonił się i wyszedł.~Gruby pan w czarnych okularach
12 12|           Krzepicki skłonił się i wyszedł.~- Wiesz, bracie - zawołał
13 12|      hałas ucichł. Wówczas sędzia wyszedł na środek areny i oznajmił:~-
14 13|        zamawiając się na jutro, i wyszedł.~- To znany spryciarz -
15 14|          w czoło, zabrał teczki i wyszedł. Gdy w hallu nakładał palto,
16 14|          do służącego. Gdy Ignacy wyszedł, zwrócił się do Kunicklego:~-
17 16|       podwładnym.~Podał mu rękę i wyszedł.~Młyn, tartaki, stajnie,
18 16|       wrogiem! Do widzenia panom!~Wyszedł, trzasnąwszy drzwiami.~Przez
19 17|           sprawdzając rachunku, i wyszedł.~Wybór istotnie był niemały.
20 17|         mruknąwszy "do widzenia", wyszedł na ciemny korytarz. Gdzieś
21 17|   odpowiedziała. Otworzył drzwi i wyszedł. Na ulicy z rzadka paliły
22 19|     zebrał się tłum dziennikarzy. Wyszedł do nich na chwilę i powiedział:~-
23 19|     żelazo, beton! Skinął głową i wyszedł.~- To istotnie żelazny człowiek -
24 21|         Podali sobie ręce i Dyzma wyszedł.~ ~Ponimirski usiadł na
25 25|         pogardliwym spojrzeniem i wyszedł trzaskając drzwiami.~Doktor