Rozdzial

 1 3 |            dorożka ruszyła z miejsca, zawołała:~- Wrócisz?~- Wrócę! - odkrzyknął
 2 6 |              się przed napastnikiem i zawołała doniośle:~- Nie płacę! Nie
 3 6 |      milczeniu.~Wzięła list w palce i zawołała:~- Mój Boże, zapomniałam
 4 6 |                Ach, co za szczęście - zawołała pani Przełęska - za pan,
 5 6 |        państwo sądzą?~- Oczywiście! - zawołała pani Przełęska.~- I mnie
 6 8 |           Wyjechał czy coś.~Pani Nina zawołała:~- Ach, jakież to świetne.
 7 9 |            Proszę to oddać, to moje - zawołała, wyrywając mu album z impetem.~-
 8 10|           wymienić nazwisko Nikodema, zawołała:~- Ależ wiem, wiem, już
 9 10|              mówić po polsku.~- Ach - zawołała hrabina Koniecpolska - a
10 10|              śmiech, a siwiejąca dama zawołała do zbliżającej się pani
11 11|             już byli gotowi do drogi, zawołała:~- Szakrew! Brwia mi do
12 11|             wygląda silny człowiek! - zawołała z egzaltacją utleniona dama
13 11|          Tylko baczność, moje panie - zawołała stojąc w progu - bo nasz
14 11|              podniosła ręce do góry i zawołała tragicznym szeptem:~- Imieniem
15 11|             spojrzała na panią Lalę i zawołała:~- Ależ naturalnie! Niech
16 11|        rotunda."~- Wnijdź, o panie! - zawołała panna Stella i usunąwszy
17 11|          panna Stella jęczącym głosem zawołała:~- Witaj nam, witaj, panie
18 11|              wzniosła ręce ku górze i zawołała:~- Przybądź, o przybądź,
19 11| dobrodziejstwem peyotlu - emfatycznie zawołała panna Stella.~Kieliszki
20 15|     powiedzieć - dźwięcznym głosikiem zawołała pani Koniecpolska - potrzeba.
21 25|             przejażdżkę po jeziorze - zawołała jedna z pań. - Tak cudnie
22 25|              Dlaczego? - histerycznie zawołała pani Przełęska. Dyzma zmarszczył
23 25|      niebezpieczeństwa!~- Tak, tak! - zawołała z egzaltacją jedna z pań. -