Rozdzial

 1 3 |          kochanie. Zresztą zaraz was uwolnimy od naszego towarzystwa,
 2 8 |         opowiadaniem zaczekał na was...~Tak był przejęty, że
 3 9 | przystanął i zapytał:~- Cóż tu u was słychać w Koborowie?~- Dzięki
 4 9 |     wiecznie świętowali. Naród z was taki.~Założył ręce na plecy
 5 9 |          ma, rozumiesz! Za mordę was trzeba trzymać! No, czego
 6 11|  Szanowne pani, zanim będę mogła was nazwać siostrami, szanowne
 7 11|        na mnie, która po każdą z was przyjdzie. Rozejdźcie się
 8 16|          wychodzę z łazienki. Ja was hołotę, nauczę porządku!
 9 16|      jeżeli dowiem się, że kto z was robi na lewo! No! To wsadzę
10 16|      nikomu nie zrobię, będę dla was jak rodzony ojciec, ale
11 20|          Moi państwo. Zaprosiłem was tutaj, żeby was pożegnać.
12 20|       Zaprosiłem was tutaj, żeby was pożegnać. Pomimo tego, że
13 20|       dobrą pamięć, bo byłem dla was prawdziwym ojcem i - nie
14 20|          skoro wam płaci. Żal mi was opuszczać, bo chociaż może
15 20|         moja natura, a sercem do was przywiązałem się.~Wyjął
16 21|       postaramy się, żeby nikt z was nigdy nie żałował lego,
17 25|        państwo, tylko z kogo?! Z was się śmieję, z was! Z całego
18 25|       kogo?! Z was się śmieję, z was! Z całego społeczeństwa,
19 25|             Milczeć! Sapristi! Z was się śmieję! Z was! Elita!
20 25|    Sapristi! Z was się śmieję! Z was! Elita! Cha, cha, cha...
21 25|       Dyzma to zwykły oszust, co was za nos wodzi, to sprytny
22 25|          Źle powiedziałem, że on was za nos wodzi! To wy sami
23 25| wszelkich rozumnych kryteriów. Z was się śmieję, głuptasy! Z
24 25|          się śmieję, głuptasy! Z was! Motłoch!...~Nareszcie udało