Rozdzial

 1 1 |           rozsypały.~Ma szczeniak szczęście, że dziś sucho - pomyślał
 2 1 |         Dyzmy pozbawioną była, na szczęście, elementu wyobraźni. Zasięg
 3 2 | niespodziewanie spadło nań jakieś szczęście, lecz na czym polegało,
 4 3 |           że aż się zdetonował~Na szczęście nic nie potrzebował mówić,
 5 4 |      nigdy nie robiły. - Jakie to szczęście - pomyślał - być tak bogatym,
 6 5 |      nigdy nie robiły. - Jakie to szczęście - pomyślał - być tak bogatym,
 7 6 |       będę dziś miał kaca, ale na szczęście czuję się świetnie.~Rzeczywiście
 8 6 |           libację.~- Powiadam: na szczęście - objaśnił - gdyż przecie
 9 6 |        pana, o którym tyle miałem szczęście słyszeć - rzekł Krzepicki,
10 6 |       Nieprawdaż?...~- Ach, co za szczęście - zawołała pani Przełęska -
11 7 |        gębę od ucha do ucha. Całe szczęście, że reszta towarzystwa urżnięta
12 8 |            Zresztą Kasia i tak na szczęście wyjeżdża do Szwajcarii.~-
13 8 |   powiedziałem nikomu.~- No, masz szczęście. A skąd ona wie, że przedstawiłem
14 9 |           Jakaż to rozkosz, jakie szczęście mieć dzieci. Powiedz, kochanie,
15 11|        flagracje intuicyjne...~Na szczęście wróciła pani Koniecpolska
16 14|           czytał wielokrotnie.~Na szczęście przybyły mu na pomoc panny
17 15|        niechęć jego do siebie. Na szczęście Dyzma zbyt mocną miał pozycję,
18 16|     administrowaniu Koborowem.~Na szczęście miał pod ręką Krzepickiego,
19 18|     policji czy u prokuratora. Na szczęście widocznie uspokoiła się.~
20 19|           tylko o ciebie, o twoje szczęście i o moje szczęście! Nino,
21 19|          twoje szczęście i o moje szczęście! Nino, Nino, błagam cię...
22 21|            powiedz, czym ja na to szczęście, czym na ciebie zasłużyłam?~-
23 22|       zarywały interesy Dyzmy. Na szczęście ruchliwość Krzepickiego