Rozdzial

 1 1 |             narzucam, ale gdyby wielce szanowny pan tylko zechciał tak na
 2 1 |                  Hę, hę, hę, niech się szanowny pan nie zapiera. Sam słyszałem
 3 2 |                roześmiał się Kunicki - szanowny pan żartuje sobie. Tylko
 4 2 |         krzesło i nagle zmienił ton.~- Szanowny panie. Powiem po prostu,
 5 2 |              propozycji.~- Oczywiście, szanowny panie, czarowników dziś
 6 2 |             brać nie chcesz."~- Wielce szanowny panie - zaczął - od chwili
 7 2 |                sił nie ma. Przyjacielu szanowny, nie gniewajże się na moją
 8 2 |         zakładami przemysłowymi. Niech szanowny pan nie sądzi, że to mały
 9 2 |            dudy w miech, no i młodego. Szanowny pan chyba jeszcze i czterdziestki
10 6 |         pytaniem, co o wszystkim sądzi szanowny pan. Szanowny pan nic nie
11 6 |          wszystkim sądzi szanowny pan. Szanowny pan nic nie sądził i odpowiedział
12 6 |              tych kwestiach.~- A niech szanowny pan raczy powiedzieć, czy
13 6 |         kombinacje, pan daruje, wielce szanowny panie Nikodemie, ale nie
14 6 |                o wydatki, jakie wielce szanowny pan mógłby mieć w związku
15 7 | pieczołowitością zdjął Dyzmie palto.~- Szanowny pan pozwoli ze mną. To tu,
16 7 |               wygodnie, zaczął czytać.~Szanowny Panie Nikodemie!~Zdziwi
17 7 |             otrzymał pan dymy.~- Ależ, szanowny panie - zdenerwowanym głosem
18 9 |               co zapytanie premiera:~- Szanowny panie, czy pan zgodziłby
19 14|           papierze, tylko na papierze, szanowny panie! Nie ma na co łakomić
20 17|               Krzepickiego. Ten pisał:~Szanowny Panie Prezesie!~Przede wszystkim
21 19|        zrobiłaś. Pisał mi Hell, że mój szanowny ojciec zostawił ci Koborowo.
22 21|            roześmiał się hrabia. - Mój szanowny kolega! Odstaw no, kolego,
23 25|            uroczystym głosem:~- Wielce szanowny panie prezesie. Przybywam