Rozdzial

 1 1 |           złapie...~- Niech uważa - przerwał Dyzma - bo jak ją złapią,
 2 1 | najciekawsze...~ ~Rozmyślania Dyzmy przerwał ryk syren okolicznych fabryk.
 3 1 |      tartakach, które... - minister przerwał sucho:~- Niechże mi pan
 4 2 |           Warszawy.~- Ależ, panie - przerwał Dyzma - gdzie mnie tam teraz
 5 3 |          coś mówić, lecz Kunicki mu przerwał:~- Panie Starkiewicz, ukłoń
 6 6 |         majątku...~- Pani Kunicka - przerwał Nikodem - twierdzi, że bynajmniej
 7 7 |         środek: magazynować zboże."~Przerwał i patrzył uważnie w oczy
 8 7 |       interes...~- Czekaj, czekaj - przerwał minister - to nie jest zła
 9 7 |      państwowych...~- Ach, prawda - przerwał minister - coś pamiętam.
10 8 |            nieprzyzwoitą. Milczenie przerwał znowu niski, głęboki alt
11 9 |          dużo dzieci...~- Słuchaj - przerwał jej - a czy twój mąż nie
12 10|       Nikodemie...~- Panie Boczek - przerwał Dyzma - do mnie prezes Rady
13 10|           roztargnieniem i wreszcie przerwał:~- A ona jest ładna?~- Kto?~-
14 10|     niezwykle szczupła dama. Książę przerwał swój wywód i wziął Dyzmę
15 10|                Wszystko to prawda - przerwał łysy hrabia - ale, kochany
16 11|         nagroda, wtedy wyciągala...~Przerwał jej głośny trzask. Nacisnęła
17 11|              Co tam Terkowski wie - przerwał Dyzma zły, że nie udaje
18 14|            trzeba.~- Dobra, dobra - przerwał mu Dyzma i otworzył drzwiczki
19 14|  nieprzewidzianego nie zdarzy się - przerwał jej Dyzma - pobierzemy się
20 14|                  Panie naczelniku - przerwał Krzepicki - mnie się wydaje,
21 16|            to ma rację czy nie? Co?~Przerwał i czekał opozycji. Jednakże
22 19|               Nie ma o czym mówić - przerwał Nikodem - byłem na Zamku
23 21|              bo...~- Panie hrabio - przerwał Dyzma groźnie - radzę liczyć
24 23|          najwięcej.~- Przepraszam - przerwał Ponimirski - jak to my?~-
25 24|          najwięcej.~- Przepraszam - przerwał Ponimirski - jak to my?~-